جواد اعتضادی جمع
تماس با من
پروفایل من
نویسنده (های) وبلاگ جواد اعتضادی جمع
آرشیو وبلاگ
      پایگاه آموزشی پرورش گل و گیاهان زینتی و نهال ()
ابری نویسنده: جواد اعتضادی جمع - ۱۳٩۱/۸/٢۸

نام علمی:Ageratum houstonianum 
نام انگلیسی:Floos flower 
خانواده: Asteraceae 


طول دروه زندگی: یک ساله 
ارتفاع بوته: 15 تا 45 سانتیمتر 
شرایط خاک (از نظر رطوبت ): با زهکشی خوب ، کمی مرطوب 
نوع خاک: حاصلخیز 
شرایط نور: آفتاب 
مقاومت به سرما: ندارد 
زمان و روش تکثیر: ازدیاد آن از طریق کاشت بذر در اسفند یا فروردین ماه در خزانه و انتقال نشاء ها در اردیبهشت ماه به زمین اصلی صورت می گیرد . همچنین می توان بذرها را در اردیبهشت ماه در زمین اصلی کشت نمود و یا آن را از طریق قلمه تکثیر کرد. 
رنگ گل: آبی و بنفش 
زمان گلدهی: از اوایل فصل تابستان تا اواخر آبان و حتی در آذر ماه 
کاربرد:جهت حاشیه ها : گلدانها ، کشتهای توده ای ، طرحهای شطرنجی و نیز به طور مخلوط همراه با شمعدانی در باندها 

مراقبت ها: گلهای پژمرده به منظور تحریک گلدهی دوباره حذف شوند. 
مشخصات ویژه: گیاه پر رشدی است و در بستر کات اگر همراه با گلهای دیگر مثلا" گل ناز و غیره کت شود بر آنها غالب می گردد . ریشه آن به دلیل سطحی بودن سبب نفوذ پذیری بیشتر خاک می گردد.

  نظرات ()
ابری نقره ای نویسنده: جواد اعتضادی جمع - ۱۳٩۱/٢/۱٢

 

اسم علمی: سنسیو SENECIO
تیره: کاملیناسه: COMMELINACEAE

به خاطر برگ های مخملی و نقره ای رنگش به ابری نقره ای معروف شده است. (ابری نام گیاه دیگری است با گل های بنفش رنگ که در همین تیره گیاهی قرار دارد). از ابری نقره ای به عنوان یک گیاه همیشه سبز در اطراف باغچه ها استفاده می شود. اگر به صورت کپه ای در گوشه یا قسمتی از محوطه چمن کاری شده کاشته شود، در زمینه سبزِ چمن بیشتر جلوه گر می شود.

abri2  

ارتفاع بوته ده تا بیست سانتی متر، طول برگ ها دو تا پنج سانتی متر و شکل برگ ها در ارقام مختلف متفاوت است. بعضی از آنها دندانه دار هستند و در بعضی از ارقام لبه برگ ها کاملاً صاف است.

وضعیت گل ها

گل های ابری نقره ای زردرنگ بوده و حالت وحشی دارند. معمولاً وقتی گیاه به رشد کامل رسید، در تابستان شکفته می شوند. هر چند گل هایش مورد توجه بعضی از خانواده هاست اما این گیاه معمولاً به منظور زیبایی برگ هایش کاشته می شود.

کاربرد ابری نقره ای در طراحی باغچه

اگر در حاشیه قرار گیرد، نباید در پشت آن گیاهان کوتاه کاشته شود زیرا تا سال بعد ابری نقره ای رشد زیادی می کند و روی آنها را می پوشاند. ضمنا از اطراف هم گسترش می یابد بنابراین بهتر است بوته ها حداقل ده سانتی متر فاصله داشته باشند.

ابری نقره ای گیاه مناسبی برای سکوهای کنار پله ها، باکس های مقابل خانه ها و تراس است. به صورت ترکیبی می تواند با هر گیاه دیگری که رنگ برگ هایش با آن متفاوت باشد قرار بگیرد. به طور مثال تاج خروس با برگ های قرمزرنگش و یا اکلیل کوهی که برگ هایی به رنگ سبزِ روشن دارد برای همراه شدن با ابری نقره ای مناسب هستند.

گیاهانی که در ردیف های جلوی ابری نقره ای قرار می گیرند ممکن است انواع گیاهان پوششی کوتاه مانند سدوم، فستوکا و یا گیاهانی از این قبیل باشند. به هر حال اگر قرار است در طراحی باغچه فقط از ابری نقره ای استفاده شود، بهتر است تعداد زیادی از این گیاه را روی دایره یا بیضی کاشت.

مراقبت های لازم

از خصوصیات بارز ابری نقره ای، دایمی بودن آن است. نسبت به سرمای زمستان حتی برف مقاومت عجیبی دارد. کم آبی را خوب تحمل می کند و دوستدار آفتاب تند است. در فصول خنک می توان به آسانی آن را جابجا نمود. همه ساله وقتی که بزرگ تر می شود به راحتی قابل تکثیر است.

ازدیاد

ابری نقره ای چندساله، ریشه ها و ساقه های متعدد دارد. با جدا کردن آنها و کاشت مجدد می توانیم ابری نقره ای را تکثیرکنیم.

  نظرات ()
رعنا زیبا نویسنده: جواد اعتضادی جمع - ۱۳٩٠/٧/٢٠

نام علمی : Gaillardia spp

r1r2r3

مبدا آن آمریکا است. دارای انواع یکساله و چند ساله است که بیشتر به صورت یک ساله استفاده قرار می گیرد. برگ های مودار و با حاشیه صاف یا دندانه دار است . رقم های کم پر و پرپر دارد. در انواع کم پر هر گل از تعدادی گلچه زبانه ای شکل کناری و تعدادی گلچه لوله ای ریز در مرکز تشکیل شده است. در در حالی که در نمونه های پرپر گل توپی شکل بوده و به تقریب همه گلچه ها لوله ای هستند . و در رنگ های قرمز, زرد , نارنجی و نیز دو رنگ دیده می شوند.

گلدهی: طول دوره گلدهی آن به نسبت طولانی و از اوایل تابستان تا اواسط پاییز ادامه دارد. اگر در بهار زود کاشته شود از اردیبهشت تا آبان گل می دهد و به تقریب در تمام فصل گلدهی آن ادامه دارد.

نیازها: به خشکی و گرما به نسبت مقاوم است و حتی گرمای تابستان گلدهی آنرا متوقف نمی کند. اگر خاک اسیدی و دارای زهکشی خوب باشد گلهای مرغوبی تولید می کند. همچنین این گل در نقاطی که آفتاب گیر هستند از کیفیت خوبی برخوردار هستند. حذف گلهای پژمرده به گلدهی آن کمک می کند.

تکثیر: انواع یک ساله و چند ساله با بذر افزایش می یابند. بذر در اواخر زمستان یا اوایل بهار در خزانه کاشته می شود و نشاء حاصل به زمین اصلی منتقل می گردد. بعضی معتقد هستند که کاشت مستقیم بذر به جای نشاء نتیجه بهتری می دهد که علت آن وقفه طولانی در رشد در اثر نشاء کاری است که البته پس از رفع وقفه و شروع رشد, بوته سریع شکل می گرد. رقم های چند ساله را با تقسیم بوته نیز می توان افزایش داد .

  نظرات ()
تاج خروس نویسنده: جواد اعتضادی جمع - ۱۳٩٠/٧/۱٩

نام علمی : Celosia argentea

t1t2t3t4

بومی مناطق گرمسیری آسیا و آفریقا است. این جنس دارای 60 گونه می باشد. که اغلب زینتی ولی برای باغبانان ناشناخته  هستند. گونه های که به صورت یکساله کشت می شوند به صورت یکساله بوده و بیشتراز گونه argentea مشتق شده اند. این گونه بدون کرک بوده و ارتفاع بوته آن به 30 تا 90 سانتی متر می رسد و گل آذین آن به صورت سنبله است. گلهای آن ممکن است به صورت تاج با لبه چین چین باشد که گاهی در ایران به آن چهل تاج هم می گویند. و یا به صورت پر مانند یا رشته مانند که در اصطلاح  آنرا Feather گویند و گاهی نیز به شکل هرم دیده می شود. تاج از گلهای ریز که در کنار هم قرار گرفته اند تشکیل شده است. گلها به رنگ های زرد , صورتی , قرمز , و ارغوانی وجود دارند . در برخی انواع آن برگ ها نیز قرمز بوده و می توان آنرا به خوبی خشک کرده برای دسته گل خشک زمستانه استفاده کرد.

گلدهی: در تمام مدت تابستان تاسرد شدن هوا در پاییزه گلدهی ادامه دارد

نیاز ها : بسیار آفتاب دوست است و نیاز مبرم به خاک های قوی , حاصلخیز و مرطوب دارد و به منظور تولید گلهای درشت و رنگین , باید در محلی با خکبرگ پوسیده و نور کافی کشت شود. با آنکه به خشکی به نسبت مقاوم است در روزهای گرم و آفتابی مرطوب نگهداشتن خاک به داشتن گلهای خوب کمک میکند. کود شیمیایی به آن داده نمی شود چون به کود زیاد حساس است.

تکثیر: بذر آن در اوایل اردیبهشت در شاسی سرد کشت می شود. و وقتی گیاه به ارتفاع 5-6 سانتی متر می رسد نشاء منتقل می شود. خود کشت نیز می باشد یعنی بذر آن ریزش کرده و سال بعد سبز می شود.

 

  نظرات ()
جعفری نویسنده: جواد اعتضادی جمع - ۱۳٩٠/٧/۱٩

نام علمی : Tagetes spp

j1j2j3

گیاهی یکساله و دارای برگ های مرکب بوده و گلهای آن به رنگ زرد لیمویی , زرد, کرم, طلایی, نارنجی و قهوه ای دیده می شود. برگ های جعفری بوی خوبی ندارد و امروزه در به نژادی این گل گزینش برای رقم هایی صورت می گیرد که برگهای آن بو نداشته باشد.

گلدهی: گلدهی آن از اردیبهشت تا اواسط پاییز ادامه دارد.

نیازها: این گیاه آفتاب دوست است و در نقاط آفتابی و گرم رشد خوبی دارد. در دماهای کمتر از 16 درجه سانتی گراد رشد کند شده و گیاهان کلروزه می شوند. نسبت به قوی بودن زمین حساسیت از خود نشان نمی دهد ولی زمین های مرغوب و قوی باعث می شود که بوته رشد خوبی داشته و در نتیجه گلهای درشت تولید می کند. Ph مناسب کاشت آن 6-6.5 است. مسمویت ناشی از آهن در Ph های پایین خاک گزاش شده است. به نیتروژن و رطوبت زیاد خاک حساس است.

تکثیر: جعفری اغلب از طریق کاشت بذر افزایش می یابد . بذر به صورت مستقیم در محل اصلی یا در خزانه کاشته می شودو نشاء ظرف مدت دو ماه آماده انتقال می باشد. گیاه جعفری به صورت مستقیم رشد کرده تا اینکه جوانه انتهایی تشکیل شود بعد از تشکیل جوانه گل انتهایی جوانه های جانبی از غالبیت انتهایی آزاده شده و انشعابات جانبی را تشکیل می دهد. در صورتی که بخش انتهایی شاخساره زودتر قطع شود انشعابات جانبی زودتر تشکیل شده و تعداد گل بیشتر با کیفیت بهتر و اندازه یکنواخت ظاهر می شود.

 

  نظرات ()
پریوش نویسنده: جواد اعتضادی جمع - ۱۳٩٠/٧/۱٩

نام علمی: Vinca rosea

pa

گیاهی است بومی نواحی استوایی که ارتفاع آن به 30-35 سانتی متر می رسد. و امروزه به عنوان گیاهی گلدانی پرورش  داده می شود. در جنس vinca هفت گونه گزارش شده است که بین آنها تنوع زیادی وجود دارد. برخی بوته ای , برخی همیشه سبز, برخی خزان دار و برخی علفی یکساله هستند که شاخه های آنها روی زمین گسترده می شود و  به عنوان زمین پوش به کار می روند. مانند پیچ تلگرافی برگ ریز  وپیج تلگرافی برگ درشت .

پریوش گیاهی است گرمسیری چند ساله حساس به سرما که می توان با فراهم کردن شرایط مناسب آن را به مدت طولانی نگهداری کرد. در باغچه به عنوان گل حاشیه ای در بهار کشت می شود و در پاییز در اثر سرما از بین می رود. دارای برگ های کشیده. بیضی شکل, براق و به رنگ سبز تیره است و رگبرگ های آن رنگ روشن داشته که به تشخیص آن کمک می کند. گل ها دارای 5 گلبرگ به رنگ صورتی, سفید , قرمزو ارغوانی است.

گلدهی: مدت گلدهی آن در باغچه به نسبت طولانی بوده و از اواسط اردیبهشت تا شروع سرما گل می دهد.

نیازها: پریوش به گرما و خشکی  مقاوم است و اگر هوا خنک شود به تدریج برگ ها زرد می شوند. در صورتی که در گلخانه نگهداری شود بوته آن بزرگ شده و هر سال گل زیادی می دهد.

تکثیر: بذر آن در اواخر زمستان تا اوایل بهار دردمای 15-18 درجه سانتی گراد کشت می شود و در اردیبهشت پس از رفع خطر یخبندان نشاء منتقل می شود. از طریق قلمه نیز در اواخر زمستان یا اواسط بهار قابل افزایش است.

  نظرات ()
مینا چمنی نویسنده: جواد اعتضادی جمع - ۱۳٩٠/٦/۱٥

نام علمی : Bellis perennis

BellisPerennisGalaxyRed080413

مشخصات گیاه شناسی :  این گیاه بومی اروپا است.گیاهی کوچکی است،علفی و چند ساله که اغلب به صورت یکساله استفاده می شود.ارتفاع آن حدود 10 سانتی متر بوده با برگهای طوقه ای،بدون کرک،با یک رگبرگ اصلی که در قاعده به دمکبرگ بال داری منتهی می شود.گل آذین آن کلا پرک ساده که هر یک روی یک شاخه گلدار قرار می گیرند.کلا پرک دارای گلچه های لوله ای زرد در وسط و گلچه های زبانه ای سفید یا صورتی در اطراف است.کولتیوار های انتهابی غالبا قوی و گل آذین آنها بزرگ است.آنها را بر حسب ساختمان کلا پرک،اندازه آنها به گروها و نژادهای مختلف طبقه بندی می کنند،به عنوان مثال کولتیوار “Pom ponnette” دارای کلا پرک کوچک ولی مضاعف است.

نحوه ازدیاد و کاشت :  در کرج بذر آن را در مرداد کاه در بستری آماده کشت شده می کارند و در مهر و آبان در محل اصلی نشاء کاری می شود که نظیر گل بنفشه ،مینا چمنی زمستان را در زیر برف باقی مانده و در اوایل فصل بهار رشد و نمو خود را شروع می کند.همچنین در بهار و یا پاییز از پاجوش های آن که به طور فراوان می باشد جدا کرده و در بستر اصلی کشت می نمایندو در این صورت گیاه از طریق تقسیم بوته نیز تکثیر می شود.فاصله کاشت بوته ها از هم در بستر اصلی هر 10 سانتی متر یک بوته است.

خاک: مینا چمنی خاکهای خوب سبک و نقاط آفتابی و سایه آفتاب را ترجیح می دهد.ولی در خاکهای زیاد مرطوب ریشه ها می پوسد و در نتیجه در سرما از بین می رود،در این صورت برای محافظت از سرما،در حاشیه ها توسط پوشش سبکی از شاخه های کوچک آن را می پوشانند.

به طور کلی مینا چمنی به رنگ های سفید،صورتی،بنفش و قرمز می باشد.

کاربرد : مینا چمنی برای حاشیه باغچه ها،تپه ها،باندها گلکاری،در کنار نهر ها،نقاط مردابی و سراشیبی برای کشت در گلدان و تزئین چمن به کار می برند.انواع پر پر و گل درشت آن در گلدان در ایام بهار برای پشت پنجره ها نیز منا سب است.این گل توأم با بنفشه جلوه بسیار زیبایی را در اوایل بهار خواهد داشت.همچنین فرش منا سبی برای لاله های زرد رنگ یا سفید به شمار می رود.

 

  نظرات ()
گل ناز نویسنده: جواد اعتضادی جمع - ۱۳٩٠/٦/۱٤


نام علمی : Portulaca grandiflora

b71
گل ناز نباتی است علفی یکساله با ساقه های گوشتی نسبتاً کلفت براق بسیار شکننده که ارتفاع آن از 15 سانتیمتر تجاوز نمی کند گلها در انتهای ساقه ها به رنگهای گوناگون بوده و نبات دائماً پشت سر هم همه روزه تجدید گل می کند گلهای این نبات فقط در مقابل آفتاب باز می شوند. بذر گل در کپسول کوچکی تشکیل می شود و بذر گیری آن در فصل پائیز به آسانی امکان پذیر است.
طرز کاشت و ازدیاد:
ساده ترین طریق ازدیاد این نبات بوسیلة بذر می باشد.بذر را معمولاً از اواخر فروردین الی اوایل خرداد ماه در زمین اصلی و در خاکی سبک و ماسه دار می کارند. موقع کاشت بذور باید دقت کرد که خاک زیادی رویشان ریخته نشود. پس از روئیدن نباتات آنها را در محل اصلی تنک نموده و بین آنها 15-20 سانتیمتر فاصله می گذارند. بطور کلی این نباتات عمل نشاء کردن را چندان دوست ندارند. ممکن است به جای کاشت در محل اصلی که همیشه در گلکاری موانع ومشکلاتی را ایجاد می کند.در همان فصل در خزانة هوای آزاد کاشته، بعداً در محل اصلی با احتیاط کامل نشاء نمود.یا اگر مایل باشند که نباتات زود به گل بنشینند بایستی بذر ها را در اسفند و فروردین ماه روی کوش کاشته و یکبار در روی کوش دیگر نشاء کرده تا بالاخره در اردیبهشت ماه به زمین اصلی منتقل کرد. نبات از خردادماه یا تیر بسته به اینکه زود یا دیر وقت در زمین اصلی نشاء شده باشند شروع به گل کرده و تا مهر ماه دائماً گل می دهند . در واریته های پرپری که به وسیله بذر زیاد می شوند حدود ثلث نباتات حاصله تک پر خواهند شد.
خاک: گل ناز خاک سبک ماسه ای با نفوذ پذیری مناسب و مکان های آفتابگیر و گرم را ترجیح
می دهد ودر خاکهای سنگین رسی و مرطوب رشد مناسبی ندارند هم چنین میزان گلدهی در سایه خیلی کم می باشد.
کاربرد:
گل ناز در کنار باغچه یا در قسمت های خشک و آفتابگیر و گرم باغچه،روی بالکن ها و تراس ها رشد خوبی دارد.به واسطة آفتاب پسندی و توان زیاد درمقابل گرما می توان روی تپه های گل یا حاشیة چمن جهت تزیین جلو پنجره ها و بالکن های آفتابگیر نیز به کار برده می شود.

 

  نظرات ()
همیشه بهار نویسنده: جواد اعتضادی جمع - ۱۳٩٠/٦/٢

 

نام علمی : "Calendula officinalis"

1003

اسم فارسی این گیاه "گل همیشه بهار" ویا"آذرگون" هست

اسم انگلیسی اون "Marigold" میباشد

این گل زیبا بصورت وحشی در بسیاری از مراتع و دشتها میروید ودارای واریته های گوناگونی هست

و در زمره گلهای باغچه ای و نیز گیاهان دارویی دسته بندی میشه؛گل ها و همچنین سرشاخه گل دار گیاه مصرف دارویی دارد

گیاهی است با برگ های تحتانی قاشقی شکل و برگ های فوقانی سرنیزه ای،. گل ها همواره زرد تا نارنجی رنگ بوده و میوه های فندقی آن خمیده و قلابی شکل می باشند.

گیاهی است علفی و یکساله و ساقه هایی به طول 70-40 سانتی متر دارد. برگهای ساده ، بیضوی دراز این گیاه پوشیده از کرک با کناره های موجدار به رنگ سبز مایل به قهوه ای روشن است و روی ساقه منشعب آن، گلهای درشت و زیبا ظاهر می شود.

این گیاه خاستگاه مدیترانه دارد ولی در ایران در نقاط مختلف کشور به عنوان یک گل زینتی کاشته می شود

از اثرات دارویی این گل میشه به اثر آن روی التهابات پوستی و درمان جوش و پینه وتصفیه کننده خون اشاره کرد.

بصورت صنعتی از این گیاه کرمهای مختلفی با عنوال" ماری گلد" یا "کالندولا" تهیه میشه.

گل هاى نارنجى، زرد و یا طلایى رنگ و پرگلبرگ آن از بهار تا پاییز پدیدار مى شوند. جنس همیشه بهار در ایران داراى شش گونه است که از این بین همیشه بهار شیرازى انحصارى ایران بوده اما نوع پرورشى آن بومى ایران نبوده و وارداتى است. این گیاه مکان آفتابى و هر نوع خاک به خوبى زهکشى شده را مى پسندد. نسبت به سرما مقاوم است از این رو نشاهاى آن را مى توان نیمه اول پاییز در باغچه کاشت. براى ازدیاد طول دوره گلدهى باید گل هاى پژمرده مرتباً چیده شوند. تکثیر آن از طریق کاشت بذر در اول پاییز و انتقال نشاها به باغچه پس از ۳ تا ۴ برگ شدن آنها امکان پذیر است. گیاه پس از گذراندن زمستان در بهار گل هاى شاداب و پرپشتى مى دهد. تکثیر همیشه بهار از طریق کاشت بذر در بهار یا قلمه در تابستان نیز شدنى است.

 

 

  نظرات ()
شب بو نویسنده: جواد اعتضادی جمع - ۱۳٩٠/٥/٢٤

50256013stock%206%2004

سه جنس گیاهی وجود دارد که در ایران به نام شب بو معروف و هر سه متعلق به تیره کروسیفرا هستند.

1- شب بو معمولی : Matthiola incana

2- شب بو خیری : Cheiranthus spp

3- شب بوی ویرجینیا : malcolmia maritima به مروارید شیرازی نیز معروف است.

شب بو معمولی:

به شب بوی استاکس یا ماتیولا معروف است و گیاهی یک ساله یا دوساله است که به عنوان یک ساله مقاوم کشت و کار می شود. گل آن به صورت خوشه انتهایی است. دارای انواع کم پر و پرپر بوده و به خاطر گلهای معطر آن ارزشمند است. گیاه گلدانی عالی برای زمستان و بهار بوده و گلهای بریدنی خوبی تولید می کند. در رنگهای متنوع صورتی , لاکی , ارغوانی , بنفش , زرد , یاسی , سفید , قرمز گلی و آجری وجود دارد.

از نظر ارتفاع متفاوت بوده و دارای انواع پاکوتاه به ارتفاع 15-20 سانتی متر , متوسط , پابلند به ارتفاع 60-90 سانتی متر است. برگ باریک , بیضی تا نیزه ای شکل به طول 3-8 سانتی متر است که در حالت معمول با موم سفید رنگی پوشیده شده است. در انواع از آن که به شب بوی خیری معروف است برگ ها سبز است.

نیازها :

شب بوهای معمولی خاک به نسبت حاصلخیز و مرطوب با زهکشی خوب که خنثی تا کمی قلیایی باشدنیاز دارند. از نظر تغذیه, شب بو به کمبود پتاسیم حساس می باشد. و در چنین شرایطی حاشیه برگ های مسن حالت سوختگی از خود نشان می دهد. باید در محل آفتابگیر کشت شود.

تکثیر: با بذر افزایش می یابد. شب بوی معمولی برای رشد نیاز به هوای خنک دارد و با گرم شدن هوا رشد آن به مقدار زیادی کند می شود و گرمای زیاد باعث از بین رفتن آن می شود. بنابراین در تعیین زمان کاشت بذر به شرایط دمایی منطقه باید توجه داشت. در اصفهان بذر نوع دوساله را در اوایل تا اواسط مرداد ماه کشت کرده و نشاء ها  در پاییز به گلدان منتقل می شودو در گلخانه سرد(حدود 10 درجه سانتیگراد) نگهداری می کنند. در این شرایط در اواخر زمستان و اوایل بهار قابل فروش می باشد.

بیماری ها:

بوته میری: یک بیماری در شب بو است که در اثر رطوبت زیاد و دمای بالا بیماری توسعه می یابد. گندزدایی بذر و بستر کاشت می تواند در کنترل آن موثر باشد. آبیاری خاک با محلول بنومیل می تواند موثر باشد.

زنگ سفید: ویژگی این بیماری تشکیل تاول های برجسته سفید در سطح زیرین برگهای پایینی است. حذف گیاهان بیمار, از بین بردن بقایای گیاه و پاشیدن اکسی کلرید مس برای کنترل این بیماری توصیه می شود .

 

 

 

 

 

  نظرات ()
گل میمون نویسنده: جواد اعتضادی جمع - ۱۳٩٠/٥/٢٢


نام علمی: Antirrhitum majus

meymoon


طول دروه زندگی: گیاهی دائمی و  ولی چون تنها تا دمای صفر درجه سانتیگراد را قادر به تحمل می باشد اکثرا" به عنوان گیاه کیساله کشت می شود. در نواحی که دارای زمستانهای نه چندان سرد هستند ( حداقل حرارت صفر درجه ) این گیاه سرمای زمستان را تحمل نموده و در سال دوم گلدهی خوبی دارد. ولی در سالهای بعد چنانچه باقی بماند مرغوبت خود را ازدست می دهد.
ارتفاع بوته: تا 120 سانتی متر
فواصل کاشت : 30 سانتی متر
شرایط خاک (از نظر رطوبت ): با زهکشی خوب
نوع خاک: سبک ، حاصلخیز
شرایط نور: آفتاب – سایه – آفتاب
مقاومت به سرما: ندارد ( تا صفر درجه سانتیگراد )
زمان و روش تکثیر: ازدیاد آن توسط بذر انجام می گیرد. کشت بذر در فروردین ماه همانند گیاهان یکساله و یا در اواخر تابستان و اوایل پاییز در خزانه صورت می گیرد و پس از رشد کافی به زمین اصلی منتقل می شوند. از طریق قلمه چوب نرم نیز قابل تکثیر است.
رنگ گل: سفید ، قرمز ،صورتی ، زرد ، بنفش ، ارغوانی و اغلب شامل دو رنگ
زمان گلدهی: تمام تابستان و پاییز
کاربرد: گونه هایی پابلند ( به ارتفاع 60 سانتیمتر و بیشتر ) جهت گل شاخه بریده و نیز به عنوان پرکننده در حاشیه های مخلوط ، گونه های متوسط ( به ارتفاع 30 تا 60 سانتی متر ) مناسب برای باغچه ها و گونه های پاکوتاه ( تا ارتفاع 30 سانتی متر ) جهت طراحی باغچه های کوچک ، کناره حاشیه ها و جعبه های گل
مراقبت ها: ارقام پا بلند نیاز مند قیم می باشند . مقادیر رطوبت بالاتر از 40 % حجمی موجب کاهش کیفیت نهایی محول می گردد . در مقایسه با سایر محصولات نسبت به رطوبت خاک کم مقاومتر است . احتمال آلودگی بذور در رطوبت بالا و هوای آزاد نسبت به بذوری که در گلخانه ها با تهویه کامل بدست می آید بیشتر است – نشاها بسیار حساس به ریزوکتونیا و پیتیوم هستند و باید در محیطی عاری از عوامل بیماریزا کاشته شوند . گلهای پژمرده به منظور طولانی شدن دوره گلدهی حذف شوند. از باد محافظت گردند.
مشخصات ویژه: بذر

 

 

  نظرات ()
داوودی نویسنده: جواد اعتضادی جمع - ۱۳٩٠/٥/٢٢

 

Chrysanthemum%20m_%20'Grace'golabad-chrysanthemummorifolii

تاریخچه:

داوودی های امروزی هیبرید پیچیدهای هستند که اگر از بذر آنها به منظور تکثیر استفاده شود گلهایی با اشکال متنوع خواهد داشت.رویشگاه اغلب گونه های امروزی چین می باشد که از آن جمله می توان chysanthemun inducum یک داوودی زرد کم پر c. morifolium (به رنگهای قرمز وکبود)و chusan daisy(گونه ای ناشناخته )را نام برد.این گونه ناشناخته اولین بار در سال 1843 توسط رابرت فرچون به انگلستان وارد شدو به نظر می رسد این واریته یکی از والدین داوودی pomponباشد.در سال 1889 اسمیت دورگه گیری را بر روی داوودی آغاز کرد .او خود بیش از 500کولتیوار را نامگذاری کردکه هنوز هم در گروه داوودیهای امروزی دیده می شود.

شکلهای مختلف گل آذین:

داوودی گل آذین مرکب دارد و گلهای آن بر روی نهنج قرار گرفته اند.مجموعه گلها بر روی دمگلی طویل قرار گرفته و خوشه ای ایجاد می کنند.هر گل آذین منفرد دارای دو نوع گل می باشد که به وسیله گریبانی متشکل از براکته ها پوشیده شدهاست.

برخی از اشکال مرسوم گل آذین که به صورت تجارتی پرورش داده می شود:

1-گل آذین کم پر:شبیه آفتاب گردان و متشکل از یک یا دو ردیف گاهای بیرونی ماده و گل های مرکزی دو جنسیو بارور بر روی نهنج می باشد.

2-گل آذین شقایقی که به نوع کم پر شباهت دارد و تفاوت آن در گلهای میانی است که کشیده و لوله ای است و حالت برجسته وبالشتک مانند دارد.

3-گل آذین منگوله ای :حالتی کروی وتوپی شکل به گل میدهد که به دلیل گاهای کناری کوتاه و یکنواخت آن می باشد.

4-گل درشت:در این مورد قطر غنچه ها حتی بیشتر از 10سانتیمتر بوده و به اشکال گوناگون طبقه بندی مد شوند .

مصارف تجاری:

داوودی ها را با توجه به تقاضاهای موجود در بازار به دو روش برای تولید گل شاخه بریده پرورش می دهند:

1-روش اول (گل منفرد):همه غنچه ها جز گل انتهایی در طول رویش حذف و بدین ترتیب به ازای هر ساقه فقط یک گل نمو می یابد.

2-روش دوم(گلهای منگو له ای):تمام غنچه ها را نگه میدارند ولی به ندرت غنچه مرکزی (پیر ترین غنچه)را به هنگام ظهور رنگ در گلهای شعاعی حذف می کنند زیرا در غیر اینصورت قبل از گلهای جانبی پیر می شود.

پاسخ به طول مدت روشنایی:

کولتیوار های هیبرید را که گل آنها در تمام طول سال مورد استفاده قرار می گیرند روز کوتاه به شمار می آیند .گلدهی طبیعی معمولا در طی چند ماه پائیزرخ می دهد.

ازدیاد:

گیاهان با ریشه دار کردن قلمه های سر ساقه جوان که تازه از پایه مادری بیرون آمده ازدیاد می گردند .این قلمه های رویشی را بیشتر از گیاهان رشد یافته تحت شرایط روز بلند بر می کزینند تا از تشکیل جوانه گل در آنها جلوگیری کنند.طول قلمه های انتهایی که از پایه مادر بریده شده 8-10 سانتیمتر است که می توانند بطور مستقیم در محیط کشت ریشه زا قرار گیرند ولی در تولیده انبوه قلمه ها را در کارتونهایی که پوششی از پلی اتیلن دارند قرار می دهند تا در طول این زمان و جایگزین شدن در محیط کشت آب خود را از دست ندهند.

تهیه خاک:

داوودی تقریبا در کلیه خاکها به شرطی که خوب آماده شده باشند به خوبی رشد می کنند .گیاهان در مقابل چند پاتوژن خاکزی حساسیت نشان می دهند .بنابراین باید این بیماری ها تحت کنترل قرار گیرند تا رشد گیاه کامل شود و مطمئن شویم که قلمه ها ی ریشه دار عاری از پاتوژنها هستند.

مواد غذایی معدنی:

داوودی به مقادیر بالایی از نیتروژن و پتاسیم نیاز دارد .تهیه این مقدار نیتروژن در طی هفت هفته اول رشد امری بسیار حیاتی است .اگر در طی این مدت دچار کمبودی گردد حتی تامین بعدی نیتروژن نمی تواند کیفیت از دست رفته گل را ترمیم نماید.کودهای مورد استفاده برای داوودی عبارتند از سوپر فسفات و سنگ آهک وفرمالدوئید اوره که در هر متر مربع بسیار مناسب است.

رشد رویشی:

الف-گیاهان پایه مادری:

فواصل معمولی که در کاشت توده ایی داوودیها رعایت می شود عبارت از 13*10 و 13*13سانتیمتر است.کودهای مایع و شرایط روز بلند را از همان شروع کاشت جهت تسریع در رشد رویشی به گیاه می دهند گیاهان را بطور ملایم سر برداری می کنند.این عمل را به هنگامی که گیاه در خاک مستقر شد جهت رشد سریع شاخه های جوان انجام می دهند.

ب-گیاهان تولید شده:

قلمه های ریشه دار را که در مرحله رویشی به سر می برند باید در خاکی مرطوب و خوب تهیه شده کاشت و با کود مایع آبیاری کردو در طول شب نیز ساعاتی نور مصنوعی بر آنها تابانید که از نخستین روز حالتی شبیه روز بلند را در آنها تداعی نمود .بر حسب فصل رشد ؛کولتیوار و اینکه گیاه سربرداری می شود و یا بطور تک ساقه رشد می کند می توان فاصله های کاشت مختلفی را در سکوهای گلخانه ویا بستر کاشت در نظر گرفت.

گلدهی گیاه:

پس از اینکه گیاهان به ارتفاع مورد نظر رسیدند (در حدود 50-35 سانتیمتر )باید آنها را تحت شرایط روز کوتاه قرار داد. لامپهای عامل ایجاد شرایط روز بلند از این پس باید در زمستان که شرایط به طور طبیعی روز کوتاه است خاموش گردند و یا اینکه در روزهای تابستان با تاریک نمودن گیاهان در روز سعی بر کاستن از طول روز نمایند.

استفاده از تنظیم کننده های رشد انتخابی:

الف-افزایش طول ساقه:ژیبرلین را برای افزایش طول ساقه داوودی به کار می برند.

ب-کاهش طول دمگل داوودی استاندار :اسید سوکسینیک 2و2دی متیل هیدرازید را پس از حذف جوانه های گل در مورد داوودی به کار می برند.

ت-تحریک ریشه: معمولا هورمون محرک ریشه داوودی اسید ایندول بوتیرک است که با تالک مخلوط شده است.

بیماریها:گلهای داوودی میتوانند از سوی قارچها و باکتریها و ویروسها مورد حمله قرار میگیرند.

آفات:

آفات داوودی شامل حشرات و کنه های تار عنکبوتی و نماتدها و حلزون هامی باشد.

 

 

 

 

 

 

 

 

  نظرات ()
گل اطلسی نویسنده: جواد اعتضادی جمع - ۱۳٩٠/٥/٢٢

نام علمی : petunia juss

images



اطلسی Petunia ، گیاهی یکساله ازخانواده سیب زمینی ها Solanaceae میباشد .
این گیاه به سرما حساس بوده و گونه اصلی آن بومی آرژانتین است .
گل اطلسی Petunia به رنگهای سفید ، قرمز ، بنفش ، صورتی ، زرد ، آبی و ابلق دیده می شود .
بطور کلی اطلسی Petunia بارتفاع 10 تا 60 سانتی متر بوده و موقع گل کردن آن در هوای آزاد و معتدل و تا حدی خشک از خرداد الی آبان ماه می باشد .
اطلسی Petunia از لحاظ نوع گل به سه نوع کم پَر و پُرپَر و موج دار و از لحاظ ارتفاع بدو نوع تقسیم میشود :

1 ـ اطلسی های پاکوتاه ژاپنی ـ به ارتفاع 10 تا 15 سانتیمتر پُرگل و پُر شاخ و برگ می باشند .
2 ـ اطلسی های پابلند ـ که به ارتفاع 60 سانتی متر میرسند .
اطلسی های باکوتاه گلدرشت و پُرپَر برای حاشیه ها متناسب تر هستند ، زیرا اطلسی های پُرپَر که در این گروه قرار دارند در آخر تابستان شاخه هایش بلند شده و وسط بوته هایش خالی میشود و بدین ترتیب زیبائی اولیه خود را از دست میدهد .
این اطلسی ها اگر رونده باشند چه کم پَر و چه پُرپَر برای جعبه ها و گلدانها و گذاشتن در بالکن ها و ایوانها مناسب هستند .
بطور کلی گل اطلسی موقعیت آفتابی ، خاک نسبتأ سنگین را میپسندد . خاک باید حتمأ تهویه و زهکش داشته باشد و لجنی نشود .
خاک حاشیه ای که در آن اطلسی می کارند باید همه ساله تعویض شود . کود پوسیده باید سه ماه قبل از کاشت با خاک مخلوط شود .
در مواقع گرم به اطلسی نباید آب داده شود بلکه صبح زود یا غروب به آن آب باید داد .
معمولا اطلسی در نقاطی که تابستانش سرد و مرطوب باشد عمل نمیآید که در این شرایط بوته قوی میشود و شاخه های بلندی ایجاد میکند ولی خیلی کم گل میشود .
بطور خلاصه محل گرم و آفتابی مختصری مرطوب و خاک حاصلخیز برای اطلسی مناسب است .
اطلسی گل درشت در تحت شرایط بد حساستر از اطلسی معمولی است .
بنابراین اگر بخواهیم اطلسی گل درشت را در نقاط آفتابی بکاریم باید به آن سایه بدهیم .

طرز ازدیاد :

اطلسی Petunia را به دو طریق زیاد می کنند .
یکی از طریق بذر و دیگری از راه قلمه .
بذور اطلسی پاکوتاه و معمولی را در اواخر بهمن تا اوائل اسفند در کلخانه گرم یا در شاسی میکارند و یا ممکن است کمی دیرتر بذور را در شاسی سرد بکارند .
وقتی نشاء چهار برگه شد آنرا به گلدان استکانی منتقل می کنند و بعد از رفع سرمای بهاره بوته را با خاک از گلدان بیرون آورده و در باغچه میکارند . ( در حاشیه بفواصل 25 سانتیمتر ) قلمه اطلسی پُرپَر را در تابستان از پایه مادرجدا کرده ودرخاک مناسب میکارند ودراواخر زمستان گل آن ظاهر میشود .

 

 

  نظرات ()
کلم زینتی نویسنده: جواد اعتضادی جمع - ۱۳٩٠/٥/۱٢

 

نام علمی : Brassica oleraceae


BrassicaRedChidorifa02097

گیاهان گونه Brassica oleraceae همیشه سبز بوده ولی به صورت دو ساله کاشته شده و استفاده زینتی از برگهای آن در حقیقت در طول یکسال انجام می‌گیرد. به این ترتیب که در پائیز و زمستان سال اول برگها درشت و رنگین شده و با فرارسیدن بهار سال بعد برگها به سبزی گرائیده ساقه طویل گشته و تولید گل می‌کند، بذرهای آن نیز در تابستان می‌رسند. گل‌های این گیاه از نقطه نظر زینتی حائز اهمیت نیستند. ولی بهر حال زیبائی خاص خود را دارا می باشند.
ارتفاع و گستردگی آن در واریته‌های مختلف (پاکوتاه ، پابلند) متغیر می‌باشد.
بوته‌های نسل F1 یکنواخت می‌باشند و دارای برگ‌های تک رنگ بوده و شفافیت و خلوص رنگ‌ها نیز بیشتر می‌باشد و از رشد سریع و قدرت و استقامت بیشتری برخوردارند. زیرا قدرت هیبرید زیادتر از قدرت والدین است.واریته‌های موجود در ایران همه حاصل بذرهای هیبرید نسل‌های بعد از F1 بوده و برگها طیف وسیعی از رنگهای قرمز، سفید، صورتی و سبز را دارا می‌باشند.
از لحاظ شکل برگها نیز کلم‌های زینتی به سه دسته تقسیم می‌گردند.
1ـ واریته‌های کلم با برگهای لبه گرد و بدون بریدگی (Round leaves ) : گیاهانی پاکوتاه و توپر می‌باشند که برگهای اطراف سبز بوده و برگهای قسمت مرکزی به رنگ‌های قرمز، صورتی و سفید دیده می‌شوند.
این واریته‌ها زود رنگ گرفته و در پائیز دارای رنگهای درخشان و زیبا می‌شوند.
در برابر سرمای زمستان نیز مقاومت داشته و از بین نمی روند.
2ـ کلم‌های زینتی دارای برگهای چین خورده (Fringed leaves) : گیاهانی توپر با برگ متراکم و چین خورده که در اندازه‌های کوتاه قد و متوسط دیده می‌شوند و دارای رنگ‌های قرمز تند، سفید، ارغوانی می باشند. این واریته‌های در پائیز رنگ گرفته و نسبت به سرمای زمستان نیز بردبار می‌باشند.
3ـ کلم‌های زینتی دارای برگهایی با بریدگی‌های عمیق و پرمانند (Feather leaves) : این واریته‌ها دارای برگهایی دندانه‌دار با بریدگی‌های عمیق می‌باشند. همچنین دارای ساقه‌ای کلفت و قوی بوده که تاج گسترده آن را نگه می‌دارد.
به طور کلی مقاومترین گروه نسبت به سرمای سخت زمستانه این گیاهان می‌باشند و جهت کاشت در مناطق با سرمای سخت بسیار مناسب هستند.
رنگ دهی این گروه نیز دیر شروع شده و در سرمای شدید رنگ برگها شفافیت و خلوص خود را پیدا می‌کنند.
نیازهای اکولوژیک :
نور :
به طور کلی کلم‌های زینتی باید در محیط کاملاً آفتابی کاشته شوند. فاصله نشاء‌ها باید طوری انتخاب شوند که نور کافی به گیاه برسد. در غیر اینصورت ساقه‌ها جهت رسیدن به نور بلند شده و سست و توخالی خواهند شد و گیاه ظاهری نازیبا پیدا خواهد کرد.
آب :
این گیاه به آب فراوان نیاز دارد و خاک آن همیشه باید مرطوب نگاهداشته شود.
خاک :
گیاهان خانواده کلم در خاکی که حاوی مقداری آهک باشد رشد مناسبی دارند، ولی بایستی با افزودن کودهای آلی (خاکبرگ + کود پوسیده دامی) محیط خاک را خنثی و تا حدی اسیدی نگاهداشت.
کود :
در مورد مصرف کود برای کلم زینتی باید کمی دقت شود، زیرا کمبود مواد غذایی سرعت و درجه رنگ دهی برگها را کاهش داده و باعث زرد شدن و ریزش برگها می‌شود. افزودن کودآلی به خاک مناسب می‌باشد. نکته قابل توجه اینست که در هنگامی که برگها در حال تغییر رنگ می‌باشند به هیچ وجه نباید از کود ازته استفاده نمود. زیرا برگها قدرت تغییر رنگ خود را از دست می‌دهند.
دما :
تغییر رنگ و ایجاد رنگهای زیبا در ناحیه مرکزی برگها زمانی آغاز می‌گردد که درجه حرارت هوا به 15 درجه سانتیگراد کاهش پیدا نماید. با تقلیل درجه حرارت رنگ‌ها خلوص بیشتری پیدا می‌کنند . کلم زینتی سرمای 10ـ درجه سانتیگراد را در زمستان می‌تواند تحمل کند. واریته‌های قرمز رنگ مقاومت بیشتری در برابر سرما دارند.
روش‌های ازدیاد :
1ـ کاشت بذر : (هنگامی که درجه حرارت حدود 20 درجه سانتیگراد باشد)
زمان کاشت بذر در هوای آزاد اردیبهشت و خرداد ماه است. بذرها داخل کرت کاشته شده وقتی نشاء‌ها حدود 5 تا 6 برگه شدند می‌توان آنها را به داخل گلدان نشایی منتقل کرد. (استاندارد دهانه گلدان نشایی حدود 10 تا 12 سانتیمتر می‌باشد.)
حدود 15 تا 20 روز بعد دوباره نشاء‌ها را به گلدان خیاری(استاندارد دهانه آن 20 سانتیمتر می‌باشد) منتقل می‌کنند.
در مرحله‌ای که نشاء در گلدان خیاری قرار دارد به گیاه به هیچ وجه نباید کود ازته داده شود زیرا در کیفیت و سرعت تغییر رنگ برگها تاثیر منفی دارد.
زمان کاشت در زمین اصلی :
از اواسط پائیز که هوا خنک می‌شود می‌توان اقدام به کاشت آن نمود.
2ـ تقسیم بوته :
عمل تقسیم بوته شیوه‌ای متداول جهت تکثیر این گیاه است که در فصل بهار (اواخر اسفند تا اواخر فروردین) صورت می‌گیرد.
آفات و بیماریها :
به طور کلی چون این نشاء‌ها در سطوح نسبتاً کوچک جهت زیبائی کاشته می‌شوند. مشکل چندانی در رابطه با آفات نخواهند داشت. در هر حال از جمله آفات کلم زینتی می‌توان به موارد زیر اشاره نمود.
ـ پروانه سفید کلم Pieris brassicae L.
این پروانه سفید رنگ در روی کلم زینتی تخمگذاری نموده و لارو حشره‌ از برگهای کلم تغذیه نموده و از برگها فقط رگبرگها را باقی می‌گذارد.
مبارزه :
مبارزه شیمیایی با سم‌های کلری مثل تیودان که به نسبت یک در هزار در آب حل شده باشد، انجام پذیراست. با حشره‌کش میکربی توریسید (Thuricid) هم لاروهای سفیده کلم را می‌توان از بین برد. مبارزه از طریق سوزاندن باقیمانده برگهای کلم نیز امکانپذیر است.
2ـ شته کلم : Brevicoryne Brassicae L.
این شته بیشتر روی برگهای کلم دیده می‌شود و در تمام نقاط ایران وجود دارد.
ـ مبارزه با آن بوسیله سوزاندن باقیمانده برگهای کلم انجام می‌گیرد.
ـ برای مبارزه شیمیایی می‌توان سولفات دونیکوتین 40 % را به نسبت یک تا دو در هزار درصد لیتر آب، با 75 تا 100 قسمت مویان حل کرده و روی کلم‌ها پاشید.
ـ کاربرد :
ـ این گیاه به طور کلی مقاومت زیادی نسبت به آلودگی و خشکی ندارد، در عین حال در بسیاری از نقاط شهر در داخل رفیوژها، لچکی‌ها و میادین کاشته شده است. بخصوص در رفیوژها و لچکی‌ها کاشت آنها مستلزم حضور انسان، آبیاری و مراقبت می‌باشد که در نهایت نتیجه مطلوب را از لحاظ زیباسازی نیز ایجاد نمی‌کند و مشاهده برگ‌های غبار گرفته و پژمرده این گیاه تاثیر مطلوبی بجای نمی‌گذارد.
ـ در میادین نیز با رعایت فاصله از حاشیه و بدور از دود مستقیم اگزوز اتومبیل‌ها می توان از این گیاه استفاده نمود.
ـ بهترین کاربرد این گیاه زیبا کاشت آن در باغ و پارک برای ایجاد نقش همراه با گیاهان پوششی همیشه سبز می‌باشد. بعنوان گیاه پوششی که در زمستان کاربرد دارد می‌توان از چمن، شبدر، پاپیتال و پیچ تلگرافی استفاده نمود.

 

  نظرات ()
کلم زینتی نویسنده: جواد اعتضادی جمع - ۱۳٩٠/٥/۱٢

 

نام علمی : Brassica oleraceae


BrassicaRedChidorifa02097

گیاهان گونه Brassica oleraceae همیشه سبز بوده ولی به صورت دو ساله کاشته شده و استفاده زینتی از برگهای آن در حقیقت در طول یکسال انجام می‌گیرد. به این ترتیب که در پائیز و زمستان سال اول برگها درشت و رنگین شده و با فرارسیدن بهار سال بعد برگها به سبزی گرائیده ساقه طویل گشته و تولید گل می‌کند، بذرهای آن نیز در تابستان می‌رسند. گل‌های این گیاه از نقطه نظر زینتی حائز اهمیت نیستند. ولی بهر حال زیبائی خاص خود را دارا می باشند.
ارتفاع و گستردگی آن در واریته‌های مختلف (پاکوتاه ، پابلند) متغیر می‌باشد.
بوته‌های نسل F1 یکنواخت می‌باشند و دارای برگ‌های تک رنگ بوده و شفافیت و خلوص رنگ‌ها نیز بیشتر می‌باشد و از رشد سریع و قدرت و استقامت بیشتری برخوردارند. زیرا قدرت هیبرید زیادتر از قدرت والدین است.واریته‌های موجود در ایران همه حاصل بذرهای هیبرید نسل‌های بعد از F1 بوده و برگها طیف وسیعی از رنگهای قرمز، سفید، صورتی و سبز را دارا می‌باشند.
از لحاظ شکل برگها نیز کلم‌های زینتی به سه دسته تقسیم می‌گردند.
1ـ واریته‌های کلم با برگهای لبه گرد و بدون بریدگی (Round leaves ) : گیاهانی پاکوتاه و توپر می‌باشند که برگهای اطراف سبز بوده و برگهای قسمت مرکزی به رنگ‌های قرمز، صورتی و سفید دیده می‌شوند.
این واریته‌ها زود رنگ گرفته و در پائیز دارای رنگهای درخشان و زیبا می‌شوند.
در برابر سرمای زمستان نیز مقاومت داشته و از بین نمی روند.
2ـ کلم‌های زینتی دارای برگهای چین خورده (Fringed leaves) : گیاهانی توپر با برگ متراکم و چین خورده که در اندازه‌های کوتاه قد و متوسط دیده می‌شوند و دارای رنگ‌های قرمز تند، سفید، ارغوانی می باشند. این واریته‌های در پائیز رنگ گرفته و نسبت به سرمای زمستان نیز بردبار می‌باشند.
3ـ کلم‌های زینتی دارای برگهایی با بریدگی‌های عمیق و پرمانند (Feather leaves) : این واریته‌ها دارای برگهایی دندانه‌دار با بریدگی‌های عمیق می‌باشند. همچنین دارای ساقه‌ای کلفت و قوی بوده که تاج گسترده آن را نگه می‌دارد.
به طور کلی مقاومترین گروه نسبت به سرمای سخت زمستانه این گیاهان می‌باشند و جهت کاشت در مناطق با سرمای سخت بسیار مناسب هستند.
رنگ دهی این گروه نیز دیر شروع شده و در سرمای شدید رنگ برگها شفافیت و خلوص خود را پیدا می‌کنند.
نیازهای اکولوژیک :
نور :
به طور کلی کلم‌های زینتی باید در محیط کاملاً آفتابی کاشته شوند. فاصله نشاء‌ها باید طوری انتخاب شوند که نور کافی به گیاه برسد. در غیر اینصورت ساقه‌ها جهت رسیدن به نور بلند شده و سست و توخالی خواهند شد و گیاه ظاهری نازیبا پیدا خواهد کرد.
آب :
این گیاه به آب فراوان نیاز دارد و خاک آن همیشه باید مرطوب نگاهداشته شود.
خاک :
گیاهان خانواده کلم در خاکی که حاوی مقداری آهک باشد رشد مناسبی دارند، ولی بایستی با افزودن کودهای آلی (خاکبرگ + کود پوسیده دامی) محیط خاک را خنثی و تا حدی اسیدی نگاهداشت.
کود :
در مورد مصرف کود برای کلم زینتی باید کمی دقت شود، زیرا کمبود مواد غذایی سرعت و درجه رنگ دهی برگها را کاهش داده و باعث زرد شدن و ریزش برگها می‌شود. افزودن کودآلی به خاک مناسب می‌باشد. نکته قابل توجه اینست که در هنگامی که برگها در حال تغییر رنگ می‌باشند به هیچ وجه نباید از کود ازته استفاده نمود. زیرا برگها قدرت تغییر رنگ خود را از دست می‌دهند.
دما :
تغییر رنگ و ایجاد رنگهای زیبا در ناحیه مرکزی برگها زمانی آغاز می‌گردد که درجه حرارت هوا به 15 درجه سانتیگراد کاهش پیدا نماید. با تقلیل درجه حرارت رنگ‌ها خلوص بیشتری پیدا می‌کنند . کلم زینتی سرمای 10ـ درجه سانتیگراد را در زمستان می‌تواند تحمل کند. واریته‌های قرمز رنگ مقاومت بیشتری در برابر سرما دارند.
روش‌های ازدیاد :
1ـ کاشت بذر : (هنگامی که درجه حرارت حدود 20 درجه سانتیگراد باشد)
زمان کاشت بذر در هوای آزاد اردیبهشت و خرداد ماه است. بذرها داخل کرت کاشته شده وقتی نشاء‌ها حدود 5 تا 6 برگه شدند می‌توان آنها را به داخل گلدان نشایی منتقل کرد. (استاندارد دهانه گلدان نشایی حدود 10 تا 12 سانتیمتر می‌باشد.)
حدود 15 تا 20 روز بعد دوباره نشاء‌ها را به گلدان خیاری(استاندارد دهانه آن 20 سانتیمتر می‌باشد) منتقل می‌کنند.
در مرحله‌ای که نشاء در گلدان خیاری قرار دارد به گیاه به هیچ وجه نباید کود ازته داده شود زیرا در کیفیت و سرعت تغییر رنگ برگها تاثیر منفی دارد.
زمان کاشت در زمین اصلی :
از اواسط پائیز که هوا خنک می‌شود می‌توان اقدام به کاشت آن نمود.
2ـ تقسیم بوته :
عمل تقسیم بوته شیوه‌ای متداول جهت تکثیر این گیاه است که در فصل بهار (اواخر اسفند تا اواخر فروردین) صورت می‌گیرد.
آفات و بیماریها :
به طور کلی چون این نشاء‌ها در سطوح نسبتاً کوچک جهت زیبائی کاشته می‌شوند. مشکل چندانی در رابطه با آفات نخواهند داشت. در هر حال از جمله آفات کلم زینتی می‌توان به موارد زیر اشاره نمود.
ـ پروانه سفید کلم Pieris brassicae L.
این پروانه سفید رنگ در روی کلم زینتی تخمگذاری نموده و لارو حشره‌ از برگهای کلم تغذیه نموده و از برگها فقط رگبرگها را باقی می‌گذارد.
مبارزه :
مبارزه شیمیایی با سم‌های کلری مثل تیودان که به نسبت یک در هزار در آب حل شده باشد، انجام پذیراست. با حشره‌کش میکربی توریسید (Thuricid) هم لاروهای سفیده کلم را می‌توان از بین برد. مبارزه از طریق سوزاندن باقیمانده برگهای کلم نیز امکانپذیر است.
2ـ شته کلم : Brevicoryne Brassicae L.
این شته بیشتر روی برگهای کلم دیده می‌شود و در تمام نقاط ایران وجود دارد.
ـ مبارزه با آن بوسیله سوزاندن باقیمانده برگهای کلم انجام می‌گیرد.
ـ برای مبارزه شیمیایی می‌توان سولفات دونیکوتین 40 % را به نسبت یک تا دو در هزار درصد لیتر آب، با 75 تا 100 قسمت مویان حل کرده و روی کلم‌ها پاشید.
ـ کاربرد :
ـ این گیاه به طور کلی مقاومت زیادی نسبت به آلودگی و خشکی ندارد، در عین حال در بسیاری از نقاط شهر در داخل رفیوژها، لچکی‌ها و میادین کاشته شده است. بخصوص در رفیوژها و لچکی‌ها کاشت آنها مستلزم حضور انسان، آبیاری و مراقبت می‌باشد که در نهایت نتیجه مطلوب را از لحاظ زیباسازی نیز ایجاد نمی‌کند و مشاهده برگ‌های غبار گرفته و پژمرده این گیاه تاثیر مطلوبی بجای نمی‌گذارد.
ـ در میادین نیز با رعایت فاصله از حاشیه و بدور از دود مستقیم اگزوز اتومبیل‌ها می توان از این گیاه استفاده نمود.
ـ بهترین کاربرد این گیاه زیبا کاشت آن در باغ و پارک برای ایجاد نقش همراه با گیاهان پوششی همیشه سبز می‌باشد. بعنوان گیاه پوششی که در زمستان کاربرد دارد می‌توان از چمن، شبدر، پاپیتال و پیچ تلگرافی استفاده نمود.

 

  نظرات ()
گازانیا نویسنده: جواد اعتضادی جمع - ۱۳٩٠/٤/٢٢

 

63190217320101212100912487

نام علمی: Gazania splendens

منشاء گازانیا آفریقای جنوبی است و حدود 16 گونه دارد که همگی گیاهان علفی دائمی هستند. در مناطق معتدله به صورت چند ساله کشت می شود. معمولا به عنوان یک گیاه فصلی یکساله کشت می شود گاهی نیز به صورت گیاه دائمی در فضای سبز استفاده می شود.

گیاهشناسی: گلهای درخشان و به رنگ های نارنجی, زرد, کرم , قرمز برنزی, سفید و بنفش دیده می شود. گلبرگ ها اغلب در قاعده خود دارای هاله یا هاله هایی به رنگ های تیره یا روشن هشتند . دربیشتر ارقام آن , گلها در روشنایی آفتاب باز شده و در شب و نیز در هوای ابری و مه آلود بسته می شوند. رشد بوته به صورت طوقه ای است. برگ ها در سطح فوقانی سبز تیره و صاف و در پشت نمدی شکل و سفید است.

گلدهی : از اواسط بهار تا شروع یخبندان گل می دهد.

نیازها : به نور کامل خورشید و هوای گرم نیاز داردو از نظر مقاومت به تنشها نسبتا مقاوم است. نیاز به خاک خوب با زهکشی مناسب دارد. توصیه می شود در مناطق آفتابی با تابش فراوان نور خورشید کاشت شود.

تکثیر : از طریق بذر و تقسیم بوته قابل افزایش است. بذر آن در دی و بهمن در شاسی گرم یا گلخانه ای که در دمای حدود 16 درجه سانتی گراد داشته باشد کشت می کنند و سپس به گلدان های کوچک 10 سانتی متری منتقل و پس از مقاوم سازی در بهار به زمین اصلی منتقل می شود. مانند بیشتر چند ساله های می توان بذر کاری را در آخر تابستان انجام داد و نشاء ها را در اسفند یا فروردین منتقل کرد. پس از 3-4 سال می توان گیاه را تقسیم کرد.

  نظرات ()
مطالب اخیر نیاز های رشدی کاکتوس ها و ساکولنت ها کاکتوس و ساکولنت چیست ؟ شامادورا گل رازقی بونسای و نحوه پرورش آن آشنایی با نحوه پرورش کاکتوس ها کوردیلین رنگارنگ یاس هلندی میکوریزا چیست؟ آفات و بیماریهای رایج گیاهان آپارتمانی
کلمات کلیدی وبلاگ گیاهان آپارتمانی (۳۳) گیاهان باغچه ای (٢٥) گلهای فصلی (۱٦) دانستنیهای باغبانی (۱٥) درختچه های تزئینی (۱٠) آفات و بیماریهای گیاهی (٩) تغذیه گیاهی (۸) گیاهان دارویی (۸) هرس (٧) درختان مثمر (٧) درختان غیر مثمر (٥) گلخانه (۳) کاکتوس ها (۳) قارچ (٢) به زراعی (٢) مکانیزاسیون (۱) کشاورزی پایدار (۱)
دوستان من پرورش گل و گیاهان زینتی کاکتوس پلاس ویکی کاکتوس فروش و پرورش حرفه ای گل و گیاهان زینتی پایگاه اطلاع رسانی گل و گیاهان زینتی باغبان باشی شهر باغبانی مهندسی فضای سبز و پرورش گل شبنمک پایگاه تخصصی شناخت گیاهان دارویی و معطر تکنولوژی باغبانی باغ فرید گلستان علی ورزش ایرانی پرتال زیگور طراح قالب