جواد اعتضادی جمع
تماس با من
پروفایل من
نویسنده (های) وبلاگ جواد اعتضادی جمع
آرشیو وبلاگ
      پایگاه آموزشی پرورش گل و گیاهان زینتی و نهال ()
پپرومیا نویسنده: جواد اعتضادی جمع - ۱۳٩٠/٦/٢۱


پپرومیا از گیاهان همیشه سبز و از خانواده ی پیپراسه (فلفلی ها) PIPERACEAE می باشد. دارای گونه های مختلفو اغلب دارای برگ گوشتی و نیمه گوشتی و جثه ای کوچک هستند. بیش از چهارصد گونه از این خانواده شناخته شده،منشأ این گیاهان، آمریکای جنوبی (برزیل) و آفریقای جنوبی و آفریقای مرکزی و به طور کلی مناطق گرمسیری است؛

p1p2

حتی دیده شده که در مناطق گرمسیر روی تنه درختان می روید.
این گیاه اگرچه رشد سریعی ندارد، ولی در هر شرایطی در آپارتمان پرورش می یابد. معمولاً آنها را در تراریوم و
باغ شیشه ای یا مجموعه ی گل های یک سبد پرورش می دهند. اگرچه تعداد انواع این خانواده بسیار زیاد است، ولی فقط تعداد محدودی مورد توجه قرار گرفته و در آپارتمان هاپرورش داده می شوند و خاک آنها بایستی خاک پیت (خاک جنگل) باشد تا به خوبی رشد کند.
با توجه به شکل ظاهری و نحوه ی رشد، آنها را به سه گروه تقسیم نموده اند:
▪ گروه اول: بوته ای که دارای دمبرگ های قرمز هستند و بعضی نیز برگ های گوشتی و قلبی شکل دارند .
▪ گروه دوم: دارای ساقه های بلند و قرمز رنگ هستند و بعضی ساقه های گوشتی و برگ های گوشتی دارند و لبه ی
برگ ها ارغوانی است و گاه سطح برگ با موهای بسیار ظریفی پوشیده شده است .
▪ گروه سوم: گروه بالا رونده که به داربست یا قیم بسته می شوند و بالا می روند، یا این که از اطراف گلدان آویزان
می شوند و دارای ساقه های قرمز و برگ های ظریف نقره ای و بعضی دارای برگ های سبز آبدار هستند وبخصوص برای گلدان های آویز بسیار مناسبند.
▪ نگهداری
گیاه پپرونیا یک ساقه گل دهنده با شاتون های سبز رنگ تولید می کند که ارزش زینتی ندارد. زمانی که این گیاه به گل
می رود کیفیت برگ ها و زیبایی گل های آن کمتر می شود. با حذف ساقه های گل دهنده می‌توان گیاه را به طورمرتب به حالت رویشی و نونهالی مشاهده کرد.
ـ حرارت : این گیاه به سرمای زیاد مقاومت ندارد و حداکثر می تواند در زمستان ۱۵ درجه سانتیگراد را تحمل نماید
و در فصل رشد دمای ۲۴ – ۳۰ درجه برای آن بسیار مناسب است.
ـ نور: مناطق پرنور یا نیمه سایه اطاق که دور از تابش مستقیم خورشید باشد، مناسب است. این گیاه در زیر اشعه ی
چراغ فلورسنت پژمرده می شود.
ـ آبیاری : این گیاه نیاز چندانی به آب ندارد. همیشه مقدار زیادی آب در برگ های آن وجود دارد و سطح خاک گلدان
بین دو آبیاری باید کاملاً خشک شود، ولی نباید آبیاری آنقدر به تعویق بیفتد که برگ ها پژمرده شوند. در زمستان به آب ولرم نیاز دارد و مقدار آبیاری باید خیلی کمتر باشد.ریشه آن سطحی است و گسترش چندانی ندارد و در هوای آلوده، زرد و خشک می شود. در صورت آب دادن زیاد اطراف یقه ساقه، موجب پوسیدگی آن می گردد.
ـ رطوبت هوا : میزان رطوبت لازم حدود ۵۰ درصد است. چنانچه رطوبت و حرارت و سرما از حد خود تجاوز
نماید، لکه هایی بر روی سطح برگ ظاهر می گردد و برگ را بی حس می کند و برگ می افتد.
ـ هر دو ماه یک مرتبه سطح خاک گلدان را خراش دهید تا هوا به داخل آن نفوذ کند و در فصل بهار گلدان را در
فضای آزاد در محلی سایه قرار دهید تا حالت طبیعی خود را به دست آورد.
ـ خاک : هر اندازه قابلیت نفوذ خاک بیشتر باشد، ریشه و ساقه از پوسیدگی محفوظ خواهد بود. برای تهیه خاک، یک
قسمت پیت، یک قسمت ماسه و یک قسمت خاک باغچه استفاده کنید و کف گلدان مقداری ماسه و سنگریزه بریزید.
ـ تکثیر : پپرونیای ابلق یا سفید با قلمه های بذر و ساقه تکثیر می¬ شود؛ پپرونیای سبز با قلمه¬ های برگ و ساقه تکثیر
می شود. پپرونیای معمولی که گیاهی است با برگ های چروکیده، کاملاً متفاوت با گیاهان دیگر این خانواده است و آنرا به کمک برگ های کاملش تکثیر می کنند.
ـ دستور کلی برای تکثیر: در بهار و تابستان از قلمه ی یک ساله گیاه استفاده نمایید. قلمه را به میزان ۴- ۵ سانتیمتر در

ماسه ی شسته فرو کنید و در محلی که دمای آن ۱۸ درجه باشد، در تاریکی قرار دهید. در مورد انواع گوشتی آن،

برگ را روی سطح ماسه بخوابانید و روی آن ماسه شسته بریزید؛ پس از مدتی از انتهای رگبرگ ها ریشه ظاهر می

گردد.
ـ زمان مناسب برای تغییر گلدان، فصل بهار است و خاک مناسب برای آن مخلوطی از خاک چوب و تورب و ماسه

است. گلدان را باید در محل کاملاً روشن و دور از اشعه ی مستقیم آفتاب قرار داد. در این صورت سنبله گل سفید یا

کرم رنگی تولید می کند.

 

  نظرات ()
اقاقیا نویسنده: جواد اعتضادی جمع - ۱۳٩٠/٦/٢۱

 

نام علمی : Robinia pseudoacacia
خانواده : Leguminosae
نام انگلیسی : Fales Acacia

درخت سریع‌الرشد و خزان پذیر با تاج گسترده و برگهایی مرکب از 23ـ11 برگچة بیضوی به رنگ سبز تیره که خوشه‌های آویخته گلهای معطر ...

ag2

 

مورفولوژی
درخت سریع‌الرشد و خزان پذیر با تاج گسترده و برگهایی مرکب از 23ـ11 برگچة بیضوی به رنگ سبز تیره که خوشه‌های آویخته گلهای معطر و سفید رنگ آن در اواسط بهار و اول تابستان ظاهر می‌شوند. گلها شبیه گل نخود بوده و عطر آنها در فضا می‌پیچد. حداکثر بلندی 25 متر و گستردگی درخت به 15 متر می‌رسد.
نیازها
مکان آفتابی، در هر نوع خاک حتی خشک و فقیر به شرط آنکه غرقاب نباشد رشد می‌کند. شاخه‌های درخت شکننده هستند و ممکن است در اثر بادهای شدید آسیب ببینند. حداقل دمای قابل تحمل ان 15ـ درجه سانتیگراد است.

کاربرد
جهت کاشت در پارکهای جنگلی و شهری، جنگلکاریها و باغچه‌های بزرگ مناسب است.

ازدیاد
از طریق کاشت بذر و یا جدا کردن و کاشت ریشه جوشها در فصل پاییز و یا قلمه‌های ریشه در فصل زمستان امکان‌پذیر است.

 

  نظرات ()
خواص دارویی قارچ نویسنده: جواد اعتضادی جمع - ۱۳٩٠/٦/۱٩

 

قارچ و پروتئین ـ قارچ های خوراکی و مخصوصاً قارچ تازه حاوی مقادیر فراوان پروتئین مورد نیاز بدن است که از این نظر میزان پروتئین آن حدود 2 برابر پروتئین اغلب سبزیجات و سایر حبوبات می باشد.پروتئین قارچ از لحاظ اسیدهای آمینه که همانا جزء اصلی پروتئین را تشکیل می دهد جزو غنی ترین پروتئین ها محسوب می شوند و از لحاظ ارزش غذایی در حد فاصل پروتئین گوشت و پرتئین گیاهی قرار دارد.

از طرفی پروتئین قارچ به دلیل داشتن مقادیر فراوان آب و رطوبت نسبت به سبزیجات و حبوبات بسیار مطبوع و قابل هضم است. به طوری که 90 ـ 70 درصد قابلیت هضم پذیری دارد. به طور کلی ارزش بالای پروتئین قارچ و قابلیت هضم پذیری بالای آن باعث شده که مصرف آن برای سالمندان و سالخوردگان بسیار توصیه گردد. قارچ و دریافت کالری ـ همان طور که می دانید کربوهیدراتها یکی از مهم ترین منابع انرژی برای بدن هستند. قارچ های خوراکی به علت داشتن 2/4 در صد کربو هیدرات قادرند به طور میانگین 100 کیلو ژول در 100 گرم قارچ، انرژی تولید کنند که این میزان انرژی در نوع خود بسیار قابل توجه است.

قارچ و چربی ـ یکی از مهمترین ویژگی های قارچ که باعث شده متخصصین تغذیه آن را بسیار توصیه کنند در صد کم چربی آن است. قارچ های خوراکی دارای درصد بسیار کمی از چربی هستند که این مقدار در حدود 1% تا 3% وزن تر آن می باشد. لذا کسانی که از رژیم غذایی لاغری در برنامه غذایی شان استفاده می کنند می توانند از قارچ بهره ببرند و به هیچ وجه نگران بالا رفتن چربی خونشان نباشند. قارچ ها و ویتامینهای مورد نیاز بدن ـ مصرف روزانه 100 گرم قارچ خوراکی نیاز بدن به ویتامین c را برطرف می کند. علاوه بر این قارچ منبع بسیار خوب ویتامین B1 و B2 است. کمبود ویتامین B1 می تواند زمینه ساز بسیاری بری بری باشد .

همچنین ویتامین B12 از ویتامین های ضزوزی برای خونسازی به شمار می رود. کمبود ویتامین B12 باعث بروز آنمی و یا کم خونی می شود. به طور کلی مصرف 100 گرم قارچ خوراکی تازه نیاز روزانه افراد بالغ به ویتامینهای محلول در آب را برطرف می کند. قارچ و عناصر معدنی ـ عناصر معدنی موجود در قارچ در مقایسه با سبزیجات و میوه جات هم از کیفیت بهتری برخوردار هست، هم از نظر کمیت در سطح بسیار خوبی قرار دارد. قارچ خوراکی دارای میزان چشم گیری پتاسیم، آهن و مس است و قادر است فسفر مورد نیاز بدن را به طور کامل تأمین کند. کلاهک قارچ سرشار از فسفر است. سایر ترکیبات قارچ های خوراکی ـ اسید فولیک: یکی از مهمترین ترکیبات موجود در قارچ که بسیار مورد توجه قرار می گیرد اسید فولیک موجود در آن است.

در حال حاضر یکی از مهم ترین علت های کم خونی در افراد به خصوص در خانم های باردار کمبود اسید فولیک است. قارچ های خوراکی به سبب داشتن مقادیر فراوان اسید فولیک از جمله بهترین منابع غذایی برای این دسته از افراد محسوب می شود لوواستاتین: از جمله ترکیبات مهم موجود در قارچ همین لوواستاتین است. قارچ ها به طور طبیعی تولید لوواستاتین می کنند و این ترکیب بسیار در کاهش چربی و کلسترول خون می تواند مؤثر واقع شود. بیوفریولید: در قارچ ترکیبی به نام بیوفریولید وجود دارد که از تشکیل مخزن چربی خطرناک در شریانها جلوگیری می کند.

این ماده از تشکیل کلسترول های بد خون (LDL )و اسید های چرب در سلولها و خون جلوگیری می کند. در زمستان قارچ بخورید: قارچ استخوانها را تقویت می کند، خستگی را برطرف می کند، کمبود ویتامین D را بر طرف می کند. پرتو خورشید در بدن ویتامین D تولید می کند اما در زمستان بدن این وضعیت را ندارد که از پرتو خورشید به خوبی استفاده کند و ویتامین D تولید کند. پس در زمستان خوردن مواد غذایی توصیه می شود که دارای این ویتامین باشد. ویتامین D سبب جذب کلسیم در روده می شود تا بالافاصله در استخوانها به مصرف برسد. برای اینکه همه مواد مغذی به بهترین شکل جذب شوند نیاز به ویتامین های گروه «ب» است. قارچ بخشی از این ویتامین ها را تدمین می کند و هر سلول در بدن ما به ویتامین (B2 )قارچ نیاز دارد تا بتواند انرژی کسب کند تا ما زود خسته و کم حوصله نشویم.

قارچ را باید پخته خورد، زیرا قارچ آلوده به موادی است که فقط با پختن از بین می رود اما قارچ هایی که در واحدهای صنعتی تولید می شوند می توان بدون هیچ مشکلی پس از تمیز کردن مصرف کرد. توجه: اکیداً توصیه می کنیم که از خرید قارچهای فله ای به شدت و به جدّ بپرهیزید. صرف نظر از این که احتمال مسومیت از طریق این نوع قارچها بسیار بالاست کیفیت پایین این قارچها و آلودگی بسیار آنها از جمله مهمترین معضل های این نوع قارچ هاست

. حتماً قارچ مورد نیاز خود را از مراکز معتبر و به صورت بسته بندی های بهداشتی تهیه فرمایید. هر گونه تغییر رنگ ظاهر قارچ و هر گونه احساس مزه نامطبوع باید مورد توجه قرار گیرد و از مصرف آنها خودداری شود. قارچ هایی که تغییر رنگ داده اند و کلاهکشان سیاه و یا خاکستری شده از کیفیت خوبی برخوردار نیستند. ـ تحقیقات پزشکی نشان می دهد که با خوردن قارچ، دستگاه دفاعی بدن تقویت می شود، طول عمر افزایش می یابد، کلسترول خون پایین می آید، گردش خون در بدن بهبود می یابد. ویروسها از بین می رود، از بروز بیماری های قلبی جلوگیری می شود. قارچ مقدار زیادی کربوهیدرات و آهن دارد پزشکان به بیماران دیابتی و افرادی که به تقویت دستگاه ایمنی بدن خود اهمیت می دهند و کسانی که برنامه خاص غذایی (رژیم) دارند خوردن قارچ را توصیه می کنند.

  نظرات ()
محبوبه شب نویسنده: جواد اعتضادی جمع - ۱۳٩٠/٦/۱٧

نام علمی : Cestrum nocturnum

m3
مورفولوژی :
درختچه‌ای است همیشه سبز، بومی آرژانتین با گلهای لوله ای کوچک سبز ـ لیموئی رنگ و خوشه‌ای که اواخر بهار تا اواخر تابستان ظاهر می‌شوند و جنبه زینتی ندارند ولی در شبهای تابستان عطر بسیار مطبوع آنها در فضا می‌پیچید. در شمال کشورمان میوه‌های سفید و درشت شبیه تخم پرندگان تولید می‌کند حداکثر بلندی آن ۴ متر است و در مناطق گرم سرتاسر سال گل دارد.

نیازها :
به سرما مقاوم نیست و در مناطق سردسیر باید در زمستان از سرما محفوظ بماند بنابراین بهتر است درگلدان کاشته شود تا در فصل سرما (در تهران نیمه دوم پائیز) به محل مناسب انتقال یابد. در فصل گرما نیاز به آبیاری فراوان دارد نیازمند خاک سبک و قوی و نور غیرمستقیم آفتاب است و هر پانزده روز یکبار از فروردین تا شهریورماه به کود مایع یا ترکیبی از اوره، فسفات آمونیم و فسفات دوپتاس با ترکیب ۱۵ ـ ۳۰ ـ ۱۵ نیاز دارد.

نحوه کاربرد محبوبه شب :
در شرایط آب و هوایی تهران و کرج محبوبه شب را می توان بصورت گلدان در بالکن‌ها و کنار پنجره ساختمانها قرارداد زیرا عطر نافذ گلهای آن که شبها باز می‌شوند در محیط درون ساختمان می‌پیچد.ضمنا” این گیاه را در مناطق شمال کشور می توان در باغچه کاشت , دراینصورت در سالهای اول رشد در زمستانها دور گیاه پوششی قرار می دهند تا از سرمای زمستان محفوظ بماند.

روشهای ازدیاد :
۱ـ بوسیله قلمه در پاییز، برای این منظور از شاخه‌های خشبی نازک آن قلمه‌هایی به طول ۱۲ ـ ۱۰ سانتیمتر تهیه می‌کنند و آنرا در ماسه نرم فرو کرده، در دمائی حدود ۱۵ – ۱۰ درجه سانتیگراد نگهداری می‌کنند ظرف مدت ۳ – ۲ ماه قلمه ها ریشه دار شده و بعد آنها را به گلدان منتقل می‌نمایند.

۲- خوابانیدن هوایی:روشی که سبب بوجود آوردن ریشه برروی گره های یک شاخه می شود. برای انجام این روش ابتدا خزه مرطوب را در اطراف شاخه می بندند و پس از تشکیل ریشه شاخه مزبور را از گیاه مادری جدا کرده و بطور جداگانه کشت می نمایند.

 

 

  نظرات ()
اسپاتی فیلوم (عروس پشت پرده) نویسنده: جواد اعتضادی جمع - ۱۳٩٠/٦/۱٥


نام علمی : Spathiphyllu

peace-lily-spathiphyllum

خصوصیات :
ارتفاع 25 _ 30 سانتیمتر
برگهایش بلند و کشیده و سبز پررنگ- رگبرگها از دور نمایان- گلها کوچک ، بر روی سنبله سفید استوانه ای به طول حدود 3 سانتیمتر، این سنبله توسط اسپات ( برگ تغییر شکل یافته شبیه قاشق)
سفید رنگ پوشیده شده است. گیاه سریع‌الرشدی می‌باشد، بومی کلمبیا است.
نیازهای اکولوژیکی :
نور: متوسط نسبت به سایه کم و بیش مقاوم است و در پاسیوها خوب رشد میکند
حرارت : زیاد
آبیاری : متوسط
رطوبت : متوسط تا زیاد
اسیدیته : 6 کمی اسیدی
طرز تکثیر : تقسیم بونه در اوایل بهار- کاشت بذر در بهار
میزان کود مورد نیاز : gr 2 در لیتر هر 2 هفته یکبار از فروردین تا مهر(کود زیاد باعث قهوه ای شدن نوک برگ ها می شود)
خاک مورد نیاز : مخلوطی مساوی از تورب + ماسه + خاکبرگ پوسیده + خاک باغچه بدون بذر علف هرز

 

  نظرات ()
پامپا نقره ای(پامپاس کراس) نویسنده: جواد اعتضادی جمع - ۱۳٩٠/٦/۱٥


نام علمی : argenteum Stepf

pampas

جنسی از گیاهان تیره گندمیان است که برگهای نوار شکل بلندی داشته و مانند نوارهای پهن از اطراف آن بسمت زمین آویخته است.

این گیاه مخصوص نقاط گرم و خشک است و گویا موطن اصلی آن نیوزلاند باشد .
این برگها تشکیل تودة انبوهی را میدهد که بلندی آن به 5/1 تا 2 متر میرسد . از میان بوته خوشه های بلند بصورت پرهای سبک و ابریشم مانند به رنگ نقره ای بیرون میآید .
بعلت بزرگی بوته پامپا ، از آن برای تک کاری روی چمن باغات و یا کنار استخر و نهرها میتوان استفاده کرد .
خوشه های خشک آن برای تهیه دسته گلهای خشک مصرف میشود .
در هرنوع خاکی رشد می کند .
در اصطلاح باغبانی به آن علف پامپا نقره ای می گویند .
تکثیر :زیاد کردن این گیاه به روش تقسیم ریشه صورت میگیرد .

 

  نظرات ()
مینا چمنی نویسنده: جواد اعتضادی جمع - ۱۳٩٠/٦/۱٥

نام علمی : Bellis perennis

BellisPerennisGalaxyRed080413

مشخصات گیاه شناسی :  این گیاه بومی اروپا است.گیاهی کوچکی است،علفی و چند ساله که اغلب به صورت یکساله استفاده می شود.ارتفاع آن حدود 10 سانتی متر بوده با برگهای طوقه ای،بدون کرک،با یک رگبرگ اصلی که در قاعده به دمکبرگ بال داری منتهی می شود.گل آذین آن کلا پرک ساده که هر یک روی یک شاخه گلدار قرار می گیرند.کلا پرک دارای گلچه های لوله ای زرد در وسط و گلچه های زبانه ای سفید یا صورتی در اطراف است.کولتیوار های انتهابی غالبا قوی و گل آذین آنها بزرگ است.آنها را بر حسب ساختمان کلا پرک،اندازه آنها به گروها و نژادهای مختلف طبقه بندی می کنند،به عنوان مثال کولتیوار “Pom ponnette” دارای کلا پرک کوچک ولی مضاعف است.

نحوه ازدیاد و کاشت :  در کرج بذر آن را در مرداد کاه در بستری آماده کشت شده می کارند و در مهر و آبان در محل اصلی نشاء کاری می شود که نظیر گل بنفشه ،مینا چمنی زمستان را در زیر برف باقی مانده و در اوایل فصل بهار رشد و نمو خود را شروع می کند.همچنین در بهار و یا پاییز از پاجوش های آن که به طور فراوان می باشد جدا کرده و در بستر اصلی کشت می نمایندو در این صورت گیاه از طریق تقسیم بوته نیز تکثیر می شود.فاصله کاشت بوته ها از هم در بستر اصلی هر 10 سانتی متر یک بوته است.

خاک: مینا چمنی خاکهای خوب سبک و نقاط آفتابی و سایه آفتاب را ترجیح می دهد.ولی در خاکهای زیاد مرطوب ریشه ها می پوسد و در نتیجه در سرما از بین می رود،در این صورت برای محافظت از سرما،در حاشیه ها توسط پوشش سبکی از شاخه های کوچک آن را می پوشانند.

به طور کلی مینا چمنی به رنگ های سفید،صورتی،بنفش و قرمز می باشد.

کاربرد : مینا چمنی برای حاشیه باغچه ها،تپه ها،باندها گلکاری،در کنار نهر ها،نقاط مردابی و سراشیبی برای کشت در گلدان و تزئین چمن به کار می برند.انواع پر پر و گل درشت آن در گلدان در ایام بهار برای پشت پنجره ها نیز منا سب است.این گل توأم با بنفشه جلوه بسیار زیبایی را در اوایل بهار خواهد داشت.همچنین فرش منا سبی برای لاله های زرد رنگ یا سفید به شمار می رود.

 

  نظرات ()
گل طاووسی نویسنده: جواد اعتضادی جمع - ۱۳٩٠/٦/۱٥

 

نام علمی : Spartium junceum

spartium-junceum_02

مورفولوژی : این درختچه خزان دار بومی نواحی مدیترانه و اسپانیا است ساقه‌ها سبز رنگ، افراشته و کم برگ بوده و گلهای زرد رنگ و معطر آن اواخر بهار شکوفا می‌شوند. حداکثر بلندی آن 5/2 متر است.

نیازها : نیاز به محل آفتابی و خاک معمولی با زهکشی خوب دارد خشکی خاک را تحمل می‌کند. در آب و هوا و خاک نواحی ساحلی نیز خوب رشد می‌کند.

کاربرد : برای کاشت در سطح چمنکاری، جلوی درختان بدون گل برای پوشاندن تنه آنها و کاشت در حاشیه‌ها مناسب است.

ازدیاد : کاشت بذر در بهار یا در پاییز بعد از رسیدن آنها، در گلخانه یا هوای آزاد.

 

  نظرات ()
شمعدانی عطری نویسنده: جواد اعتضادی جمع - ۱۳٩٠/٦/۱٥

 

نام علمی : Pelargonum graveolens

pelargonium-graveolens

مشخصات گیاهشناسی:شمعدانی عطری گیاهی کند رشد و چندساله، عموما علفی با ساقه های بلند و برگهای گرد با حاشیه موجدار وعطری شبیه گل سرخ وسیب دارد.گلهای شمعدانی عطری سفید با رگه های قرمز بوده که در بهار و تابستان تولید می شوند.گلها مرکب از پنج کاسبرگ ،پنج گلبرگ ، ده پرچم متصل به هم هستند.ارتفاع بوته شمعدانی عطری به حدود سی سانتیمتر و پهنای حدود شصت سانتیمتر می رسد.

روش کشت:ازدیاد شمعدانی عطری به وسیله قلمه ترکه های چوبی نرم از بهار تا پاییز امکان پذیر است.زمان قلمه گرفتن معمولا در آخر مرداد و اوایل شهریور می باشد که گیاه مادری از قدرت وقوت زیادی برخوردار است .قلمه های گرفته شده در آخر مهرماه دارای ریشه کامل می باشند.در روزهای اول قلمه ها را در سایه نگهداری میکنند سپس بتدریج به آنها نور کافی داده می شود تا رشد ونمو کنند.زمانی قلمه ها آبیاری میشوند که رطوبت بستر آنها خیلی پائین باشد.

نیازهای اکولوژیکی:

خاک:خاک مناسب برای شمعدانی عطری خاکی است که کمی سنگین بوده، از لحاظ اسیدیته خنثی تا قلیایی باشد. خاک باید متشکل از یک قسمت خاک برگ پوسیده، دو قسمت خاک مرطوب باغچه، یک قسمت شن زبر ویک قسمت کود گاوی پوسیده باشد.شمعدانی عطری نیاز به خاک با زهکشی خوب دارد.

غذا:کود فسفره برای تقویت ریشه وکود ازته برای ازدیاد شاخ وبرگ وکود پتاس برای تولید گل مفید است.از اردیبهشت تا مهرماه هربار یک مرتبه باید کود تجارتی به شمعدانی داده شود و در زمستان از کود دادن باید خودداری نمود.کود را موقعی به گیاه میدهند که ریشه گلدان را پر کند.

آب:شمعدانی عطری می تواند خیلی سریع و به مقدار زیادآب را دراندام خود ذخیره کند.شمعدانی عطری جزئ گونه هایی است که به آب زیاد احتیاج دارد.درهرحال در تابستان موقعی که بوته شمعدانی گل داشته باشد به آب بیشتری محتاج است ودر روزهای کوتاه زمستان و در حرارت کم آب دادن را برای چند هفته باید قطع نمودولی وقتی گیاه درحال فعالیت است هیچوقت نباید رطوبت خاک کم باشد.میزان وموقع آب دادن بستگی به وضع خودگیاه وحرارت هوا ورطوبت جوی دارد.در روزهای خیلی گرم یا روزهایی که بادهای خشک می وزد ودر تابستان به گیاه روزی دو بار آب داده میشود.وقتی شدت نورکم یا رطوبت زیاداست اصولا گیاه به آب نیاز ندارد.

هواودرجه حرارت:شمعدانی عطری رطوبت جوی را لازم ندارد البته این مورد برای گیاه مضر هم نیست.گلخانه مرطوب را نمی پسندد اما نباید محیط زیاده از حد خشک باشد.محلهای آفتابی برای این گونه شمعدانی مفید است ولی درسایه آفتاب هم بردباری نشان می دهد. رویهمرفته جریان هوا خیلی از ناراحتی ها را از بین میبرد.حرارت مناسب برای شمعدانی عطری بین14-7درجه سانتیگراد است که در این حرارتها بهتر رشد میکند.نسبت به سرما و یخبندان نیز حساس بوده و حداقل دما برای رشد ونمو باید بین10-7 باشد.

خواص درمانی:
اسانس ژرانیوم، از نظر درمانی دارای اثر ضد عفونی کننده است. در عطر سازی و تهیه گرد دندان، پماد ها و فراورده های زیبایی، مصرف می شود. و خاصیت ضد تب دارد.
چاى شمعدانى وحشى (عطرى)، آرامبخش افراد افسرده و مضطرب
استفاده از برگ هاى ژرانیوم (شمعدانى عطرى و یا وحشى) که در نواحى آذربایجان به نام عطر چایى یا عطر شاهى معروف است، از دیرباز در میان خانواده هاى ایرانى متداول بوده است. اغلب خانواده ها براى این منظور یک گلدان از این گیاه زیبا را که داراى برگ هاى سبز پرچین و شکن و بسیار معطر است، در خانه نگهدارى مى کنند و با افزودن چند برگ شمعدانى معطر، در داخل قورى چاى، از عطر دلپذیر و طعم مطبوع چاى و خواص درمانى ژرانیوم برخوردار مى شوند.
ژرانیوم، از تیره گیاهان معطرى است که داراى اثرات ضددرد، ضداضطراب، ضدافسردگى، مقوى مسکن و آرامبخش است.
بهترین و ساده ترین روش استفاده از این گیاه، قرار دادن چند برگ آن در چاى معمولى است. اما براى موارد یاد شده، مصرف روزانه 2 فنجان از دم کرده این گیاه به میزان یک قاشق چاى خورى از پودر برگ آن در یک فنجان آب جوش براى مدت 2-1 هفته تا برطرف شدن کامل ناراحتى، توصیه مى شود.

 

 

  نظرات ()
پیچ امین الدوله نویسنده: جواد اعتضادی جمع - ۱۳٩٠/٦/۱٥

 

نام علمی : Lonicera Japonica

4c157bd7c8f7c303b470f4f5b5c0940d215

پیچ امین الدوله ، Lonicera از گیاهان خانواده کاپریفولیاسه Caprifoliacea و جزو گیاهان بالارونده و متداول قدیمی بوده و در بیشتر منازل قدیمی برای پوشش آلاچیق ، چَپَر ، داربست های چوبی از آن استفاده میکردند . این درختچه نیاز مبرم به آفتاب و محلهای آفتابرو دارد . خاک غنی و آب فراوان ازاحتیاجات اولیه رویش این گیاه میباشد. احتیاج به هرس مفصل ندارد ولی باید هر چند وقت یکبار هرس کوچکی روی شاخه های آن انجام پذیرد تا زمانی که محل خود را پوشیده و سر سبز نگاه دارد .برگ ها همیشه ایام سبزند اما در زمستان قسمت های پایین شاخه ها تعدادی از برگ های خود را از دست می دهند.گل ها که معمولاً زرد یا سفیدرنگ هستند، بسیار معطرند و در اوایل بهار شکفته می شوند. در بعضی گونه ها گل ها ابتدا سفیدرنگند ولی به تدریج زرد می شوند.

نور: بدون شک گیاهان گلدار برای گلدهی به نور کامل آفتاب احتیاج دارند اما برای پیچ امین الدوله محیط های نیمه سایه و حتی سایه کامل مشکل خاصی ایجاد نمی کند اما به هر حال تاریکی به عنوان یک عامل محدودکننده، گلدهی را به تأخیر می اندازد و موجب کاهش گل ها می گردد.

ازدیاد  :  پیچ امین الدوله را می توان به آسانی با روش های مختلفی مانند خوابانیدن شاخه و یا قلمه ساقه تکثیر نمود.

تکثیر به روش قلمه :  بهار زمان مناسبی برای ازدیاد پیچ امین الدوله است. در بهار از ساقه های برگدار و نرم که قدری چوبی هستند، قلمه تهیه کنید.بهتر است بستر کاشت قلمه ها خیس و نمناک باشد.

خوابانیدن شاخه :  خوابانیدن شاخه روش مناسبی برای ازدیاد پیچ امین الدوله است. شاخه های بلند را طوری در خاک قرار دهید که نوک شاخه ها بیرون از خاک باشد. عمق مناسب برای قرار گرفتن شاخه در خاک حداقل سه سانتی متر است.

بعد از یک یا دو ماه شاخه در محل تماس با خاک ریشه می زند. اگر عمل خوابانیدن شاخه در گلدان انجام شود، به سادگی می توانیم بعد از ریشه دار شدن، شاخه ها را با قیچی از پایه اصلی جدا کنیم و گلدان را به محل مناسب منتقل کنیم.

هرس  : هرس پیچ امین الدوله بیشتر به منظور فرم دهی انجام می شود، شاخه های مزاحم را حذف کنید و شاخه های خوش فرم را به قیم ببندید. معمولاً بعضی از شاخه های داخلی پیر و گاهی خشک می شوند. آنها را جدا کنید. تا گیاه شکل مناسب خود را پیدا کند.

 

  نظرات ()
گل محمدی نویسنده: جواد اعتضادی جمع - ۱۳٩٠/٦/۱٥

نام علمی : Rosa Domascena – Mill

gs2%20(3)

گل محمدی یک گیاه گل دار از خانواده Rosaceaeاست که بیشتر برای گلاب گیری ، داروسازی و طب ، عطرسازی و صنایع غذائی مصرف دارد. رویشگاه اولیة آن ایران و در حال حاضر در استانهای اصفهان ( کاشان ) ، فارس ، کرمان ، آذربایجان شرقی و غربی ، مرکزی و ... کشت میشود.

مناطق عمدة تولید گل محمدی در استان اصفهان عبارتند ازکاشان، گلپایگان ونطنز. سطح زیر کشت در استان اصفهان معادل 1206 هکتار با میزان تولید 5481 هکتار می باشد (آمار سال 1385) که در رتبه سوم کشوری قرار دارد.
از نظر گیاهشناسی گل محمدی درختچه ای خاردار با ارتفاع حدود 5/1 متر با برگهای 5 تا 7 برگچه ای به شکل تخم مرغ و رنگ سبز براق بوده و گل آن کم پر تا نیمه پٌرپر به رنگ صورتی تا صورتی- قرمز و معطر با گل آذین خوشه ای مرکب یا منفرد می باشد. زمان گلدهی در اکثر گونه ها در بهار می باشد.
این گیاه بسیار مقاوم بوده و اکثر شرایط آب و هوائی را به خوبی تحمل می کند ولی اصولاً مناطق باز و آفتابگیر با شبهای نبستاً خنک را ترجیح می دهد. نسبت به کم آبی مقاوم بوده و بسته به منطقه کشت شده بین 7 تا 15 روز یکبار در زمان گلدهی و 20 تا 30 روز یکبار در دیگر دوره های رشد آبیاری می شود.

در کاشان آبیاری 5 تا 10 مرتبه با دوره آبیاری 12 تا 50 روز مرسوم می باشد. خاکهای حاصلخیز شنی- رسی دارای بافت نسبتاً خشک که هوا را به خوبی از خود عبور دهد و دارای مقادیری مواد آلی پوسیده باشد و PH حدود 5/6 بهترین محیط رشد برای گل محمدی می باشد.
کاشت نهال های آن معمولاً در اسفندماه در گودالهائی به عمق 30 تا 40 سانتی متر انجام می شود. عمده ترین روش کشت جوی و پشته با فواصل خطوط کشت حدود 4 متر و فاصله نهالهای حدود 2 متر است. البته روش کرتی نیز در بعضی از مناطق مرسوم است که در این حالت فاصله کاشت 5/1×5/1 متر تا 2 × 2 متر در نظر گرفته می شود.
عملیات هرس بیشتر برای حذف شاخه های ضعیف و کنترل بیماری ها و آفات انجام می شود و در اکثر مناطق عمل هرس فرم دهی دیده می شود. معمولاً 5 تا 6 سال بعد از کاشت درختچه های گل محمدی راکف بر می کنند تا عمل جوان سازی گیاه انجام شود.
گل محمدی از سال دوم شروع به گل دهی می کند و بیشترین محصول را در سالهای 3 و 4 دارد ولی از سال ششم گل ها ریز شده و مقدار محصول نیز کم می شود. زمان برداشت از اول اردیبهشت شروع شده و در بعضی مناطق گاهی تا آخر خرداد نیز ادامه می یابد ولی معمولاً طول دورة برداشت 20 تا 30 روز است. میانگین مقدار محصول یک درختچة گل محمدی 2 تا 5/2 کیلوگرم است.
گل محمدی از راه پاجوش ، قلمه زدن ، خوابانیدن و پیوندزدن و از طریق بذر ( برای مصارف خاص ) تکثیر می شود که در کاشان اکثراً به روش پاجوش است.
مهمترین آفات گل محمدی شته ها ( خصوصاً شتة گل سرخ ) کنه ها، شپشک ، کرم ساقه خوار و مهمترین بیماری آن سفیدک می باشد. در کاشان سموم مصرفی برای کنترل آفات بیشتر گوزاتیون، مالاتیون و دیازینون و برای بیماری سفیدک سموم سولفوره می باشد.

 

  نظرات ()
بابا آدم (فیلگوش) نویسنده: جواد اعتضادی جمع - ۱۳٩٠/٦/۱٥

18082010484-225x300

بابا آدم یا فیلگوش و به عبارتی آلوکازیا گیاهی است با برگهای درشت و بزرگ سبز رنگ از خانواده Araceae
بومی مناطق گرم آسیا است. با جنس
Colocasia شباهت بسیاری دارد و گاهی اشتباه میشود. (از آنجا که جنس کولوکازیا مصرف دارویی و خوراکی دارد باید احتیاط شود.)

بابا آدم انواع مختلفی دارد که رنگها و اندازه‌های مختلف دارند. گونه مورد نظر ما دارای برگهای بزرگی است که گاهی قطر برگها به یک متر و بیشتر هم میرسد. گلها شکل غلافی داشته (گل آذین اسپادیس) و زیبایی چندانی ندارند.
شیره داخلی گیاه برای پوست انسان ایجاد خارش و حساسیت ممکن است بکند.
ریزوم دار است و از طریق پاجوش طبیعی یا تقسیم ریزوم در بهار تکثیر پیدا میکند. (پاجوشهای فراوانی تولید میکند)
(بهتر است نشنیده بگیریم ولی: ریزومهای این گیاه به صورت پخته شده مصرف خوراکی دارند. ولی از آنجا که این گیاه تولید
اگزالیک اسید میکند و در قسمتهای پایین‌تر گیاه میزان این مواد بیشتر میشود ممکن است منجر به کرخ شدن یا باد کردن زبان شود. یا منجر به سختی تنفس شود. آب پز کردن طولانی مدت ممکن است این عوارض را کاهش دهد.)

در شمال ایران کنار برکه‌ها و آبگیرها و حتی به عنوان گیاه فضای سبز مقابل هتلها و رستورانها کاشته میشود و نهایت صدمه‌ای که در زمستان میبیند از دست رفتن برگهاست ولی در بهار بعد مجدد رشد میکند.

در داخل خانه‌ها بهتر است در محل نیمه روشن (نور متوسط) با دما بالا نگهداری شود. نیاز آبی متوسطی دارد. به خاک غنی و مغذی نیاز دارد. بهتر است خاک آن مخلوطی با درصد بالایی از مواد آلی حیوانی یا گیاهی باشد.
به آبپاشی برگها یا رطوبت محیط نیاز دارد. هرچقدر رطوبت بالا باشد برگهای میتوانند درشت تر باشند.

بابا آدم برای گلخانه‌های گرم و مرطوب ایده‌آل است.

  نظرات ()
درخت چنار نویسنده: جواد اعتضادی جمع - ۱۳٩٠/٦/۱٤

نام علمی: Platanus orientalis.

%20%20~1
خصوصیات گیاهی
ارتفاع: 15 تا 21 متر قطر تاج پوششی: 12 تا 15 متر
درختی است پهن برگ،خزان کننده،قطر تنه زیاد و شاخه ها از نزدیک زمین رشد می کنند.پوست تنه با لکه های سفید، خاکستری وسبزروشن که در اثر ورق ورق شدن پوست های مسن تر ایجاد می شود.
این درخت نیاز به فضای زیادی برای رشد دارد وبا گرما ، سرما و شرایط نا مساعد سازگار است.
مناسب کاشت برای پارکها و حاشیه خیابان ها می باشد.
برگ: ساده و متناوب با دندانه های تیز و3 تا5 قسمتی به طول 10تا 20 سانتیمتر و عرض 12 تا 25 سانتیمتر به رنگ سبز روشن که در قسمت تحتانی پرز های لطیف آن را پوشانیده است.
گل: فاقد ارزش زینتی است.
میوه : به رنگ قهوه ای تیره وگرد که حاوی تعداد زیادی دانه هستند که تا فصل تابستان روی درخت باقی می مانند.
سیستم ریشه: عمیق سرعت رشد: سریع
نیاز های طبیعی
آب وهوا : با سرما وگرما سازگار و خیلی انطباق پذیر است.در تابش مستقیم نور خورشید و نیم سایه خوب رشد می کند. وزش باد متوسط را تحمل می کند ولی باید از وزش باد های شدید بعلت سنگینی تنه محفوظ بماند.
خاک: انواع خاک را تحمل می کند . خاک لومی عمیق،غنی و مرطوب را ترجیح می دهد.در خاکهای قلیائی علائم کلروز آهن بروز می کند.
هرس: هرس های بسیار سنگین را در اواخر زمستان تحمل می کند ولی معمولاً فقط نیاز به هرس خشکه برداری دارد.
تغذیه: تغذیه خاصی نیاز ندارد. در صورت بروز علائم کلروز آهن از کود سکسترون استفاده گردد.
آفات وبیماری ها: کنه قرمز و زنجره . در صورت نیاز با کنه کش اورتوس و دیازینون سمپاشی گردد.
پوسیدگی قارچی با سم زینب سمپاشی گردد.
عیوب: شاخه های شکننده، پرز های میوه وبرگ ریزش کرده و باعث ایجاد حساسیت می شود.

 

  نظرات ()
کنه تارعنکبوتی (دونقطه ای) نویسنده: جواد اعتضادی جمع - ۱۳٩٠/٦/۱٤

نام علمی : Tetranychus urticae

مبارزه با آفات و بیماری های گیاهی دارای اهمیت زیادی از نظرصرفه جوئی در هزینه نگهداری و افزایش کمیت و کیفیت فضای سبز می باشد. یکی از آفت های مهم و متداول کنه تار عنکبوتی است. این آفت چند میزبانه بوده و هر ساله خسارات فراوانی به درختان مثمر و غیرمثمرو بوته های زینتی وارد می آورد.
مشخصات ظاهری:
این آفت جانوری است به اندازه 3/0 تا5/0 میلیمتر ، تغییر رنگ بدن آنها فصلی است به طوری که در فصل بهار و تابستان به رنگ سبز متمایل به زرد با دو لکة پشتی جانبی تیره ودر اواخر پائیز و زمستان به دلیل بیرون فرستادن مواد داخل روده های بزرگ به رنگ قرمز مشاهده می شوند.
این کنه چند میزبانه بوده و بیش از150 گونه گیاه مانند لوبیا ، باقلا، شبدر،یونجه،پنبه و گیاهان زینتی، درختان میوه و غیر مثمره را مورد حمله قرار می دهد. این کنه با تنیدن تار سطح برگهای میزبان را همراه با قشری مانند گرد و خاک می پوشاند.
علائم خسارت :
یکی از برجسته ترین نشانه های این آفت وجود تارهای ابریشمی همراه با حالت خاک گرفتگی بوده سپس پشت برگها بصورت برنزه و در تراکم بالا بصورت قهوه ای تیره در آمده و در نهایت خشک می شوند.گاهی نیز برگها در اثر از دست دادن شیرة گیاهی دور دمبرگ اصلی خمیده می شوند.
نوع خسارت و نحوة تغذیه آفت:
خسارت این آفت به صورت کمی(کاهش شدید میزان محصول) و کیفی(به دلیل ایجاد تارهای ابریشمی در پشت برگها و جذب گرد وغبار) می باشد. رشد این جانور در پشت برگها و تغذیه آنهااز شیرة سلولی بوده ودر هر دقیقه قادر است18 سلول گیاهی را از بین ببرد.
عوامل طغیان این آفت:
1- افزایش دمای محیط 2- خشکی محیط(رطوبت پایین) 3- افزایش طول روز
زیست شناسی:
این آفت زمستان را بسته به شرایط آب و هوائی منطقه به صورت جانور کامل در لابلای بقایای گیاهی،زیر کلوخه ها،روی گیاهان همیشه سبز وعلف های هرز حاشیه مزارع به صورت غیرفعال سپری می نماید. کنه های زمستانی قرمز آجری هستند و در اوایل بهار روی علف های هرز تخم ریزی می کنند. سپس گیاهان زراعی، زینتی، سبزی و جالیز را مورد حمله قرار می دهند. هر کنه ماده 40-80 عدد تخم می گذارد. تخم ها بسته به درجه حرارت پس از 12-15 روز تفریخ شده
و پوره های کنه خارج شده و پس از سه نوبت پوست عوض کردن کامل می گردند. دوره زندگی نسل کامل کنه 15-22روز طول می کشد و چندین نسل در سال دارد.

مبارزه:
1- رعایت اصول صحیح زراعی و از بین بردن علف های هرز
2- سمپاشی با یکی از سموم کنه کش انتخابی جدید مانند امایت ( پروپارژیت ) به نسبت 1 در هزار و یا اورتوس با نام ژنریک ( فن پیروکسی میت ) به نسبت 5/0 در هزار به صورتی که تمام سطح وپشت برگهای گیاه را بطور یکنواخت بپوشاند

  نظرات ()
یاس زرد نویسنده: جواد اعتضادی جمع - ۱۳٩٠/٦/۱٤

نام علمی :  Forsythia intermedia 

c4289d8b6a3fa906ae9f3cf58c2de1a1
منشاء و گسترش : موطن اصلی این گیاه چین می باشد
ارتفاع : 2.4 متر گستردگی : 2.4 متر جنبه زینتی : گلها نوع گیاه : درختچه ای بوتهای شکل گل دهی : اسفند تا فروردین دوام برگ : خزان کننده
درختچه ای هست بوته ای شکل ، خزان کننده ، دارای گلهای زرد و زیباست ، هرس پس از گل دادن انجام می شود گلها اسفند تا فروردین ماه ظاهر می شود .شاخ و برگ آن در پاییز ارغوانی رنگ می شوند
نیاز های اکولوژیک :
نور : نیاز به نور کامل آفتاب دارد خاک : خاک مرطوب و عمیق و دارای زهکشی خوب نیاز دارد
ازدیاد : در تابستان و پاییز با قلمه تکثیر می شود. در پاییز از روش خوابانیدن استفاده کنیدوپاجوش ها را در پاییز حذف نمایید.
کاربرد در فضای سبز :
بوته تک کاشت ، پرچین ، به صورت توده ای در زمینه های همیشه سبز کشت می شود.
کاشت : در بهار بکارید . چوب مرده یا قدیمی با رشد ضعیف را بعد از گلدهی حذف کنید . بوته ها در تمام تابستان بخش های تازهای را رشد می دهند که روی این بخش ها ، گل های سال بعد تولید میشوند.
کنترل آفات و بیماری ها : هیچ گونه آفت و بیماری جدی ندارد.
گونه های مهم : F.suspensa Forsythia weeping بوته ای بالا رونده با گلهای زرد بهاره و شاخه های قوسی شکل و برگ های سه قسمتی می باشد و به ارتفاع 3 متر رشد می کند.
مشکلات متداول : در اقلیم های سرد ، سرمای دیر رس به گل ها آسیب می رساند

 

  نظرات ()
اسطو خودوس نویسنده: جواد اعتضادی جمع - ۱۳٩٠/٦/۱٤

نام علمی :  Lavandula stoechas L

123
گیاهشناسی : اسطو خودوس گیاهی چند ساله خشبی است. ارتفاع این گیاه 40 تا 60 cm میرسد. برگها به رنگ سبز ، خاکستری ، نقره ای و به شکل نیزه ای میباشند که بطور متقابل روی ساقه قرار می گیرد و پوشیده از کرک سفید پنبه ای است. این گیاه دارای سیستم ریشه ای طویل می باشد که تا عمق حتی 4 متری می تواند رشد نموده و جذب آب نماید. طول برگها 2- 4 سانتی و عرض آن تا 5/0 سانتی متر می رسد. گلها به رنگ آبی متمایل به بنفش میباشد گلها به صورت گل آذین خوشه ای بر روی ساقة گل دهنده از بهار تا آخر مرداد ماه ظاهر می شوند و میوه فندقه تخم مرغی شکل میباشد. وزن هزار دانه 85/ تا 2/1 گرم است.
نیازهای اکولوژیکی : در طول رویش به نور فراوان رطوبت کم ، هوای گرم و خاکهای سبک شنی دارای ترکیبات کلسیمی و مواد غذائی نیاز دارد خاکهای سنگین برای کشت این گیاه مناسب نمیباشد.
- دورة آبیاری : هر 7 روز یکبار البته با توجه به شرایط اقلیمی متغیر می باشد.
آب و هوای پیشنهادی جهت کشت گیاه : ناحیه نیمه صحرایی سرد و ناحیه مدیترانه ای
PH و EC مناسب : 7 تا 4/8 – کمتر از 2 دسی زیمنس بر متر
نحوة تکثیر : 1- تکثیر جنسی : از طریق بذر صورت می گیرد در این روش ابتدا بذور را در آذرماه یا در اواسط اسفندماه در خزانه با رعایت فواصل 20 تا 40 سانتی متر فاصله ردیف ها و 5 سانتی متر روی ردیف ها و در عمق حدود 5/0- 1 سانتی متر کشت می گردد.
2- تکثیر غیرجنسی : در تکثیر غیر جنسی از ساقه های یکساله ( علفی ) و یا خشبی ، قلمه هائی به طول 15 – 20 cm تهیه نموده و در خزانه آزاد یا غیر آزاد (زیر پلاستیک ) و در فاصله ردیف های 8 – 10 سانتی متر و فاصله قلمه ها روی ردیف 4 -3 سانتی متر کاشته می شود ( خزانه کاری می کنند ) در مراحل اولیه خزانه ایجاد محیط سایه روند ریشه دهی را تسریع می نماید.
استفاده از اسطو خودوس در فضای سبز :
از گیاه اسطو خودوس با اهداف استفاده از کاربرد زیبائی ، مهندسی گیاهان و معماری می توان بهره جست مثلاً در کاربرد زیبائی با کاشت در طرحهای مختلف و یا انجام هرسهای فرم و در کاربرد مهندسی گیاهان با توجه به سیستم ریشة آن در کنترل و تثبیت خاک و غیره و در کاربرد معماری برای تقسیم فضا و نیز بعنوان جدا کننده ( مخصوصاً 4- 5 سال بعد از کاشت در محل اصلی ) و در کاربرد کنترل شرایط اقلیمی می توان از اسطو خودوس در بهبود شرایط زیست محیطی استفاده نمود. هم چنین بعنوان گیاه معطر نیز کشت می گردد.
جهت شکیل بودن و نیز پرپشت نمودن گیاه و توسعه سیستم ریشه وقتی طول نبات به حدود 18- 20 سانتی متر رسید از ارتفاع 10 سانتی متری سطح خاک هرس می نمائیم.
خواص درمانی : اسطو خودوس طبق نظر حکمای طب سنتی گرم و خشک است.
- اسطو خودوس از نظر خواص درمانی دارای خاصیت تقویت کننده اندامهای رئیسه بدن ، مقوی بدن و قوای دماغی و تفکر و هم چنین مقوی احشاء و آلات داخل شکم و مفرح است مسهل سودا و بلغم میباشد.
اگر مقدار یک قاشق مرباخوری از سرشاخه های نیم کوب شدة آن در ¾ لیوان آب جوش بمدت 20 دقیقه دم کرده پس از صافی گذرانده و یک قاشق مرباخوری عسل طبیعی به آن اضافه نموده و میل شود و تا مدتی ادامه یابد برای رعشه ، سرگیجه ، تقویت ذهن ، حافظه ، رفع فراموشی ، صرع و وسواسهای سوداوی و غم و اندوه ، مفید است.
- اسطو خودوس بر اشخاص صفراوی مضرّّ و عطش آور است و ایجاد آشفتگی می نماید از این نظر باید با سکنجبین خورده شود و برای ریه مضرّ است از این نظر باید با کتیرا و صمغ عربی خورده بشود.
- در درمان نفخ ، صدای شکم ، گاز معده مفید است.
- استفاده از اسانس اسطو خودوس ( 1- 2 قطره ) در وان حمام به عنوان ضد باکتری و ضد التهاب ، تحریک بهبودی در برش زایمان ، به عنوان آرامبخش برای بیخوابی ، عصبانیت قبل از قاعدگی و سردردهای ناشی از استرس.
- از اسانس اسطو خودوس در آروماتراپی برای درمان اضطراب ، بیقراری و بیخوابی افراد کهنسال و یائسه استفاده می گردد.

 

  نظرات ()
به ژاپنی نویسنده: جواد اعتضادی جمع - ۱۳٩٠/٦/۱٤


نام علمی : Chaenomeles Lindl

103
درختچه ها یا درختان کوچک ، خزان کننده یا نیمه همیشه سبز ، با شاخه های گاهی خاردار ، جوانه ها کوچک با حدود 2 فلس خارجی ، برگها با دمبرگ کوتاه ، داندانه اره ای یا کنگره ای ، گوشواره دار ، با بافت محکم ، گلها منفرد یا دسته ای ، قبل یا بعد از برگها ظاهر شونده ، گاهی در قسمتی مذکر ( گلها فقط نر ) لوبهای کاسه گل 5 تائی ، کامل یا دندانه اره ای ریز ، گلبرگها 5 تائی ، بزرگ، پرچم ها 20 تائی یا بیشتر ، خامه ها 5 تائی ، در قاعده پیوسته ، تخمدان 5 حجره ایی ، هر حجره با تخمک های بسیار ، میوه سیبی بزرگ با دندانه های بسیار ، دانه ها قهوه ای .
- این جنس سه گونه در شرق آسیا دارد که گونه ای از آن در ایران بصورت رایج کاشته می شود.
به ژاپنی گونه japonica
Chaenomeles japonica ( Thub .) Lindl .
Fam . Rosaceae
Syn : pyrus japonica Thunb , pyrus Maulei Mast . , cydonia Maulei
T. Moore , cydonia Maulei , T. Moore , cydonia Maulei schneid.
E: Japanese flowering guince , japan guince , dwarf japanose guice

درختچه ای کوتاه ، به ارتفاع تا 2 متر ، شاخه ها خاردار ، در حالت جوانی با کرکهای نمدی ریز کوتاه ، در سال دوم زگیل دار ، برگها تخم مرغی پهن تا واژ تخم مرغی ، نوک کند یا نسبتاً نوک تیز ، به طول 3 – 5 سانتی متر ، دندانه اره ای – کنگره ای درشت ، بی کرک ، گلها قرمز – قرمز آجری به عرض 5/2 – 5/3 سانتی متر ، میوه تقریباً کروی ، به عرض حدود 3 سانتی متر ، زرد رنگ .
واریته هائی از این گونه بشرح زیر وجود دارد :
گلها رنگارنگ صورتی و سفید Chaenomeles japonica var. tricolor ( parsons ) Rahd .
Chaenomeles japonica var . alpine Maximum

درختچه ای پا کوتاه با ساقه های گسترده روی زمین و شاخه چه های ایستاده ، برگها تخم مرغی دایره ای به طول 1- 5/2 سانتی متر .
پراکنش جغرافیائی در ایران : بصورت کاشته شده در تهران ، کرج ، مناطق شمالی و شمال غرب ایران

خاستگاه : این درختچه بومی چین و ژاپن است.
هرس : چون گلها در روی شاخه های قدیمی ظاهر می گردند برای حصول گل آوری کامل در بهار ، گیاه را در فصل زمستان یا اوائل بهار هرس تند می نمایند.
تکثیر : تکثیر بوسیله قلمه در ماههای خرداد و تیر ، خوابانیدن شاخه ، جدا کردن بوته ها یا کاشت بذر صورت می گیرد.
نیاز اکولوژیکی : به ژاپنی ، طالب مکان آفتابی و سایه آفتاب است و در همه نوع خاک می روید ولی خاکهای باغچه یا اسیدی و سنگین را ترجیح میدهد و نسبت به سرما مقاوم است.
این درختچه در چمن کاریها و پارکهای شهری و جنگلی و سطوح شیب دار و نیز بلوارها در قالب طرحهای مختلف فضای سبز استفاده می گردد.

  نظرات ()
پیچ گلیسین نویسنده: جواد اعتضادی جمع - ۱۳٩٠/٦/۱٤

 
نام علمی : Wisteria spp

102
گلیسین گیاهی است از خانواده ی بقولات (لگومینوز) و از زیر تیره ی پروانه واران که منشاء آن شرق آسیا می باشد. درختچه ای است خزان دار با طول عمر زیاد ، بالا رونده چوبی ،دارای برگ های متناوب و به فرم مرکب شانه ای فرد ، گل هایی به رنگ آبی ، ارغوانی یا بنفش که به صورت گل آذین خوشه قرارگرفته اند.گل آذین خوشه ی زیبایش سبب معروفیت این گیاه شده است.
تفاوت انواع گونه های گلیسین در تعداد برگچه ها ، رنگ گلها و طول گل آذین است. گونه چینی طول اش تا 18 متر می رسد. در گونه ژاپنی معمولا طول درخت حداکثر به 9 متر میرسد. تعداد برگچه ها 13 تا 19 عدد است و طول گل آذین بیشتر از گونه ی چینی می باشد.
نکته ی جالب در مورد گلیسین این است که سالی دوبار گل میدهد . گل دهی اول اش در اواسط بهار و گل دهی دوم اش در اواسط تابستان است. البته گل ها در گل دهی دوم کوچکتر هستند. کاربرد این درخت در فضای سبز برای ساختن آلاچیق ها و سایبان ها است و این به شرط هرس و تربیت خوب است. این درخت کاربرد وسیعی در بونسای دارد. برگها و بخصوص بذور این گیاه سمی هستند و نبایستی خورده شوند.
نیاز ها
نور = گیاهی است که تقریبا به نور زیادی نیاز دارد و بایستی در مکان های آفتابگیر کاشته شود.
خاک= به خاک های لومی با زهکش مناسب نیاز دارد و خاک های سنگین را نمی پسندد. به خاک های گچی و آهکی حساس است و PH5/5 تا 5/6 ( کمی اسیدی) بهترین حالت برای این گیاه است.
رطوبت = به رطوبت متوسط و منظم نیاز دارد . خشکی را به خوبی تحمل می کند و به رطوبت فراوان حساس است.
حرارت = گلیسین گیاه مناطق معتدله محسوب می شود و در محدوده دمایی 4 تا 35 درجه رشد میکند. نوسانات دمایی در بهار سبب ریختن گل ها می شود.
تکثیر
به چندین روش گلیسین را می توان تکثیر نمود : 1- قلمه 2- خوابانیدن 3- پیوند زدن 4- بذر
آفات و بیماری ها
گاهی اوقات بیماری لکه برگی به این گیاه حمله می کند. قارچ های عسلی و حشرات مکنده ای چون شته ها و شپشک ها نیز به این گیاه آسیب می رسانند.
مشکلات محیطی و فیزیولوژیکی گیاه
گلیسین به خاک های گچی و آهکی حساسیت دارد. خاک هایی با PH قلیایی برای این گیاه مناسب نیستند. کمبود آهن و فسفر و پتاسیم خاک به این گیاه صدمه می رساند و سبب کاهش تعداد گل ها می شود و همان طور که ذکر شد یخبندان های بهاره سبب ریختن گل های آن می شود.
تغذیه
این گیاه به خاک کاملا غنی از مواد آلی و معدنی نیاز دارد. کود دهی قبل از زمان گلدهی برای پدیدار شدن گل های زیبا ضروری است. در بهار و تابستان ( در هر دو موعد گلدهی ) کود دهی انجام می شود. در مورد نسبت کود دهی NPK آن اطلاعاتی در دست نیست اما کود سوپر فسفات به میزان 68 گرم و سولفات پتاسیم به میزان 48 گرم در هر متر مربع خاک به این گیاه داده می شود تا گلدهی تحریک شود و گلهای زیبایی پدیدار شوند.

  نظرات ()
اهمیت هرس درختان در فضای سبز نویسنده: جواد اعتضادی جمع - ۱۳٩٠/٦/۱٤

 

مقدمه

با عنایت به اینکه درختان موجود درشهرها مخصوصا با افزایش سن آنهاو در اثر آلودگی هوا وسایر تنشهای محیطی مثلا خاک و... تحت فشار میباشندواین عوامل نا مساعد محیطی باعث عدم تعادل اندامهای هوایی و ریشه ،ضعف،بیماریهاو حمله آفات،و... بالا خره مرگ درختان می گردند.میبایست همواره به فکر حفظ و تجدید حیات درختان به عنوان یکی از مهمترین سیستم های حیات بخش بود. تجدید حیات و حفظ فضای سبز بطور علمی هزینه های بمراتب کمتری نسبت به احداث مجدد آنها دارد.
یکی از روشهای حفظ و تجدید حیات درختان اعمال انواع هرس بر روی درختان میباشد که در زیر مختصرا اشاره می کردد .

تعریف هرس:
هرس درختان عبارت است از قطع کردن قسمتهایی از اندام آنها بر اساس روش وهدف خاص که با این عمل رشد ،قدرت رویشی و زایشی وآرایش وفرم درختان اصلاح وبردباری آنها افزایش مییابد.

اهداف هرس:
-افزایش عمر درخت:
با انجام عمل صحیح هرس تعادل مناسب بین جذب مواد غذایی و آب ودفع توسط درخت ایجاد میگردد.به همین لحاظ جوانی،شادابی وعمر درخت طولانی میگردد.

-ایجاد فرم مناسب و دلخواه:
ممکن است درختان شهرها درنتیجه عوامل نامساعد محیطی و دخالت ناصحیح شهر وندان و نزدیکی به مستحدثات ومشکلات احداث و نگهداری و شهرسازی، فرم طبیعی خود را پیدانکنند.لذا با اعمال هرسهای صحیح وعلمی میتوان فرم مناسب را در درختان ایجاد نمود.

-کنترل رشد بیش از حد شاخه ها :
عدم انجام هرسهای بموقع درختان شهر و شرایط خاص حاکم بر آن موجب رشد بیش از حد شاخه ها وناموزونی و عدم تقارن آنها می گردد وهم چنین در اثر رشد بیش از حد شاخه ها خطرات برق گرفتگی در نتیجه بر خورد شاخه ها با سیم های برق افزایش میا بد برای جلو گیری از این مشکلات توصیه میگردد که شاخه های جانبی هر سال یکبار یا دو سال یکبار به اندازه حداکثر تا یک سوم ارتفاع کوتاه شود،ضمنا از هر سه سال یکبار عملیات هرس سر زنی بطورعلمی وصحیح انجام گیرد.

-کنترل امراض وآفات :
شاخه های شکسته درختان معمولا کانون عوامل بیماری زا وآفات مختلف بوده و باعث آلوده شدن درختان و در نها یت از بین رفتن آنها میشود بنا بر این هرس شاخه های شکسته و ضعیف وبیمار جهت جلو گیری از توسعه وشیوع بیماری ها و آفات ومنا ظر زشت در هر مو قع از سال توصیه میگردد.

-قابل نفوذ کردن تاج درخت به نور آفتاب:
درختان جهت ساخت نوری به نور احتیاج دارند در نتیجه عدم وجود نور برگهای آنها زرد شده و زیبایی تاج درختان از بین رفته و دچار مشکلات خواهند شد. درختانی که چندین سال هرس نشده اند با مرور زمان بتدریج تاجشان بوسیله شاخه های زیادو بهم پیچیده متراکم شده وازنفوذ نور خورشیدبه داخل تاج جلو گیری میشود در این حالت اگر به داخل تاج درخت دقت کنیم برگهای زرد را مشاهده کرده و برگهای شاداب و سبز رنگ منحصرا در قسمتهای بیرونی تاج دیده خواهد شد. بنا براین با انجام هرس صحیح و علمی میتوان مشکل عدم نفوذ نور آفتاب به داخل درختان را بر طرف نمود.

-حذف پاجوش وتنه جوشها:
ازدیاد و توسعه پا جوش و تنه جوش ها باعث مصرف آب و مواد غذایی جذب شده توسط آنها خواهد شد که در این صورت خود درخت آنطوریکه بایداز آب و مواد غذایی، توان بهره گیری نخواهد داشت ودر نهایت درختان ضعیف و آسیب پذیر وهمجنین بد منظره
خواهند شد. بنابراین حذف پا جوش هاو تنه جوشها بطور علمی وصحیح الزامی است.

- افزایش عمرو جوان نمودن درختان:

با عنایت به اینکه به لحاظ هزینه های زیاد در حذف درختان مسن و کاهش سطح سبز ودر نتیجه مشکلات زیست محیطی ومدت زمان زیادلازم جهت رسیدن به سطح سبز قبلی((LA،لازم است به دیر زیستی درختان موجود توجه نموده وعمر آنها را افزایش دادبه عبارتی آنها را جوان نمود که یکی از روشهای جوان سازی درختان انجام هرس میباشد.بدین طریق درختان مسن را وادار به تو لید شاخه های جدید مینمایند. البته این کار زمانی صورت میگیرد که ریشه های درختان سالم باشند. در این موردهرس نسبتا شدیدی را اعمال می نمایند.و با انجام عمل صحیح هرس تعادل مناسب بین جذب مواد غذایی و آب ودفع توسط درخت ایجاد میگردد.به همین لحاظ جوانی،شادابی وعمر درخت طولانی میگردد.

-مقاوم کردن درختان نسبت به فشارهای باد و برف:
در مناطق بادخیز شهرها درختان موجود در صورت برخورداری از تاجی پرپشت و متراکم در مقابل باد و توده های برف حساسیت ومقاومت نشان داده و بدین طریق شاخه های تاج را باد و طوفانهاو توده های برف خواهند شکست. این عمل باعث بهم خوردن تقارن و شکل طبیعی درخت وسایر مشکلات میگردد. بنا برین با اعمال هرس های اصولی و صحیح میتوان مقاومت شکننده درختان در مقا بل عوامل مذکور را به مقاومت غیر شکننده تبدیل نمود. پس باحذف شاخه هایی از داخل تاج به عبارتی دیگر با سبک و روشن نمودن تاج درختان و نیز کوتاه نمودن شاخه ها باعث خواهد شد که باد از لابلای تاج غیر متراکم و سبک رد شده و آسیبی وارد نکندوبرف نیز فرصت انباشته شدن در داخل تاج را نداشته تا در اثر سنگینی شاخه های درختان را بشکند.

مواردی که در هرس سربرداری درختان باید رعایب شود:

-سربرداری قبل از بهار و بیدار شدن درختان و موقعی که خطر سرما زدگی و جود ندارد انجام گیرد .
-سربر داری در درختان بیش از 8سال ونیز با توجه به موقعیت محل درخت صورت گیرد.
-طول شاخه های باقیمانده بسته به سن و تنومندی و موقعیت محل درختان بین نیم ا لا سه متر خواهد بود .البته این طول در مواردی میتواند کمتر یا بیشتر از حد مذکور باشد.
-دقت در زوایای برش واجرای آن بطور علمی.
-استفاده از چسب پیوندی در محل هرس.
-ضد عفونی ادوات برش از جمله تیغه اره موتوری و...جهت جلوگیری از انتقال بیماری های احتمالی.
-رعایت موارد ایمنی از جمله بستن شاخه های بزرگ مورد هرس به تنه اصلی و رعایت اصول فنی در پایین کشیدن آن جهت جلو گیری از سقوط و خطرات احتمالی،استفاده از کلاه ایمنی ،استفاده از کمربند ایمنی،استفاده از وسایل برنده تیز و سالم.
-آبیاری مرتب وبه مقدار کافی با شروع فصل رشد.
-درختانی که میتوان روی آنها هرس سر برداری اعمال نمود عبارتند از:نارون ،اقاقیا ،صنوبر ،زبان کنجشک،چنار ،بید و...

  نظرات ()
گل ناز نویسنده: جواد اعتضادی جمع - ۱۳٩٠/٦/۱٤


نام علمی : Portulaca grandiflora

b71
گل ناز نباتی است علفی یکساله با ساقه های گوشتی نسبتاً کلفت براق بسیار شکننده که ارتفاع آن از 15 سانتیمتر تجاوز نمی کند گلها در انتهای ساقه ها به رنگهای گوناگون بوده و نبات دائماً پشت سر هم همه روزه تجدید گل می کند گلهای این نبات فقط در مقابل آفتاب باز می شوند. بذر گل در کپسول کوچکی تشکیل می شود و بذر گیری آن در فصل پائیز به آسانی امکان پذیر است.
طرز کاشت و ازدیاد:
ساده ترین طریق ازدیاد این نبات بوسیلة بذر می باشد.بذر را معمولاً از اواخر فروردین الی اوایل خرداد ماه در زمین اصلی و در خاکی سبک و ماسه دار می کارند. موقع کاشت بذور باید دقت کرد که خاک زیادی رویشان ریخته نشود. پس از روئیدن نباتات آنها را در محل اصلی تنک نموده و بین آنها 15-20 سانتیمتر فاصله می گذارند. بطور کلی این نباتات عمل نشاء کردن را چندان دوست ندارند. ممکن است به جای کاشت در محل اصلی که همیشه در گلکاری موانع ومشکلاتی را ایجاد می کند.در همان فصل در خزانة هوای آزاد کاشته، بعداً در محل اصلی با احتیاط کامل نشاء نمود.یا اگر مایل باشند که نباتات زود به گل بنشینند بایستی بذر ها را در اسفند و فروردین ماه روی کوش کاشته و یکبار در روی کوش دیگر نشاء کرده تا بالاخره در اردیبهشت ماه به زمین اصلی منتقل کرد. نبات از خردادماه یا تیر بسته به اینکه زود یا دیر وقت در زمین اصلی نشاء شده باشند شروع به گل کرده و تا مهر ماه دائماً گل می دهند . در واریته های پرپری که به وسیله بذر زیاد می شوند حدود ثلث نباتات حاصله تک پر خواهند شد.
خاک: گل ناز خاک سبک ماسه ای با نفوذ پذیری مناسب و مکان های آفتابگیر و گرم را ترجیح
می دهد ودر خاکهای سنگین رسی و مرطوب رشد مناسبی ندارند هم چنین میزان گلدهی در سایه خیلی کم می باشد.
کاربرد:
گل ناز در کنار باغچه یا در قسمت های خشک و آفتابگیر و گرم باغچه،روی بالکن ها و تراس ها رشد خوبی دارد.به واسطة آفتاب پسندی و توان زیاد درمقابل گرما می توان روی تپه های گل یا حاشیة چمن جهت تزیین جلو پنجره ها و بالکن های آفتابگیر نیز به کار برده می شود.

 

  نظرات ()
فیکوس بنجامین نویسنده: جواد اعتضادی جمع - ۱۳٩٠/٦/۱۳

نام علمی : Ficus benjamina

گیاهی بسیار زیباست از خانواده انجیر ( موراسه ) که برگ های کوچک با رنگ سفید و سبز به صورت ابلق در آن دیده می شود. معمولاً بنجامین را به دلیل حساسیت بالا و مقاومت کم در برابر عوامل محیطی روی فیکوس بنجامین (عکس زیر) پیوند می زنند تا مقاومتر شود که در صورت مشاهده برگ های سبز یکنواخت بهتر است قطع شوند تا گیاه ابلق بهتر رشد کند.

نیازها

نور : به نور بیشتری نسبت به سایر گیاهان آپارتمانی نیازمند است اما تابش مستقیم آفتاب را تحمل نمی کند (معمولاً بهترین نور حالتی است که گلدان در زیر سایه بان جنوبی طوری قرار گیرد که آفتاب به گلدان گیاه برسد اما به برگ های گیاه آفتاب نتابد و برگ ها در سایه ( نور کامل ) باشند.

نکته : چون بنجامین نسبت به تغییر عوامل محیطی بسیار حساس است و با کمترین تغییری برگ های آن ریزش می کند از چرخاندن و جا به جایی گلدان بپرهیزید.

هنگامی که گیاه تازه خریداری شده را به خانه می آورید برخی از برگ های آن زرد یا قهوه ای می شوند؛ انتظار نداشته باشید برگ های زرد یا قهوه ای یا ریخته ، مجدداً رشد کنند؛ در عوض بهتر است مراقبت کنید که محیط گیاه کاملاً مناسب باشد. برگ هایی که از این پس می رویند می توانند رشد و نمو خوبی داشته باشند.

دما : حداقل درجه حرارت در زمستان 15 و در تابستان حداکثر 24 درجه. در زمستان حتماً باید در اتاق نگهداری شود (نسبت به سرما حساس است) .

آبیاری : در بین دو آبیاری اجازه دهید تا سطح خاک خشک شود ( باید به اندازه یک انگشت در زیر خاک را بازدید نمود، اگر خشک بود باید آبیاری بعدی صورت گیرد ). معمولاً در خانه ها به دلیل عدم رعایت این مسئله و آبیاری بیش از اندازه گیاه از بین می رود. بهتر است از آبی که چند ساعت در محیط بوده و هم دمای محیط است برای آبیاری استفاده شود، هرگز با آب سرد آبیاری نکنید .

خاک : بهترین خاک کمپوست ( خاکبرگ ) یا کود حیوانی یا خاک لوم است [مخلوطی از شن ، رس و مواد آلی ( برگ پوسیده ) ] .

کثیر: تکثیر این گیاه در آپارتمان مشکل است؛ برای تکثیر از قلمه هایی که حداقل یک برگ همراه دارد استفاده شود.

نکته مهم : برای اشخاصی که در نگهداری گیاهان آپارتمانی تازه کار هستند نگهداری بنجامین توصیه نمی شود زیرا گیاه خیلی حساسی است. فیکوس بنجامینا (انجیر گریان) که بومی هندوستان است، چنانچه در شرایط مساعد محیطی قرار بگیرد گیاهی است که به سرعت محیط را از آن خود می کند و به سایر گیاهان اجازه رشد نمی دهد. در واقع بزرگترین درختی که در جهان وجود دارد نوعی فیکوس است که در هند واقع شده و مساحتی حدود 2 میلیون متر مربع را در بر گرفته است! (عکس تزیینی است)

  نظرات ()
بگونیا برگی یا رکس نویسنده: جواد اعتضادی جمع - ۱۳٩٠/٦/۱۳


مشخصات: اسم علمی بگونیا برگی Begonia rex و از خانواده Begoniaceae می باشد. جنس بگونیا دارای ۹۰۰ گونه مختلف از گیاهان چند ساله همیشه سبز علفی و گیاهان خزان کننده است که برای برگ ها و گل های زیبایشان پرورش داده می شودند. گونه های مختلف این جنس از گیاهانی به طول چند سانتیمتر تا گونه هایی به طول ۳ متر تشکیل یافته است. تعدادی از گونه ها نیز به صورت بالا رونده می باشند. بگونیا گیاهی است تک پایه یعنی گلهای نر و ماده بر روی یک گیاه قرار دارند. گل های نر ، معمولا زیبا هستند و گلهای ماده را با تخمدان بال دارش می توان به آسانی تشخیص داد بونیا برگی بومی آسام است و درای ریزوم گوشتی می باشد. ارتفاع آن به ۳۰ سانتی متر و گسترش آن به ۴۵ سانتی متر می رسد. این گونه را به خاطر برگهای زیبایش پرورش می دهند. این گیاه برگهای سبز تیره و چروکیده ای دارد که در نزدیکی لبه برگی نقره ای رنگ می شود. گاهی رنگ های دیگری مانند قرمز، کرم یا ارغوانی در سطح برگ دیده می شوند. گلهای آن معمولا ارغوانی کم رنگ وبه قطر یک سانتی متر هستند که در تابستان ظاهر می شوند و فاقد زیبایی می باشند و باید از گیاه جدا گردند.

0

مراقبت: گیاه رکس به نور متوسط، دمای معمولی خاک همیشه مرطوب رطوبت هوای متوسط تا زیاد یعنی ۵ تا ۹۰ درصد و خاک کمی اسیدی احتیاج دارد.

کود: کود مورد نیاز بگونیا رکس را می توان به میزان ۱ گرم در لیتر، هر هفته یک بار، از فروردین تا آبان ماه، مورد استفاده قرا داد.

خاک: مخلوطی از تورب، خاک برگ نرم و ماسه به نسبت مساوی، برای رشد این گیاه مناسب است.

ازدیاد: بگونیای رکس را می توانید با استفاده از یک روش مخصوص و غیر معمول تکثیر کنید. بهار و تابستان بهترین زمان برای تکثیر این گیاه است. یک برگ بالغ را که خیلی هم پیر نباشد، انتخاب کنید و با استفاده از یک چاقی تیزکه به بافت برگ صدمه نرساند و آن را له نکند، برگ را به بخشهای منظم در قالب طبیعی آن ببرید. سپس قطعات برگ را به آرامی و با دقت بردارید و از سطح پشتی برگ و میان رگبرگهای اصلی، در پودر هورمون ریشه زایی فرو ببرید و روی سطح کمپوست مخصوص بذر و قلمه، در داخل سینی بذر، بخوابانید و به آرامی روی سطح خاک فشار دهید. سپس روی تکه های برگ را با کیسه پلاستیکی بپوشانید و در دمای حدود ۲۱ درجه سانتیگراد نگاه دارید زمانی که گیاهچه های کوچک به وجود آمدند و به طول۵/۲ سانتیمتر رسیدند، کیسه پلاستیکی را بردارید و هر کدام را در گلدانی با قطر دهانه ۹ سانتیمتر حاوی کمپوست گلدانی با پایه پیت بکارید. باید مرتبا زیر پوشش پلاستیکی بررسی شود تا اگر برگها دچار فساد و پوسیدگی شده بود، بیرون آورده و با قارچ‌کش سمپاشی صورت بگیرد.

عوارض و درمان: اگر لکه های خاکستری متمایل به قهوه ای روی برگها مشاهده کردید، باید گیاه را با قارچ کش طبق دستور سمپاشی کنید و گلدان را به محل خشک و اکسیژن ببرید. ممکن است گازهای داخل آشپزخانه این عارضه را ایجاد کرده باشد. تغذیه مصنوعی و تعویض گلدان با یک درجه بزرگتر می تواند جلوی به وجود آمدن برگهای جدید کوچک و کم رشد را بگیرد. افتادن برگها در زمستان نتیجه هوای سرد است گلدان را به محل گرمتری حدد ۱۳ درجه سانتیگراد منتقل کنید مشکل رفع می شود.

قارچهای بیماری زایی به اسم سفیدک میتواند روی برگها لکهای پودری سفید ایجاد کنددر این صورت با سموم قارچکش گیاه را سمپاشی کنید و گلدان بگونیا را به محل با هوای خشک و اکسیژن دار ببرید . اگر تارهای عنکبوتی زیر برگها مشاهده گردید و با برگهای جدید کمرنگ مواجه شدید، می توانید با یک سم کنه کش هر چهار ده روز یک بار گیاه را سمپاشی کنید صورتی که برگها لوله شد و حاشیه آنها خشک و چروکیده است، حتما از تشنگی رنج می برد فورا آن را آبیاری کرده و به محل سردتری که زیر ۱۸ درجه سانتیگراد باشد منتقل کنید.اگر برگهای بگونیا حالت موازییکی پیدا کرد و لکه های زردی روی ان به وجود آمد و لوله ای و بد شکل شد، باید گیاه را از گدان خارج کنید تا به گیاهان دیگر سرایت نکند زیرا عامل این مشکل ویروسی است و راه چاره ای ندارد. همچنین رنگ پریدگی برگها و ریزش آنها و غده ای شدن ریشه ها که در نتیجه فعالیت نماید می باشد و سیاه شدن و پوسیده شدن ریشه ها که در نتیجه فعالیت قارچهای بیماری زا است به راحتی درمان پذیر نیست ومعالجه آنها مقرون به صرفه نمی باشد آبیاری زیاد از حد و سردی هوای محیط به طور همزمان باعث پوسیدگی ساقه و یقه گیاه شده و آن را از بین می برد.

 

  نظرات ()
شفلرا نویسنده: جواد اعتضادی جمع - ۱۳٩٠/٦/۱۳

نام علمی:  Schefflera actinophylla

گیاهی است زیبا از سرزمین استرالیاو متعلق به خانواده «آرالیاسه» برگا سبز رنگ روشن و براق و چرمی و دمبرگها بلند و در بخش انتهایی برگهای پنجه‌ ای شکل ابتدا با سه برگچه و سپس تعداد آنها به 8 عدد می‌رد، ارتفاع آن در سرزمین اصلی و در هوای آزاد به 3 متر می‌رسد، بر عکس اکثر گیاهان زینتی که با حذف جوانه‌های انتهایی شاخه‌های جانبی شروع به ظهور می‌نمایند در این گیاه فقط یک شاخه اصلی موجود است.

نیازها:

نور: به نور غیر مستقیم احتیاج دارد، هر چند وقت یکبار گلدان را به آفتاب منتقل (صبح) نمایید به سایه نسبتاً مقاوم است.

دما: در تابستان حداکثر درجه حرارت 27 و در زمستان حداقل آن 18 درجه سانتیگراد، چنانچه درجه حرارت بالاتر از معمول باشد به جریان هوای ملایم نیاز دارد.

آبیاری: خاک را در هر حال مرطوب نگهدارید، در تابستان هفته‌ای 3-2 بار و در زمستان هفته‌ای یکبار ابیاری کافی است.

رطوبت: در تمام طول سال هفته‌ای دوبار غبار پاشی کنید، چنانچه هوا خشک باشد افزودن آب به زیر گلدانی سنگریزیه دار رطوبت پایدار ایجاد می‌نماید.

تغذیه : گلدان را با کودهای مایع یا جامد محلول در آب مخصوص گیاهان زینتی طبق دستور و نسف میزان توصیه شده از طرف سازنده هر دو هفته یکبار تغذیه نمایید.

خاک مناسب: بهترین محیط رشد خاک لیمونی با پیت است.

تعویض گلدان: گیاه جوان در حال رشد هر سال دوبار احتیاج به تعویض گلدان دارد، با افزایش سن گیاه هر سال و یا هر دو سال یکبار، در صورت عدم امکان تعیوض گلدان خاکهای سطحی را با خاک نو و غنی عوض نمایید، در صورتیکه ارتفاع گیاه بیش از حد معمول است احتیاج به قیمت دارد.

تمیز نمودن برگها: غبار پاشی جهت تامین رطوبت برای تمیز نگه داشتن برگها کافی است، از مواد براق کننده شیمیایی استفاده نکنید ولی در صورت تمایل حداکثر هر ماه یکبار توصیه می‌گردد ( به توضیح مصور مراجعه فرمائید).

عوارض و درمان: تعداد برگچه‌های برگهای جوان کم است: طبیعی است، با رسیدن به مرحله بلوغ تعداد آنها به 7 برگچه می‌رسد.

شفلرا گیاهی مقاوم به شرائط نامساعد محیطی است و بهمین جهت مناسب برای راهروها و کریدورهای ادارات است.

واریته‌های ابلق زنگ خود را از دست داده‌اند: نور کافی نیست، به محل روشن‌تری با نور غیر مستقیم منتقل نمایید.

زخمهای پنبه‌ای شکل سفید رنگ روی دمبرگها ظاهر شده‌اند: عامل آن حشره‌ آفت است، هر 2 هفته یکبار با سم حشره‌کش نفوذی سمپاشی نمایید تا علایم برطرف گردند.

لکه‌های قهوه‌ای روی ساقه‌ها، دمبرگها و سطح زیرین برگها مشاهده می‌گردند: سطح زیرین بگرها را با سم حشره کش نفوذی سمپاشی و پس از 48 ساعت لکه‌ها را با برس مخصوص پاک کنید.

برگها بد شکل و چسبناک و حشرات سبز رنگی روی آنها مشاهده می‌گردند: آفات را با سم نفوذی یا جذبی طبق دستور هر هفته سمپاشی کنید تا علایم بطرف گردند.

برگها زرد و سطح زیرین آنها تار عنکبوتی است: عامل آن کنه ریز قرمز است، گیاه را هر 14 روز یکبار با سم گنه‌کش سمپاشی تا علایم برطرف گردند غبار پاشی در کاهش آفت موثر است.

ساقه‌ها دراز و منحرف و فاصله برگها زیاد است: هوا خیلی گرم است، گلدان را به محل خنک‌تر ومملو از اکسیژن منتقل نمایید، غبار پاشی نکنید.

گیاه پژمرده وبرگها آویزان است:‌ گیاه تشنه است گلدان را بمدت 15 دقیقه درون تشت پر از آب قرار دهید، غبارپاشی روزانه را فراموش نکنید.

برگها رنگ پریده و زرد هستند: کمبود عناصر در خاک گلدان مشهود است، کمبود را با تغذیه مصنوعی هر 2 هفته یکبار جبران نمایید.

برگها زرد می‌شوند و می‌ریزند: آبیاری بیش از اندازه است، اجازه دهید سطح خاک گلدان در فاصله بین دو آبیاری خشک و سپس آبیاری نمایید‌، زهکش را بازدید فرمائید، آب زیر گلدانی را خارج کنید.

 

  نظرات ()
نخل مرداب نویسنده: جواد اعتضادی جمع - ۱۳٩٠/٦/۱۳


مشخصات: اسم علمی نخل مرداب Cyperus alternifolius ، از خانواده cyperaceae میباشد. این جنس ۵۵۰ گونه مختلف دارد که تمام آنها علاقمند به رطوبت زیاد هستند. گونه مورد نظر بومی ماداگاسکار بوده و ارتفاع آن به یک متر می رسد. برگهای نخل مرداب ، خشن، سبز تیره و خطی شکل می باشد. ساقه آن معمولا سخت و در انتها دارای براکته های سبز رگبرگ مانند است که حالت آبشاری دارند، این براکته ها در انتهای ساقه مانند چتر قرار گرفته اند. گل آذین کوچکی در قسمت تحتانی براکته ها از اواسط تا اواخر تابستان ظاهرمی شود که در مراحل اولیه زرد رنگ است و تولید دانه های گرده سفید رنگ می کند و در آخر ، به رنگ قهوهای در می آید. برای نگاه‌داری این گیاه، لازم است گلدان آن را همیشه در یک ظرف حاوی آب قرار دهید.

10011

مراقبت: نخل مرداب به نور معمولی، گرمای متوسط تا زیاد، آبیاری فراوان، رطوبت هوای عادی یعنی ۵۰ تا ۷۰ درصد و خاک قلیایی، احتیاج دارد.

کود: کود مورد نیاز نخل مرداب را میتوان به میزان ۲ گرم در لیتر هر هفته یکبار از اردیبهست تا شهریور ماه ، مصرف کرد.

خاک: مخلوطی از خاک باغچه، تورب و ماسه محیط مناسبی را برای رشد این گیاه فراهم می کند.

ازدیاد: نخل مرداب را میتوان به راحتی، از اواسط بهار تا اوایل تابستان با روش تقسیم بوته، تکثیر کرد. بعد از آبیاری گلدان، گیاه را خارج نمایید و با یک چاقوی تیز، انبوه ریشه ها را به با حداقل ۴ یا ۵ ساقه تقسیم کنید. اگر با دست عمل تقسیم را انجام دهید، صدمه کمتری به ریشه ها وارد می آید. هر قسمت را در گلدانی با قطر دهانه ۹تا ۱۱ سانتیمتر، حاوی کمپوست گلدانی با پایه پیت قرار دهید و کاملا آبیاری کنید. یک روش غیر معمول دیگر، آ ن است که راس گل را همراه برگه های زیر گل با قیچی جدا کنید و در آن و یا کمپوست مخصوص بذر و قلمه مرطوب قراردهید به طوری ساقه آن بر عکس به سمت بالا باشد برگها داخل آب قرار بگیرند. بعد از ریشه دهی، آن را به گلدان منتقل نمائید.

 

  نظرات ()
گندمی یا سنجاقی نویسنده: جواد اعتضادی جمع - ۱۳٩٠/٦/۱۳

مشخصات: اسم علمی گیاه گندمی Chlorophytum comosum ، از خانواده Liliaceae میباشد. این جنس دارای ۲۱۵ گونه مختلف از گیاهان همیشه سبز گلخانه ای می باشد. ارتفاع این گیاه در حدود ۲۵ تا ۳۰ سانتی متر می رسد. برگهای خطی و باریک آن حدود ۲۵ سانتی متر طول دارد و به صورت نوارهای سبز ی به نظر میرسد که در میان هر یک نوار سفید رنگی مشاهده می شود در بعضی از گونه ها به برگها سفید و قسمت میانی سبز میباشد. در تابستان گیاه گندمی به گل رفته و که دمگل طویلی به طول ۶۰ سانتیمتر دارد. گل آذین آن به شکل پانیکول بوده و گلهای سفید و ستاره ای آن دارای قطری حدود ۵/۲ سانتیمتر هستند. در انتهای دمگل و نزدیک گل، گیاهچه های جدید نیزتولید می شود که می توان آنها را از گیاه جدا نموده ، ریشه دار کرد. گندمی را باید نزدیک پنجره قرار داد، زیرا چنانچه دور از نور قرار بگیرد، برگهایش طویل می شوند که چندان زیبا نیست.

1022

مراقبت: این گیاه به نور کم تا متوسط، گرمای معمولی ، خاک همیشه خیس، رطوبت هوای ۰تا ۷۰ درصد و خاک قلیابی احتیاج دارد.

کود: کود مورد نیاز گندمی را میتوان به میزان ۲ گرم در لیتر، هر هفته یکبار، از فروردین تا مهر، مورد استفاده قرار داد.

خاک: مخلوطی از خاک باغچه و ماسه، خاک مناسب رشد این گیاه می باشد.

ازدیاد: گیاه جالب گندمی یا سنجاقی را میتوان به روشهای مختلف تکثیر کرد. گیاه مادری ، ساقه های بلند و رونده ای تولید می کند که دسته های کوچک برگ را با خود دارد این گیاهچه های کوچک می توانند با قرار گرفتن در مجاورت خاک ریشه بدهند. برای اینکه موفقیت عمل تکثیر بیشتر شود، گیاهچه را روی سطح خاک، در یک گلدان با قطر دهانه ۹ سانتیمتر، حاوی کمپوست گلدانی با پایه پیت، بخوابانید و به آرامی فشار دهید. زمانی که ریشه دهی به اندازه کافی انجام شد و گیاه توسعه یافت، می توانید ارتباط ساقه را با پایه مادری، قطع کنید تا مستقل شود. این گیاهچه ها ، در آب نیز می توانند ریشه دهند و به تنهایی و جدا از پایه مادری، در پودر هورمون ریشه زایی فرو برده شده و در خاک قرار بگیرند. بهترین زمان تکثیر ، فصل بهار و تابستان است و گیاهچه ها باید در دمای ۱۸ تا ۲۰ درجه سانتیگراد و نور مناسب ولی دور از تابش مستقیم خورشید نگاداری شود.

عوارض و درمان: در صورتی که مشاهده کردید وسط گیاه از قاعده برگها، پوسیده است، آبیاری بیش از اندازه انجام داده‌اید و باید آبیاری را قطع کنید. برگهای نرم و شفاف در اثر هوای خیلی سرد ایجاد می شود. قهوه ای شدن نوک برگها نیز مربوط به تشنگی یا اشعه مستقیم آفتاب است. اگر برگهای گیاه سجافی، ضعیف و لاغر و طویل و کم و بیش خشک شدند و رنگ خود را از دست دادند و یعنی درجه حرارت خیلی بالاست. می توانید برای جبران این ضایعه، گلدان را به محل خنکتری منتقل کنید و ۱۵ دقیق درون تشت بگذارید. محیط تاریک می تواند نوار سفید برگ را محو کند. سعی کنید با تغذیه مصنوعی مناسب جلوی ضعف و پژمردگی گیاه را بگیرید. در صورت دیدن حشرات سبز رنگ که حاشیه برگ را میخورند، هر ۱۴ روز یکبار گیاه را سمپاشی نمایید.

برگرفته از http://www.golestan-ali.com

 

  نظرات ()
فلفل زینتی نویسنده: جواد اعتضادی جمع - ۱۳٩٠/٦/۱۳

مشخصات: اسم علمی فلفل زینتی Capsicum annuum، از خانواده solanaceae می باشد. گیاهان گلدانی فلفل زینتی را می توان در فصل تابستان، خارج از گلخانه نگاهداری کرد. گونه مذکور، یکساله بوده و بومی نواحی گرم امریکا است. برگهای فلفل زینتی سبز نسبتا روشن و مستطیلی شکل می باشند. کولتیوارهای گوناگون این گونه دارای میوه هایی به اشکال مختلف مستقیم یا آبشاری است. رنگ میوه های یک بوته ممکن است قرمز، زرد و یا سبز باشد.

Capsicum-203x300

فلفل زینتی
مشخصات: اسم علمی فلفل زینتی Capsicum annuum، از خانواده solanaceae می باشد. گیاهان گلدانی فلفل زینتی را می توان در فصل تابستان، خارج از گلخانه نگاهداری کرد. گونه مذکور، یکساله بوده و بومی نواحی گرم امریکا است. برگهای فلفل زینتی سبز نسبتا روشن و مستطیلی شکل می باشند. کولتیوارهای گوناگون این گونه دارای میوه هایی به اشکال مختلف مستقیم یا آبشاری است. رنگ میوه های یک بوته ممکن است قرمز، زرد و یا سبز باشد.

مراقبت: این گیاه به نور متوسط تا زیاد، حرارت بالا، خاک همیشه خیس، رطوبت ۵ تا ۷۰ درصد و خاک قلیایی احتیاج دارد.

کود: کود مورد نیاز فلفل زینتی را نمی توان به میزان ۳ گرم در لیتر، هر دو هفته یکبار، از اردیبهشت تا شهریور، مصرف نمود.

خاک: مخلوطی از دو قسمت کود دامی پوسیده، یک قسمت خاک باغچه و ماسه برای پرورش این گیاه مناسب و مطلوب می باشد.

ازدیاد: برای تکثیر این گیاه، می توانید بذرها را در اواخر زمستان و اوایل بهار در طرف کم عمقی، حاوی کمپوست مخصوص بذر بکارید و خاک را مرطوب نگاه داشته و روی آن را با شیشه یا پلاستیک بپوشانید. بعد از رشد نشاءها آنها را به گلدان اصلی حاوی کمپوست گلدانی منتقل کنید.

عوارض و درمان: اگر در طول مدت رشد این گیاه مشاهده کردید برگها پرپشت وسر حال هستند اما گل ظاهر نمیشود. گیاه را به گلدان کوچکتری منتقل کنید زیرا کاپسیکوم دوست دارد ریشه‌هایش در هم باشند. احتمالا گلدان اصلی خیلی بزرگ است. اگر نور محیط کافی نباشد میوه های فلفل زینتی زرد باقی می مانند و قرمز نمی شوند. این گیاه نور مستقیم را به راحتی تحمل میکند. شاخه های دراز و بد شکل فلفل زینتی معرف هوای گرم محیط گرم است. گلدان را به محل خنک تری برده و با آب فاقد املاح و کاملا ولرم غبار پاشی کنید. همچنینن هوای خیلی گرم و یا آبیاری بیش از اندازه باعث زرد شدن تمام برگها و سقوط آنها میشود. اگر برگها پژمرده شوند و سقوط نمایند باید گیاه رابه محل پر نورتری منتقل کنید. برگهای جدید گیاه در اثر فعالیت حشره آفت، بد شکل و چسبناک میشوند. گیاه را با سم حشره کش نفوذی سمپاشی کنید. در صورتی که ببینید رشد گیاه متوقف شده، بدانید هوا سرد است بنابراین باید گلدان رابه محل گرمتری ببرید. برگهای فلفل زینتی در اثرهوای سرد یا صدمه مربوط به مواد براق کننده شیمیایی، ممکن است سیاه شوند. اگر هم با زردی برگها مواجه شدید، فورا آبیاری کنید احتمالا گیاه تشنه است کنه ریز قرمز برگها را زرد وتار عنکبوتی میکند، سطح زیرین برگها رابا اسفنج نرم تمیز کنید و یا هر دوهفته یکبار، باسم کنه کش، گیاه را سمپاشی نمایید.

مراقبت: این گیاه به نور متوسط تا زیاد، حرارت بالا، خاک همیشه خیس، رطوبت ۵ تا ۷۰ درصد و خاک قلیایی احتیاج دارد.

کود: کود مورد نیاز فلفل زینتی را نمی توان به میزان ۳ گرم در لیتر، هر دو هفته یکبار، از اردیبهشت تا شهریور، مصرف نمود.

خاک: مخلوطی از دو قسمت کود دامی پوسیده، یک قسمت خاک باغچه و ماسه برای پرورش این گیاه مناسب و مطلوب می باشد.

ازدیاد: برای تکثیر این گیاه، می توانید بذرها را در اواخر زمستان و اوایل بهار در طرف کم عمقی، حاوی کمپوست مخصوص بذر بکارید و خاک را مرطوب نگاه داشته و روی آن را با شیشه یا پلاستیک بپوشانید. بعد از رشد نشاءها آنها را به گلدان اصلی حاوی کمپوست گلدانی منتقل کنید.

عوارض و درمان: اگر در طول مدت رشد این گیاه مشاهده کردید برگها پرپشت وسر حال هستند اما گل ظاهر نمیشود. گیاه را به گلدان کوچکتری منتقل کنید زیرا کاپسیکوم دوست دارد ریشه‌هایش در هم باشند. احتمالا گلدان اصلی خیلی بزرگ است. اگر نور محیط کافی نباشد میوه های فلفل زینتی زرد باقی می مانند و قرمز نمی شوند. این گیاه نور مستقیم را به راحتی تحمل میکند. شاخه های دراز و بد شکل فلفل زینتی معرف هوای گرم محیط گرم است. گلدان را به محل خنک تری برده و با آب فاقد املاح و کاملا ولرم غبار پاشی کنید. همچنینن هوای خیلی گرم و یا آبیاری بیش از اندازه باعث زرد شدن تمام برگها و سقوط آنها میشود. اگر برگها پژمرده شوند و سقوط نمایند باید گیاه رابه محل پر نورتری منتقل کنید. برگهای جدید گیاه در اثر فعالیت حشره آفت، بد شکل و چسبناک میشوند. گیاه را با سم حشره کش نفوذی سمپاشی کنید. در صورتی که ببینید رشد گیاه متوقف شده، بدانید هوا سرد است بنابراین باید گلدان رابه محل گرمتری ببرید. برگهای فلفل زینتی در اثرهوای سرد یا صدمه مربوط به مواد براق کننده شیمیایی، ممکن است سیاه شوند. اگر هم با زردی برگها مواجه شدید، فورا آبیاری کنید احتمالا گیاه تشنه است کنه ریز قرمز برگها را زرد وتار عنکبوتی میکند، سطح زیرین برگها رابا اسفنج نرم تمیز کنید و یا هر دوهفته یکبار، باسم کنه کش، گیاه را سمپاشی نمایید.

 

  نظرات ()
پاپیتال ( عشقه ) نویسنده: جواد اعتضادی جمع - ۱۳٩٠/٦/۱۳


مشخصات: اسم علمی پاپیتال Hedera canariensis ، از خانواده Arliaceae میباشد. این گیاه بومی جزایر قناری و شمال آفریقا است. ارتفاع آن در طبیعت به بیش از ۵ متر می رسد.گونه ای زیبا با رشد سریع بوده که در مقابل نور و سایه مقاوم است. برگهای پاپیتال چرمی وتخم مرغی شکل با لبه کنگرهای هستند که در قسمت تحتانی قلبی شکل می شوند، در زمستان برگهای این گیاه سبز روشن و براق است و در تابستان به رنگ سبز برنزی در می آیند، پاپیتال واریته مشهوری دارد که دارای برگهای سبز تیره با لبه نقره ای، خاکستری یا سفید رنگ می باشد.

hedera-201x300

مراقبت: پاپیتال به نور خیلی کم تا معمولی، حرارت عادی، خاک همیشه خیس، رطوبت ۵۰ تا ۷۰ درصد و خاک قلیایی احتیاج دارد.

کود: می توان به میزان ۳ گرم در لیتر، هر هفته یکبار ، از اردیبهشت تا مهر ماه به پاپیتال کود داد.

خاک: خاک باغچه همراه با کمی توربی یا خاک برگ برای رشد ونمو این گیاه مناسب است.

ازدیاد: پاپیتال را می توانید به آسانی از اواسط بهار تا اواخر تابستان تکثیر کنید. البته گیاهانی که در بهار تکثیر می شوند مقاوم تر هستند. با یک چاقوی تیز قلمه های ساقه ای و یا انتهایی را به طول ۱۰تا ۱۲ سانتیمتر، از ساقه های رونده جدا کنید و به روش کشت مستقیم قلمه درون گلدان ، آنها را در گلدانی با قطر دهانه ۹ سانتیمتر ، حاوی کمپوست بذر و قلمه بکارید. خاک را نسبتا مرطوب کنید و با کیسه پلاستیکی شفاف قلمه ها را بپوشانید . بعد از یک ماه ریشه دهی انجام می شود. شما می توانید کیسه پلاستیکی را برداشته و گلدان را در تور مناسب ، ولی دور از تابش مستقیم خورشید قرا دهید. قلمه ها در آب هم ریشه می دهند. پاپیتالها در هوای خنک هم رشد می کنند اما سعی کنید در طول تکثیر ، دمای محیط ۱۸ تا ۲۰ درجه سانتیگراد باشد.

عوارض و درمان: اگرمشاهده کردید برگها رنگ پریده شده اند و گرایش به سبزی دارند، یا نور خیلی شدید است و یا هوای تاریک است. کمبود عناصر هم میتواند همین علائم را به وجود بیاورد.برگهای چین وچروکدار و خشک شده معرف هوای گرم محیط است.گیاه را به محل خنکتری برده و غبار پاشی کنید. لکه های نقره ای روی برگها نتیجه فعالیت حشره آفت است هر دو هفته یکبار باسم حشره کش نفوذی گیاه را سمپاشی نمائید. اگر زخمهای سیاه آبکی روی برگها مشاهده شد. با هر نوع مایع ضد عفونی کننده، با غلظت کم، لکه ها را خیس کنید و هوای خشک می تواند نوک برگها را خشک و قهوه ای کند. هوای سرد نیز برگها ر ا پپیچیده و سبز تیره می کند. در صورتی که زهکش مناسبی نداشته یاشیم و در نتیجه خاک گلدان باتلاقی شود، برگهای پاپیتال سیاه می شوند. اگر هم برگها زرد آغشته به تار عنکبوت شدند. باید هر دو هفته یکبار با سم کنه کش سمپاشی صورت بگیرد. غبار پاشی در دفع این آفت موثر است گیاه پاپیتال به کنه قرمز که باعث این آسیب می شود حساس بوده، بنابراین نباید در محیط گرم و خشک قرار بگیرد.

 

 

  نظرات ()
برگ بیدی نویسنده: جواد اعتضادی جمع - ۱۳٩٠/٦/۱۳

مشخصات: اسم علمی برگ بیدی Tradescantia albiflora ، از خانواده Commelinaceae میباشد. این جنس داری ۶۰ گونه از گیاهان خشبی و علفی چند ساله می باشد. انواع علفی آن به عنوان گیاهان آپارتمانی پرورش داده می شودند. گونه مذکور بومی، آمریکای جنوبی است و برگهای زیبا و مناسبی برای آویز دارد. این برگها تخم مرغی شکل، پهن و بدون دم برگ و به رنگ سبز روشن با نوارهای سفید یا کرم می باشند.

120

مراقبت: برگ بیدی به سایه تا نور متوسط، گرمای زیاد، خاک همیشه خیس، رطوبت ۵۰ تا ۷۰ درصد و خاک قلیایی احتیاج دارد.

کود: کود مورد نیاز این گیاه را می توان به میزان ۳ گرم در لیتر، هر دو هفته یکبار از فروردین تا مهر ماه، در اختیار گیاه قرار داد. اگر کود زیاد داده شود رنگ برگها کم رنگ می شود.

خاک: مخلوطی از خاک باغچه، ماسه و تورب، خاک مناسب برگ بیدی است.

ازدیاد: این گیاه به سرعت در آب و یا خاک ریشه می دهند. از اواسط بهار تا اواخر تابستان که گیاه مادری تجدید رشد کرده و شاخه ها آن باید سرزنی و جوان شوند، می توانید شاخه های هرس شده را به طول ۵/۷ سانتیمتر جدا کرده و هر ۵ قلمه را در گلدانی با قطر دهانه ۹ سانتیمتر حاوی کمپوست خصوص بذر و قلمه قرار دهید. خاک را نسبتا مرطوب کنید و گلدان را در دمای ۱۸ درجه سانتیگراد و نور کافی نگه دارید. پس از ۲ تا ۳ هفته ریشه دهی انجام می‌شود و شما می توانید مقدار آبیاری را بیشتر کرده و با کود مایع آنها را تغذیه کنید. در شرایط مشابه، قلمه در آب نیز ریشه خوهند داد.

عوارض و درمان: اگر زمانیکه ازبرگ بیدی نگهداری می کنید، مشاهده کردید برگهای آن نرم و آبکی شده و رنگ خود را از دست می دهند احتمال بدهید هوای سرد باعث یخ زدگی گیاه شده است. برگهای این گیاه در اثر تغذیه مصنوعی بیش از اندازه، ضخیم سبز روشن میشوند. تغذیه را متوقف کنید ، رنگ ابلق برگها، برمی گردد. لکه های سوخته قهوه ای روی برگها در اثر مواد براق کننده را متوقف کننده شیمیایی حادث میشود. اگر نوک برگها به طرف بالا برگشت و سپس سقوط کرد حتما هوای محیط آن گرم وخشک بوده است. گلدان را به محل خنکتری ببرید و غبار پاشی را فراموش نکنید. قاعده ساقه نزدیک سطح خاک در اثر آَبیاری زیاد و یا زهکش نامناسب، می پوسد. در صورتی که برگها بد شکل وچسبناک شدند و حشرات سبز رنگی هم اطراف گیاه دیده شد بهتر است هر دو هفته یکبار با یک حشره کش نفوذی سمپاشی صورت گیرد. دریک محیط خشک برگهای ترادسکانتیا قهوه ای را از تابش مستقیم خورشید در امان نگه دارید تا برگها رنگ پریده و دارای لکه های قهوه ای نشود.

برگرفته از http://www.golestan-ali.com/

 

  نظرات ()
پرورش قارج در منزل نویسنده: جواد اعتضادی جمع - ۱۳٩٠/٦/۱۳

فصل کاشت:
بهترین موقع برای پرورش قارچ در خانه بین ماههای مهر تا آذر است ولی چنانچه امکانات تهویه هوا و متعادل نمودن درجه حرارت محیط محل پرورش وجود داشته باشد می توان قارچ را در ماههای دیگر سال تعمیم داد.
بطور کلی طرز پرورش قارچ مخصوص به خود آنست و می توان آنرا در محیط تاریک پرورش داد و بجز نور مستقیم آفتاب، هر مقدار نور را تحمل می کند. در هر صورت در محل پرورش قارچ علاوه بر آنکه، بایستی تهویه هوا به خوبی انجام گیرد، درجه هوای محیط پرورش نیز باید بین 15 - 10 درجه نگهداری شود. علاوه بر این محل پرورش بایستی کاملا تمیز، قابل شستشو و فاقد درز یا محلی برای پرورش باکتریها، حشرات و قارچهای مضر باشد.

اطاق پرورش قارچ:

عرض اطاق پرورش بایستی بحدی باشد که بتوان از راهروهایی که برای آن تعبیه می گردد، براحتی عبور نمود( حدود 70 سانتی متر) عرض طبقات پرورش قارچ را نیز حداکثر 180 سانتی متر در نظر می گیرند تا بتوان از دو طرف به وسط بستر قارچ دسترسی پیدا نمود و چنانچه طبقات پرورش قارچ در کنار دیوار باشد عرض آنرا حداکثر 90 سانتی متر قرار می دهند. همچنین می توان قارچ را در جعبه های چوبی در اندازه 60 در 90 سانتی متر و عمق 20 تا 25 سانتی متر پرورش داد. به منظور صرفه جویی در هزینه اولیه می توان، هر طبقه را با تخته های سه سانتی متری به عرض 90 تا 180 سانتی متر پوشانده و کود را مستقیما کف هر طبقه ریخته و قارچ را در آن کاشت و به این طرتیب احتیاجی به جعبه های چوبی نخواهد بود. طبقه بندی ها معمولا در طول اطاق پرورش انجام می گردد. روی سطح زمین نبایستی طبقه ای مستقر نمود، حداقل فاصله بین طبقه اول تا کف زمین 15 سانتی متر و فاصله هر طبقه از هم 60 سانتی متر می باشد.
بطور معمول برای پرورش قارچ در خانه فقط سه طبقه در نظر می گیرند و چنانچه اطاق به حد کافی وسیع باشد یک ردیف در طول اطاق در مجاور دیوار و یک طبقه (دو طرفه) در وسط و یک طبقه در طرف دیگر اطاق قرار می دهند بطوریکه دو راهرو به عرض 70 سانتی متر در دو طرف طبقه وسط، 180 سانتی متر باشد.
در یک اطاق بزرگ به طول 9 و عرض 5/6 متر می توان مساحتی در حدود یکصد متر مربع برای پرورش قارچ آماده نمود که از این سالن در هر فصل برداشت می توان استفاده نمود. و به 8 تا 850 کیلو قارچ دست یافت و چنانچه کاشت قارچ در جعبه های چوبی انجام گیرد تولید محصول از این میزان تا حدی بیشتر خواهد شد و در سالنی به ابعاد 5/9 و عرض 5/6 متر تعداد 180 جعبه جایگزین می گردد که محصول آن در یک فصل برداشت به حدود یک تن می رسد.
چنانچه محل پرورش قارچ محدود و کوچک باشد میزان احتیاج به کود و محلیکه باید آنرا تخمیر نمود، متناسب می باشد. لذا ترجیح داده می شود یک محوطه بتونی به ابعاد 5/1 متر ساخته و در مجاور آن محلی برای خروج آب مازاد کود در نظر بگیرند که فاضل آب را بتوان داخل سطل یا یک مخزن بتونی کوچک به ابعاد 40 سانتی متر وارد نمود. کف مخزن اصلی را به ضخامت 15 سانتی متر کاه ریخته و روی سطح کاه یک جعبه ای به ابعاد یک متر از جنس تور سیمی ضخیم که شبکه سوراخهای آن 5/0 سانتی متر باشد بطوری قرار می دهند که از هر طرف با دیواره مخزن بتونی 25 سانتی متر فاصله داشته باشد و اطراف این توری را از کاه پر نموده و داخل توری را از پهن اسبی مخلوط با کاه پر نموده و پهن را خوب متراکم نموده و سطح کود را نیز بطور کنبد مانند توده نموده تا آب باران به داخل توده کود نفوذ ننماید.
پس از 3 تا 4 روز به علت فعالیت باکتریهای تخمیر، درجه حرارت محیط توده به 70 درجه می رسد و مقداری از حجم توده کم می شود و در این موقع تمام توده کودی را که در مخزن قرار دارد برای هوادهی به محوطه مجاور توده برمی گردانند و در موقع برگرداندن کود بایستی سعی کرد حتی الامکان به تمام ذرات کود، هوا برسد تا اکسیژن مورد نیاز باکتریهای مخمر تامین گردد و پس از چند ساعت این توده را مجددا به داخل مخزن بذری ریخته و سطح آنرا با کاه بحد کافی انباشته تا سطح کود گنبدی شکل بشود. چنانچه در مخزن کوچک مجاور محل تخمیر فاضل آب جمع شده بوسیله سطل آنرا روی سطح کود می پاشند تا رطوبت توده تامین گردد مدت عملیات بین 15 - 10 روز به طول می انجامد و در این مدت 3 - 4 مرتبه بایستی کود برگردان بشود. و در خاتمه دوره سوم یا چهارم کود به رنگ قهوه ای تیره در آمده و ذرات آن ترد و شکننده شده و بوی مطبوعی از آن به مشام می رسد و چنانچه این شرایط در کود مشاهده نشود دلیل بر آن است که عملیات تخمیر به خوبی انجام نگرفته و در نحوه کار اشکالی وجود داشته است.
نحوه اسکلت بندی:
اسکلت بندی طبقات از نبشی 10 -12 که با ضد زنگ رنگ شده باشد و یا از الوار چهار چوب 10 سانتی متری ساخته می شود و بین ستونها چهار چوبی 5 سانتی متری پیش بینی می گردد. فاصله ستونهای عمودی از یکدیگر 5/1 متر و این فاصله در دو طرف بستر، بایستی حفظ گردد.

تهیه بستر برای پرورش قارچ:
بهترین ماده برای پرورش قارچ، پهن اسبی و کاه می باشد. برای تهیه کود جهت پرورش قارچ مقداری پهن اسبی و کاه را مخلوط نموده و در ابعاد مناسبی در حدود 3 متری آنرا انبار نموده و آنها را روی هم بخوبی بکوبید.(لگد کنید) تا متراکم شود بطوریکه از نفوذ باران به داخل آن جلوگیری گردد. پس از مدتی کوتاه عملیات تخمیر داخل توده کود شروع می شود و درجه حرارت محیط کود بالا می رود. همچنین می توان قبل از توده کردن کود مقداری آهک در حدود یک پنجم حجم پهن به آن اضافه و کاملا مخلوط کنید. سپس آنرا توده نمود این عمل باعث می گردد که عمل تخمیر به تعویق بیافتد و در عین حال آمونیاک تولید شده را جذب و علاوه بر آن مقداری از رطوبت اضافی کود را جذب نماید. بعد از سه روز مجددا این توده را برگ و هوا داده و آنرا مانند دفعه اول، انباشته و روی آنرا بکوبید. سطح آنرا شیب دهید تا آب باران به داخل آن نفوذ نکند و این عمل به فاصله 4 - 2 روز، چهار تا شش مرتبه باید تکرار گردد. لازم به یادآوریست که چنانچه در مرحله اول به کود، آهک داده شده فاصله برگردان کود چهار روزه و در صورتیکه آهک داده نشده باشد فاصله برگردان کود دو روز می باشد.
باید توجه داشت که بایستی دقت و مراقبت در نگهداری میزان رطوبت و حرارت داخل توده به عمل آید. زیرا هر اندازه مقدار رطوبت پهن زیاد باشد، محیط داخل کود، اسیدی شده و کود غیر قابل استفاده می گردد. بخصوص در موقع برگردان کردن کود، چنانچه مشاهده شود که کود بسیار خشک است، بایستی مقدار کمی غبار آب روی آن پاشید، از علائم مشخصه میزان رطوبت کود، آزمایش آنست، چنانچه مقداری کود را در دست بفشارید، نبایستی قطرات آب، از لای انگشتان(در هنگام فشار دادن) بچکد و فقط کافی است در اثر فشار به کود، کف دست، تر بشود. پس از آماده شدن بایستی اطاق پرورش را مجهز نمود.
طرز کاشت قارچ در اطاق پرورش:پس از آماده شدن کود آنرا به داخل سالن انتقال داده و روی سطح هر ردیف به ضخامت 15 سانتی متر کود را گسترده و سطح آنرا کاملا مسطح می نمایند و این عمل را بایستی خیلی به سرعت و بدون آنکه کود حرارت خود را از دست بدهد انجام داد. پس از تکمیل و انجام کار کلیه درها و منافذ را بسته و مدت چهار روز کود را بحالت خود واگذار کنید تا درجه حرارت کود و محیط اطاق بالا برود و حدود 54 تا 60 درجه برسد و این حرارت به مدت 30 -48 ساعت ثابت باقی بماند، بعد از آن درجه حرارت کود پائین آمده و به 54 درجه می رسد. این عمل را عرق کردن محیط کشت می نامند در حقیقت در این حرارت قسمت اعظم از محیط در اثر حرارت زیاد ضد عفونی شده و لارو حشرات و غیره از بین می روند.
از این تاریخ به بعد تا مدت 5 روز درجه حرارت محیط بستر 10 - 12 درجه پائین می آید تا آنکه درجه حرارت به 23 الی 24 درجه می رسد. این درجه حرارت برای کاشت قارچ مناسب خواهد بود.
اسپر آماده کاشت:اسپر قارچ را نمی توان مستقیما کاشت زیرا امکان دارد همراه با اسپر قارچ تعداد زیادی قارچهای سمی و غیر مفید وجود داشته باشد. بنابراین بایستی از اسپر آماده کاشت بنام اسپون که در محیط کاملا استریل، محفوظ و سلکته شده رشد کرده و به حالت خواب در آورده اند استفاده نمود.
طرز عمل و تهیه آن بدین ترتیب است که اسپر قارچ خالص شده را در محیط کاملا استریل آزمایشگاه قبلا پرورش داده، بطوریکه میسلیوم قارچ رشد خود را شروع نماید. سپس آنرا در حالت عقیم برده و مانع رشد بیشتر آن می شوند و در محیط کاملا استریل و محفوظ بنام اسپون قارچ به فروش می رسانند.
طرز کاشت اسپون:
یک قطعه اسپون را که در محیط بسته و کاملا استریل محفوظ است باز کرده و به دوازده قطعه کوچک تقسیم نموده و قبلا سطح خاک بستر را به فاصله 25 سانتی متر، قطعه چوبهای در خاک بستر فرو برده و علامت گذاری کنید. در محل هر سوراخ قسمتی از خاک را تا عمق 5 سانتی متر با وسیله ای خارج کرده و با دست چپ یک قطعه اسپون بجای آن گذاشته و روی آنرا بپوشانید بطوریکه عمق کاشت 3-5 سانتی متر از سطح خاک باشد و به همین ترتیب پیش بروید تا کلیه بستر کاشت شود.
پوشاندن سطح بستر: ده تا چهارده روز بعد از تاریخ کاشت اسپون، بایستی سطح کشت را به وسیله یک لایه دو سانتی متری خاک استریل شده پوک و منفذدار پوشانده و کاملا آنرا مسطح و یکنواخت نمود. در این موقع درجه حرارت بستر بایستی 5/15 درجه باشد. باید توجه داشت که در موقع روکش کردن بستر، اسپون ها باید رشد خود را شروع کرده باشند و میسلیوم قارچ در اطراف محلی که اسپون کاشته شده رشد نموده و گسترش پیدا نموده باشند. در این موقع بوی مطبوع قارچ در محوطه و در محل بستر به مشام می رسد و در این موقع باید کاملا دقت شود تا به هیچ وجه، بستر کشت تکان نخورد و جابجا نشود و مخصوصا اگر تخته کف و طبقات شکم داده و یا قدرت نگهداری بستر خاک را نداشته باشد میسلیوم قارچ ها پاره شده و تمام محصول از بین می رود.
پس از پوشش نمودن سطح بستر، میسلیوم رشد سریع خود را شروع کرد و برای تسریع در رشد میسلیوم، درجه حرارت محیط بایستی بین 5/16 - 14 درجه باشد. در صورتیکه درجه حرارت محیط کشت خیلی بالا باشد، بکار بردن آهک در مخلوط خاک پوشش بستر صلاح نمی باشد.

شرایط برای پرورش و رشد قارچ:
تهویه: تهویه در محیط اتاق کشت باید بطور یکنواخت انجام شود و نبایستی روی سطح کشت را بیش از حد نیاز هوا داد و تهویه در کلیه نقاط اطاق بطور یکنواخت باشد.
درجه حرارت:
چنانچه درجه حرارت بستر کشت به کمتر از 14 درجه برسد و درجه حرارت محیط اطاق به حدود 5/7 درجه برسد بایستی اطراف بستر را با پارچه ضخیم پوشاند تا مانع تبادل حرارت به محیط شود. برای سرعت رشد قارچ می توان درجه حرارت محیط را به 5/14 درجه رساند و میزان تهویه را بالا برد ولی باید دقت شود که جهت حرکت هوا به طرف سطح قارچ نباشد.

رطوبت هوا و آبیاری:
در موقع تشکیل قارچ، محیط اطاق احتیاج به رطوبت دارد. بطور متوسط بهترین درجه رطوبت برای کشت بین 70 - 80 درصد می باشد. چنانچه درجه رطوبت هوا از این مقدار کمتر شود سطح کلاهک ها ترک برداشته یا سطح کلاهک قارچ لک دار می شود علاوه بر این سطح بستر خشک شده و احتیاج به آبیاری بیشتری دارد. برای تقلیل میزان رطوبت هوا لازم است در نقاط مختلف اطاق، رطوبت سنج های کار گذاشته شود و بطور مرتب مورد بازدید قرار گیرد. در صورتی به علت خشک شدن خاک سطح بستر، احتیاج به آبیاری است. بایستی به وسیله غبار پاش روی سطح خاک آنهم بحدی که آب در سطح بستر جریان پیدا نکند و یا در یک جا جمع نشود آبپاشی کنید. آبیاری را با آب خالص و با درجه حرارت 32 درجه و بسیار با احتیاط انجام دهید.

درجه حرارت محیط: چند هفته پس از روکش کردن سطح بستر، میسیلیوم های قارچ تمام سطح بستر را پر نموده و بطور متوسط 7-8 هفته پس از کاشت اسپون، قارچ های کوچک سر سنجاقی در تمام سطح کشت ظاهر می شوند. در این موقع درجه حرارت بستر بایستی بین 10 -14 درجه باشد ولی هر اندازه قارچها رشد بیشتری پیدا نمایند می توان درجه حرارت را از 14 به 5/16 رساند و میزان تهویه را نیز بالا برد ولی باید دقت کرد که جهت حرکت هوا، به طرف سطح قارچ نباشد.

تقویت خاک بستر:پس از آنکه قارچها بزرگ شده و نزدیک به برداشت شوند می توان روی سطح بستر کود مایع پاشید ولی باید دقت نمود که روی کلاهک قارچ پاشیده نشود این عمل در بالا بردن میزان محصول بسیار موثر است.
برداشت محصول: به محض آنکه رشد قارچ بحد کافی رسید و تاج آن شکل کامل خود را پیدا نمود بایستی قارچهای رسیده را جمع آوری نمود و بطور مرتب در طول بستر کشت، بررسی کرد و قارچهای رسیده را جمع آوری کرد. قارچهایی که ترک برداشته و چتر آن باز شده باشد ارزش بازاریابی ندارند. علاوه بر این وزن آن کم می شود و همچنین قارچهایی که زودتر از موقع چیده شوند وزن آنها سبک بوده و از قارچهای درجه دو محسوب شده و ارزش غذایی کمتری دارد.
در موقع جمع آوری نباید از سبدهای بزرگ برای این منظور استفاده نمود. زیرا فشار قارچهای روی سبد موجب می گردد که قارچهای زیرین خراش برداشته و سیاه شوند برای جمع آوری قارچ، کافی است کلاهک را در دست گرفته و یک پیچ به آن داده تا پایه آن از زمین جدا شود و بلافاصله ساقه کثیف و آلوده را با چاقوی تیز قطع کرد. و قارچ تمیز را داخل سبد گذاشته و حتی المقدور جمع آوری با دستکش انجام گیرد. بهره برداری هر 15 روز یکبار انجام می گیرد و این برنامه مدت دو تا سه ماه به طول می انجامد.

بسته بندی:
قارچهای چیده شده را به اطاق سرد و خنک انتقال داده و در اسرع وقت نسبت به درجه بندی آن اقدام نموده و قارچهای لک دار و ناقص و کج و ناجور را جدا کرده و برای مصارف تهیه پودر در قارچ و کچ آپ فرستاده و قارچ های سالم را در بسته های درجه یک و درجه دو به بازار عرضه کنید.

برگرفته از http://danesh-herfeh.blogfa.com/

  نظرات ()
حسن یوسف نویسنده: جواد اعتضادی جمع - ۱۳٩٠/٦/۱۳

نام علمی : Coleus blumei 

COLEUS BLUMEI

 

مشخصات: اسم علمی یوسف Coleus blumei ،از خانوده Labiatae می باشد. این جنس داری ۱۵۰ گونه از گیاهان همیشه سبز چند ساله یا دائمی است. این گونه بومی جاوا بوده ارتفاع آن به بیش از ۴۰ سانتی متر و گسترش آن نیز به بیش از ۲۵ سانتی متر می رسد این گیاه گرچه دائمی است ولی هنگام فصول سرد اگر خارج از گلخانه یا آپارتمان نگاه داری شوند از بین خواهند رفت. برگهای زیبایی ان به رنگهای مخلوط قرمز، سفید ، سبز، زرد و قهوه ای دیده می شود برای این که یک گیاه بوته ای از این گونه به دست آوریم. گلهای کوچک و آبی رنگ آن را باید هنگام ظهور پنسمان یا قطع کرد. این گونه دارای واریته های بسیاری است که هر کدام دارای برگهایی به رنگها یا مخلوطی از رنگهای مختلف می باشد.

مراقبت: حسن یوسف به نور زیاد، گرمای زیاد، آبیاری فراوان، رطوبت هوای ۵۰ تا ۷۰ درصد و خاک قلیایی احتیاج دارد.

کود: کود مورد نیاز حسن یوسف را می توان به میزان، ۳ گرم در لیتر، هر دو هفته یکبار، از فروردین تا مهر ماه، مورد استفاده قرار داد.

خاک: مخلوطی از خاک باغچه، خاکبرگ و ماسه، خاک مناسب رشد این گیاه است.

ازدیاد: گیاه حسن یوسف با دو روش قلم زدن مستقیم ریشه دهی در آب ، تکثیر می شود. از اواسط تابسان تا اواخر پاییز ، قلمه های انتهایی ساقه را به اندازه ۵ تا ۸ سانتیمتر ، به آرامی جدا کنید، ساقه های نازک و گوشتی قلمه را فشار ندهید. می توانید از پودر هورمون ریشه زایی استفاده کنید، اگرچه خیلی هم لازم نیست. سپس قلمه ها را در گلدانی با قطر دهانه ۹ سانتیمتر، حاوی کمپوست گلدانی قرار دهید . در دمای ۱۸ تا ۲۰ درجه سانتیگراد و نور مناسب نگاه دارید.مراقب باشید که هرگز خاک گلدان خشک نشود. قلمه ها بعد از ۱۰ تا ۱۴ روز از تابش مستقیم خورشید قرار دهید. زمانی که قلمه ها ریشه داد آنها را بیرون آورده و در گلدانی با قطر دهانه ۹ سانتیمتر حاوی کمپوست با پایه پیت قرا دهید. باید دقت کنید که ریشه ها شکسته یا کنده نشود.

برگرفته از http://www.golestan-ali.com/

 

 

  نظرات ()
زرشک نویسنده: جواد اعتضادی جمع - ۱۳٩٠/٦/۱٢

 

نام علمی : Berberis Vulgaris – B.pauciflora salisb

img/daneshnameh_up/0/07/PICT0001.jpg


درختچه ای خاردار به ارتفاع 1 تا 3 متر و دارای شاخه هایی شکننده است. ارتفاع بعضی نمونه های آن در محیط های مساعد به 6 متر می رسد. گیاه یک پایه و گلهایش دو جنسی است یعنی هر گل هم اندامهای نر دارد و هم اندامهای ماده. گل زرشک مرکب است و از قطعات 3 تایی تشکیل شده است، که در دو ردیف حلقوی قرار گرفته اند. پرچم های زرشک 6 عدد هستند که در 2 ردیف 3 تایی قرار می گیرند. برگهایش چرمی و فاقد استمات یا منقد در سطح بالایی است این برگها در بعضی واریته ها صاف و در برخی دندانه دار است. بوته زرشک خاردار است و خارهای آن از تبدیل برگها بوجود آمده اند که در محل اتصال خارها به شاخه پهن تر می شوند. دارای انواع وحشی و پرورش یافته جهت مصرف مواد غذایی و انواع زینتی می باشد. انواع وحشی در دامنه های جنوبی وشمال البرز تا فیروزکوه تا ارنگه و طالقانه و میانه و عمارلوی گیلان در بلندیهای 1000 تا 2000 متری انتشار دارند. نوع پرورش یافته و بی دانه آن در بیرجند وقاینات کاشته می شود. که جهت چاشنی خوراک استفاده میشود. نوع زینتی با گلهای زرد رنگ وجود دارد که میوه هایش به رنگ زرد هستند و معمولاً به صورت درختچه در پارکها کاشته می شود. انواع زرشک هایی که تا کنون در ایران دیده شده اند عبارتند از: 1- Berberis crataegina جنگلی است و به صورت وحشی در دامنه های جنوبی البرز( از فیروزکوه تا ارنگه و طالقان و میانه بین ارتفاع 1000 تا 2800 متر انتشار دارد.) می روید درختچه ای است به بلندی یک متر، درازای خار آن تا 3 سانتی متر هم می رسد. 2- B. integerrima بلندیش تا 3 متر هم می تواند برسد. بیشتر در شمال آذربایجان یعنی در اطراف خوی و قطور به صورت وحشی دیده می شود ولی در نواحی دیگر مثل منجیل تا زنجان اطراف کرج ( دره کرج، گچسر، ارنگه و شهر ستانک ،سیاه بیشه ، پل زنگوله) هم وجود دارد. 3- B . orientalis در جنوب خراسان در باغها به صورت اهلی و به منظور بهره برداری کشاورزی کاشته می شود. 4- B.vulgoris ارتفاعش می تواند تا 5/2 متر هم برسد و در شمال ایران و آذربایجان به صورت وحشی می روید.

نیاز اکولوژیکی

 

آبیاری : زرشک عملاً به آب وهوای کویری و خشک و گرم و پر آفتاب علاقمند است ولی در چنین مناطقی کمبود شدید آب وجود دارد لذا حتماً باید بوسیله آبیاری مصنوعی کمبود جبران شود. مهمترین زمان آبیاری بوته های زرشک با بازشدن گلهایش شروع شده و تا هنگام برداشت محصول ادامه دارد. هرگاه در همین فاصله زمانی آب کافی و لازم به ریشه های گیاه نرسد میوه هایش پوک و خشک شده و در نتیجه مقدار محصول پایین می آید. سایر مواقع هم باید تا آنجا که ممکن باشد مثلاً هفته ای یکبار از آبیاری غفلت نکرده تا گیاه بتواند به رشد و زندگی عادیش ادامه داده و محصول کافی هم بدهد. آب و هوا: زرشک به صورت وحشی در آب و هوای مرطوب و هوای خشک می روید ولی در آب و هوای خشک کویری رشد بهتر کرده و میوه زیادتر و خوشمزه تر می دهد البته در صورتیکه نیاز آبی آن بوسیله آبیاری برطرف شود نور آفتاب زیاد و گرمایی حدود 35 درجه حتماً برایش لازم است . خاک: زرشک معمولاً خاکهای شنی- رسی و سبک را به خاکهای سنگین رسی ترجیح می دهد ولی قادر است حتی در زمینهای سنگلاخی هم زندگی کرده و محصول بدهد. در جنگلهای شمال ایران درختچه های زرشک در زمینهای رسی رشد کرده و مقدار نسبتاً ناچیز میوه های زرشک هسته دار محصول می دهند ( بیشتر جهت تهیه آب زرشک و یا رب زرشک استفاده می شود) ارتفاع درختچه در این نقاط هم بندرت از 5/1 متر بلندتر می شود. زرشک در زمینهای اسیدی رشد کمی دارد و برعکس در زمینهای نسبتاً قلیایی هم رشد درختچه و هم محصولش خوب است بهترین PH برایش حدود 7 تا 8 است. لذا در زمینهای آهکی حاشیه های کویری در صورت وجود آب کافی برای آبیاری بخوبی رشد کرده و محصول می دهد. کود: در مناطق جنوبی استان خراسان معمولاً بعضی اوقات مقدار کمی کود حیوانی می دهند لیکن زرشک مثل هر میوه دیگر نیاز به کود دارد که از کودهای توصیه شده به خاک لازم است قبل از کاشتن نهال کود پوسیده حیوانی 70 تن در هکتار- کود ازته به صورت N حدود 100 کیلو در هکتار کود فسفره به صورت P2O5 حدود 100 کیلو در هکتار- کود پتاس به صورت K2O حدود 50 کیلو در هکتار به خاک اضافه نمود که پس از اضافه کردن این کودها بر روی خاک با یک شخم عمیق کودها را به داخل خاک می فرستند تا در دسترس ریشه ها قرار گرفته و مورد استفاده آنها قرار گیرد. با وجود غنی بودن خاکهای ایران مرکزی از کود K2O باید هر سال کود پتاسی را به زمین داد چون زرشک و میوه هایش نیاز مبرمی به آن دارند در سالهای بعد هم هر ساله کودهای فوق الذکر به همین مقدار و نصف کود حیوانی را به باغ زرشک داده و تنها به کمک رتیواتور باید آنها را به داخل خاک می فرستاد. کودهای معدنی را به صورت کودهای برگی در مواردی که آبیاری به وسیله باران مصنوعی انجام می گیرد نیز به بوته های زرشک می توان داد چون برگهای زرشک قادرند آب و مواد یا کودهای محلول در آب را هم جذب کنند. مشروط بر اینکه کمتر از یک درصد باشد غلظتهای بیشتر از آن باعث سوخت برگها و در نتیجه از بین رفتن بوته ها می شوند. کودسبز در صورت وجود آب کافی و امکان آبیاری بسیار مفید بوده و مثل کود حیوانی قادر است که خواص فیزیکی خاک را بهتر کند. از جمله گیاهانی که برای کودسبز توصیه می شوند عبارتند از: شبدر برسیم ، انواع چغندرها و هر نوع گیاهی که تولید برگ را زیاد می کند، هستند.

 

ازدیاد

 

بطور کلی راههای ازدیاد زرشک به قرار زیر است: 1- پاجوش طوقه ای، 2- خوابانیدن، 3- قلمه، 4- بذر

1- پاجوش طوقه ای: زرشک به وسیله پاجوش ازدیاد می یابد. همه ساله نهالهای تازه ای از پای بوته ها به صورت پاجوشها تولید و رشد می کنند پاجوشها از روی طوقه بوجود می آیند و به همین دلیل هم آنها را با جوشهای طوقه ای می نامند ازدیاد به وسیله پاجوش مهمترین و متداول ترین راه ازدیاد بوته های زرشک است. به تناسب قوی یا ضعیف بودن درختچه ها بعد از یکسال یا دو سال می توان پاجوشهای ریشه دار و خوبی به دست آورده و درجای دیگر آنها را کاشت. هنگام جدا کردن پاجوشها از گیاه مادری باید سعی کرد که پاجوشها ریشه های زیادتری داشته باشند ازدیاد پا جوش، ازدیادی غیرجنسی است و در ازدیادهای غیرجنسی هر نهال تمام خواص گیاه مادری را تا حدود صد درصد به ارث می برد.

2- خوابانیدن: هرگاه شاخه های جوان یک الی دو ساله را در پائیز در خاک بخوابانند نخست ریشه داده و پس از یکسال از جوانه هایشان نهالهایی به تدریج سر از خاک بیرون می آورند این شاخه ها را پس از آنکه خوب رشد کرده و قوی شدند از گیاه مادر جدا کرده و در محل نهایی می کارند. ریشه های زرشک در برابر سرمای هوا خیلی حساس هستند لذا باید پیش از بیرون آوردن نهالها از خاک چاله های 50 × 50 × 50 سانتی متر را آماده کنند، و نهالها را به محض بیرون آوردن از خاک فوراً در چاله ها کاشته تا صدمه نبینند. یا آنکه ریشه هایش را به وسیله کمی خاک و یک کیسه پلاستیکی می پوشانند.

3- قلمه: اگر در اسفندماه قلمه، بزنند قلمه ها ریشه داده و رشد می کنند و سال بعد یا حداکثر 2 سال بعد قابل کاشت خواهند شد. قلمه زدن تنها در بعضی از انواع زینتی موفقیت آمیز است و 2 سال بعد نیز قابل انتقال است.

4- بذر: زرشک دانه دار می تواند با بذر ازدیاد یابد برای این کار بذر به مدت 2 ماه در گرمای 6 درجه بالای صفر گذاشته و سپس آنرا می کارند.

کاشت

 

نهالهای زرشک را در اواسط پائیز بعد از برداشت محصول و پس از اینکه زمین را آماده کرده اند، می کارند برای آماده کردن زمین کودهای ضروری ( شیمیایی- دامی) را به خاک اضافه نموده سپس شخم نیمه عمیق می زنند. آنگاه چاله ها را دراندازه 50 × 50 × 50 در سانتی متر حفر کرده و طبق روال کار یک مشت کود فسفره و ازته داخل هر چاله به طور یکنواخت هنگام خاک ریزی برای کاشت نهال با خاک مخلوط می کنند در بعضی از مناطق که سرمای زمستانی شدید دارند هنگام خاک ریزی مقداری کاه هم داخل چاله می ریزند تا ریشه های بسیار حساس به سرمای نهال، یخ نزنند. باغهای زرشک روی فرم های منظم یعنی مثلثی یا مربعی و یا مستطیلی با فاصله 4×4 متر یا 5×5 متر و 7×7 متر احداث می کنند.کاشت نهالهای زرشک در اوایل بهار نیز امکان پذیر است ولی احتمال گرفتن درختچه ها در پائیز بیشتر است چه ریشه ها زمان بیشتری برای رشد در اختیار دارند.

داشت

 

بعد از کاشت نهالها مراقبت های لازم را باید انجام داد و بهترین این مراقبتها آبیاری در نقاط کم باران است که زمانی باید انجام گیرد که گیاه بدان نیاز دارد. پس از رشد کامل و در زمان بازدهی نیز همین موضوع باید با دقت رعایت شود تا گیاه بتواند قدرت بازدهی خود را بخوبی نشان دهد. از دیگر مراقبتها هرس و مبارزه با بیماریها و آفات می باشد. هرس : در هرس به بریدن شاخه های خشک شده و بیمار قناعت می شود با توجه به اینکه زرشک تنها روی شاخه های پارساله میوه می دهد و هر شاخه هم تنها یکبار درزندگی به میوه می نشیند تصور می رود که هنگام برداشت محصول بهتر است که شاخه های میوه دار را با میوه اش به وسیله قیچی باغبانی هرس کرد تا شاخه ای که از لحظه دادن محصول بی فایده روی درختچه باقیمانده و قسمتی از غذای شاخه هایی را که سال بعد باید محصول بدهند به سمت خودش جذب می کند، حذف شود و در نتیجه غذا و شیو غذایی بیشتری در اختیار شاخه های محصول دهنده سال بعد قرار گیرد تا بتواند در سال بعد محصول زیادتری بدهد. بریدن پاجوشها از پای بوته ها به منظور ازدیاد درختچه ها نیز خود نوعی هرس است. هرس درختچه های زرشک را در فصلهای پائیز و زمستان باید انجام داد. هدف از هرس در سالهای نخست فرم دادن به درختچه است که معمولاً دارای چند تنه است. از سال چهارم به بعد که کم کم دوران باردهی بوته زرشک آغاز می شود آنرا معمولاً مثل سندان هرس می کنند به همین دلیل آنرا هرس سندانی می نامند چون از دور به شکل سندان است چنانچه هرس مرتب همه ساله و به طور صحیح انجام نگیرد مقدار محصول کاهش می یابد. - بیماریها و آفات: آفات زرشک حشرات جونده و مکنده و همچینن قارچها هستند که به وسیله حشره کشها و قارچ کشها با آنها مبارزه می شود. بیماریهای و انگلهای مهم زرشک بقرار زیر است: 1- رنگ سیاه گندم pucchinia gramini را می توان نام برد لازم به ذکر است زرشک میزبان حد واسطی برای زنگ سیاه که یکی از بیماریهای صعب العلاج گندم است می باشد این قارچ یک دوره زندگی خود را روی زرشک می گذراند. لذا همیشه باید سعی کرد که محل زرشک کاری از مزارع گندم دور باشد تا اسپورهای قارچ بر روی بوته های گندم انتقال نیابند. بعضی از شرایط جوی مثل رطوبت و گرما نیز می توانند به این بیماری شدت دهند. رعایت تناوب زراعی از شدت بیماری در گندم می کاهد. 2- سفیدک سطحی زرشک 3- شته زرشک ( یکی از مهمترین آفات) 4- پروانه انگشتری 5- مگس گیلاس 6- پروانه ابریشم باف ناجور

 

برداشت

 

نهالهای زرشک در سن 3 تا 4 سالگی محصول دادنشان را شروع می کنند. گرده افشانی زرشک به وسیله حشرات از جمله زنبورعسل انجام می شود. زرشک معمولاً روی شاخه های پارساله میوه می دهد. بهترین زمان برداشت وقتی است که دانه های زرشک کاملاً یکنواخت قرمز شده باشند و این معمولاً اوایل پائیز است. برداشت آن با دست به دلیل وجود خارهای فراوان در بوته، دشوار است.برای این کار سفره ای زیر درختچه پهن کرده و با یک چوب دستی دراز ضرباتی آهسته به تک شاخه ها وارد می کنند تا هم میوه ها روی سفره بیفتند و هم شاخه ها صدمات زیادی نبینند. پس از چیدن آنها را معمولاً خشک می کنند. رنگ میوه ها در دوران رشدشان نخست، سبز بعد، قرمز و در آخر سیاه است. آبانماه معمولاً زمان برداشت محصول زرشک است در صورتیکه بارانهای پائیزی اجازه دهند هرچه دیرتر محصول را برداشت کنند بهتر است زیرا میوه شیرین تر و خوشمزه تر می شود. میوه نارس کمی گس است. روش برداشت همانطور که در بالا ذکر شد دست چینی و ترکه زنی است زرشک در چهار سال اول محصول زیادی نمی دهد. از سال پنجم نخستین محصول نسبتاً اقتصادی آغاز می شود، در سال هفتم میانگین محصول زرشک به 2 تن در هکتار می رسد. با بالا رفتن سن درخت مقدار محصول درختچه های زرشک نیز زیادتر می شود. بیشترین اندازه باردهی آنها از چهارده سالگی شروع شده و تا 25 سالگی ادامه می یابد دوره بازدهی زرشک حداکثر تا 85 سالگی است. از هر 4 کیلو زرشک تازه یک کیلو زرشک خشک دست می آید. پس از چیدن زرشکها را روی پارچه ریخته و در آفتاب خشک کنند.

برگرفته از وبلاگ http://farshadpileste.blogfa.com/

  نظرات ()
برگ انجیری نویسنده: جواد اعتضادی جمع - ۱۳٩٠/٦/٦

نام علمی : Monstera deliciosa

567

گیاهی است از خانواده"آراسه" و زادگاه آن آمریکای جنوبی است، برگ های آن سبز براق است که با بزرگ تر شدن شکاف ها و دندانه های برگ عمیق تر و شکل برگ انجیری به خود می گیرد. ریشه های هوایی آن منحصر به ریشه های نزدیک قاعده برگ ها است که باید به طرف خاک هدایت گردد. نگهداری فیلودندرون ها ساده و گیاهی مناسب برای مبتدیان است.

نیازها:

 

  • نور: نزدیک پنجره با نور غیر مستقیم ، نور دلخواه این گیاه است. مواظب اشعه مستقیم آفتاب باشید.
  • دما: اگر چه تا 10درجه سانتیگراد مقاومت دارد ولی کمتر از 13 درجه را دوست ندارد. در تابستان حدود 30 درجه سانتیگراد مقاومت می‌نماید. ولی در درجات بالاتر باید غبار پاشی معلوم نمود.
  • آبیاری: سطح خاک در فاصله دو آبیاری باید خشک شود. در تابستان هفته‌ای یکبار و در زمستان هر دو هفته یکبار احتیاج به آبیاری دارد. همیشه قبل از آبیاری رطوبت سطح خاک را بازدید نمایید.
  • رطوبت: در تابستان هفته‌ای دو تا سه بار و در زمستان هر هفته یکبار نیاز به غبارپاشی دارد. از آب ولرم و سبک فاقد املاح جهت غبار پاشی استفاده نمایید.
  • تغذیه: نیاز چندانی به کود دهی ندارد. کود دهی بیش از اندازه باعث تجمع املاح درخاک می‌شوند. در صورت نیاز هر ماه یکبار کود دهی نمایید.
  • خاک مناسب: خاک سبک لیمونی بهترین و مناسب‌ترین محیط برای رشد ریشه این گیاه است.
  • تعویض گلدان: هر ساله در فصل بهار با شروع فصل رشد احتیاج به تعویض گلدان دارد. در سالهای بعد با سنگین شدن حجم شاخ و برگها تعویض خاک سطح گلدان با خاک نو و غنی پیشنهاد می‌گردد.
  • تمییز بودن برگها: برگها را با احتیاط با پارچه و یا اسفنج مرطوب تمیز نمایید. از مواد براق کننده شیمیایی حداکثر ماهی یکبار استفاده نمایید.
  • تکثیر: گرفتن قلمه در بهار صورت می‌گیرد که هر قلمه باید سه گره (جوانه) داشته باشد و در دمای 23 درجه سانتیگراد ریشه‌دار شود.

عوارض و درمان برگ انجیری

  • رشد گیاه متوقف است: نور کافی نیست. گلدان را به محل پرنورتری منتقل نمایید.
  • لکه‌های قهوه‌ای در وسط یا حاشیه برگها نمایان شده است: در آفتاب غبارپاشی نموده‌اید. عبور نور از قطرات آب بجای مانده روی برگها مانند عبور از شیشه است که به برگها صدمه وارد می‌آورند ، در سایه غبارپاشی کنید و برگهای صدمه دیده را تا انتها قطع نمایید.
  • بعضی از برگها شکاف طبیعی هم ندارند: گیاه از گونه دیگری است و عدم شکاف عمیق در برگها کاملا طبیعی است.
  • برگها به شکل و شکافدار می‌شوند: گیاه را از محل پرتردد خارج نمایید. صدمات فیزیکی عامل آن است.
  • لکه های سیاه و زخم مانند روی برگها است: هوا سرد است. گیاه را به محل گرمتری منتقل نمایید.
  • برگها رنگ پریده‌اند: گیاه احتیاج به کود دهی دارد و گیاه از کمبود عناصر در خاک رنج می‌برد. هر سه هفته یکبار با کود مخصوص گیاه را تغذیه نمایید.
  • نوک برگها قهوه ای رنگ می شوند: گیاه تشنه است و فورا آبیاری نمایید. همیشه خاک سطح گلدان را بازدید کنید. بخصوص در تابستان که نیاز آبی بیشتر است.
  • برگها رنگ پریده و سطح زیرین آنها دارای تار عنکبوت است: عامل آن کنه ریز قرمز است. گیاه را هر دو هفته یکبار سمپاشی نمایید تا علایم برطرف شود. غبار پاشی زیر سطح برگها در کاهش آفت موثر است.
  • زخم های سفید پنبه‌ای شکل روی برگها مشاهده می‌گردند: عامل آن حشره آفت است. با سم حشره کش دو هفته یکبار گیاه را سمپاشی نمایید تا علائم بر طرف گردند.
  • برگهای زیرین زرد رنگ و سپس قهوه‌ای می‌شوند که شدت آن در زمستان بیشتر است: آبیاری بیش از اندازه عامل آن است. اجازه دهید سطح خاک گلدان در فاصله دو آبیاری کاملا خشک شود سپس آبیاری را با مقدار کمتری انجام دهید. هر دو هفته یکبار آبیاری کافی است.
  • برگها خشک و چروک‌دار هستند: گیاه تشنه و هوا خشک است. فورا آبیاری نمایید.

 

  نظرات ()
فیکوس نویسنده: جواد اعتضادی جمع - ۱۳٩٠/٦/٦

نام علمی:  Ficus elastica

4

 

گیاهی است از خانواده موراسه که در اصل زادگاهش هند و مالزی است و یکی از قدیمی ترین گیاهانی است که در منزل نگهداری می شود. برگ ها ، ساقه ها وحتی چوب این گیاه در صورت شکستن از خود ماده چسبناکی خارج می کند که می توان از آن لاستیک تهیه کرد. بعضی از افراد در صورت تماس این ماده با پوست بدنشان نسبت به آن حساسیت نشان می دهند.

در هوای آزاد ارتفاع آن به بیش از 25 متر می رسد و در شرایط عادی دایماً رو به گسترش و بزرگ شدن است و حتی ریشه های هوایی می دهد که خود به صورت تنه های مضاعف گیاه درمی آید. چون نور آفتاب قادر به نفوذ درخاک زیر این گیاه نیست، رشد هر گیاه دیگری در زیر سایه آن ناممکن است. با این همه فیکوس جزو محبوب ترین گیاهان خانگی است.

این گیاه جواب خوبی به شرایط آپارتمان می دهد. معمولاً گیاهان کوچک و جوان به سرعت و به آسانی با محیط خانه شما خو می گیرند، اما گیاهان بزرگتر ابتدا اندکی افت می کنند و برگ هایشان می ریزد یا قهوه ای می شود.

برگ ها پهن و براق و چرمی با نوک تیز و به صورت متناوب در طول ساقه می روید. با ریزش برگ های پیر در قاعده، ساقه گیاه حالت بد منظر به خود می گیرد که در این حالت می توان آن را از نزدیکی سطح خاک قطع کرد تا گیاه جوان گردد .

نیازها

نور :اگرچه گیاه در سایه هم می تواند خود را زنده نگهدارد ولی رشد آن مطلوب نیست. گیاه به نور کامل نیاز دارد اما باید آن را از نور مستقیم آفتاب در امان نگهدارید. در زمستان نیز باید آن را از سرما حفظ کرد.

آبیاری : اجازه دهید سطح خاک در بین دو آبیاری خشک شود. آب زیاد از حد، به گیاه آسیب می رساند. این گیاه نسبت به خشکی مقاوم است . در تابستان هفته ای دو بار و در زمستان هفته ای یک بار آبیاری کافی است.

خاک: بهترین خاک، خاک لوم است مخلوطی از برگ پوسیده و کود حیوانی و خاک رس(خاک باغچه ).

تکثیر : گرفتن قلمه حداقل با یک برگ در بهار و ریشه دار کردن آنها در درجه حرارت 24 تا 27 درجه سانتیگراد؛ البته در بهار معمولاً همه قلمه ها ریشه می دهد .

نکته گیاه پزشکی : گلدان گیاه مریض را هرگز عوض نکنید چون باعث از بین رفتن گیاه می شود .

 

  نظرات ()
لیندا نویسنده: جواد اعتضادی جمع - ۱۳٩٠/٦/٦

نام علمی : Beucarnea recurvata

21

این گیاه به نخل دم اسبی و لیندا مشهور است . بومی جنوب غرب آمریکا و مکزیک است و به زندگی بیابانی عادت دارد. برگ های آن باریک و کشیده و ضخیم و مقاوم ، مجنون و آویزان و فنری است. این برگ ها سطح مقطع کمی دارند تا مانع از هدر رفتن آب گیاه شوند. حالت زیبای آن ناشی از سرازیر شدن برگ ها به طرف پایین بخصوص در سنین بالاست. انتهای ساقه ضخیم می شود و شکل عجیبی به خود می گیرد و نام انگلیسی آن به معنی پای فیل به همین علت است. پایه بسیار بزرگ و ورم کرده گیاه، آب را در خود ذخیره می نماید.

ارتفاع لیندا ممکن است به دو متر هم برسد. با بالا رفتن سن گیاه از ساقه آن جوانه هایی می روید که به خاطر حفظ شکل و فرم آن باید فوراً حذف گردند. نگهداری از آن برای باغبان های آماتور نیز ساده است.

نیازها

نور :در نور کامل بهترین رشد را دارد، اما گیاه خود را به نور متوسط هم عادت می دهد و در نیم سایه نیم آفتاب هم رشد خوبی دارد. هر چند وقت یکبار گلدان را به محل پر نور ببرید. کلاً سعی کنید نور آن کافی باشد (نور مستقیم آفتاب ارجحیت دارد).

دما :حرارت مناسب برای این گیاه، «بسیار گرم» است. اما با حرارت متوسط هم تطبیق می یابد (اگر در محل خنک پرورش یافته است بهتر است به ندرت آبیاری شود). در زمستان حرارت 10 تا 13 درجه برای آن مناسب است. در صورت افت دما آبیاری را قطع کنید.

آبیاری :چون این گیاه توانایی نگهداری آب را در درون خود دارد، باید گذاشت تا خاک گلدان ، بین دو آبیاری، تقریباً به طور کامل خشک شود. سطح رطوبت نیز بهتر است پایین نگه داشته شود. جهت مرطوب نگهداشتن گلدان 2 تا 3 بار در هفته در تابستان آبیاری نمایید. در بهار و پاییز هفته ای یکبار و در زمستان به آن هر سه هفته یکبار آب دهید. در زمستان و دمای پایین در صورت آبیاری زیاد از اندازه، برگ ها ریزش می کنند.

خاک :بهترین خاک خاک لیمونی است ( ترکیبی از رس ، شن ، مواد آلی که بهتر است در مواد آلی از خاک برگ بیشتری استفاده شود تا خاک کمی از لوم سبکتر باشد ). برای تعویض گلدان همیشه یک ترکیب سبک - با شن و ماسه - انتخاب کنید که زه کشی خوبی داشته باشد... قرار دادن گیاه در گلدان بزرگ تر، باعث رشد گیاه می شود.

تکثیر :

کاشت بذر در خاک پیت در هوای گرم یا ریشه دار نمودن جوانه های ظاهر شده روی ساقه ؛ البته تکثیر این گیاه برای آماتورها و در منزل بسیار دشوار و تقریباً ناممکن است.

نکته:

برگ های مرده ی انتهای گیاه را جدا کنید.

حداکثر سالی یک بار...با استفاده از محلول 20-20-20

 

  نظرات ()
7 نکته درباره نگهداری از بامبو نویسنده: جواد اعتضادی جمع - ۱۳٩٠/٦/٢

resized-ha542167

این این روزها گیاه بامبو یکی از پرطرفدارترین گیاهان آپارتمانی محسوب می‌شود. البته این نوع بامبویی که در خانه‌ها نگهداری می‌شود و معمولا پرپیچ و تاب است، نوع خاصی از بامبو است که به «لاکی بامبو» شهرت دارد اما با نام علمی ‌«دراسینا» در جهان شناخته می‌شود.
مهم‌ترین نکاتی که در مورد این نوع بامبو لازم است در نظر گرفته شود، نور کافی و آب تازه است و احتیاج به رسیدگی خاصی ندارد. البته بامبو برای رشد، خاک هم نمی‌خواهد. حتی می‌توان آن را در خاک‌های ژله‌ای نگهداری کرد اما برای رشد بهتر است از تقویت‌کننده‌های مایعی استفاده ‌شود که به آب بامبو اضافه می‌کنند و گل‌فروشی‌ها آن را «غذای بامبو» می‌نامند.
بامبوها گیاهان بسیار حساسی هستند و در صورت کوچک‌ترین تماسی با موادشیمیایی مثلا مواد‌شوینده، نگهداری در هوای گرم، عدم تعویض آب، قرار گرفتن در مجاورت نور زیاد و گاهی بیماری، کم‌کم زرد می‌شوند و از بین می‌روند. به همین دلیل ظرف یا گلدانی که در آن نگهداری می‌شود باید ماهی یک بار شسته شود و قبل از آنکه گیاه در آن قرار گیرد، کاملا خشک شود.
اگر نکات بالا را مدنظر قرار دهید و بامبو را در دمای 15 تا 25 درجه سانتی‌گراد و دور از نور مستقیم خورشید و باد مستقیم کولر نگه‌دارید و رطوبت لازم را برای آن فراهم کنید، پس از مدت 5 تا 7 ماه شاهد قد کشیدن عجیب این گیاه پیچ خورده و سرسبزی آن خواهید بود.
بامبو برعکس بقیه گیاهان،‌ نگهداری می‌شود؛ یعنی وقتی نور کمتری به آن برسد، بیشتر در جستجوی نور قد می‌کشد و در تماس با نور زیاد و گرما از داخل می‌پوسد.
تمیز نگه‌داشتن آب بامبو و با تعویض هفتگی تاثیر به سزایی در سلامت گیاه دارد. مقدار آب نیز باید تا اندازه‌ای باشد که تقریبا تا 5/2 سانتی‌متر بالاتر از انتهای پایینی ساقه قرار بگیرد.
دو عامل برای زرد شدن بامبو مطرح است. نور مستقیم یا بیش از حد و آب لوله کشی مورد استفاده برای گیاه که حاوی مقدار بیش از حد نمک یا فلوراید است. اگر گیاه‌تان بنابه دلایلی زرد و رشد آن متوقف شده است، آن را از تابش مستقیم نور آفتاب دور کرده و آب آن را تنها از آب فیلتر شده یا آب معدنی طبیعی تامین کنید تا دوره پربار و جدیدی را آغاز کند.

  نظرات ()
کروتون نویسنده: جواد اعتضادی جمع - ۱۳٩٠/٦/٢


▪ نام علمی : Codiaeum variegatum

1306689568
یکی از رنگین‌ترین گیاهان آپارتمانی است و به خاطر رنگی بودن و فرم برگهای آن مورد توجه است، نیاز شدیدی به رطوبت دارد و به همین علت بهتر است به صورت کپه‌ای و مخطوط با گیاهان آپارتمانی دیگر در گلدانهای بزرگ وفلاور باکسها کاشت گردد تا از رطوبت حاصله از گیاهان دیگر بهره یرد. محیط ساکت و بدون جریان هوا و گرم و یکنواخت بودن درجه حرارت از احتیاجات دیگر این گیاه زیباست. اگر چه نیاز شدیددی به آب دارد ولی باید مواظب بود سوراخ ته گلدان همیشه باز باشد تا خاک گلدان باتلاقی نگردد .
زمستان گذرانی آن کمی مشکل بوده و به طور کلی با توجه به شرایط سخت زیستی بهتر است در فصل بهار و تابستان از آن استفاده گردد. رنگ و شکل برگ با توجه به واریته‌ها فرقهای اساسی دارد، لکه‌های تیره صورتی، نارنجی، قهوه‌ای و ارغوانی در برگهایی با زمینه سبز تیره منظره بسیار جالبی به برگها می‌بخشد، برگهای جدید و جوان با رنگ سبز ظاهر و به مرور لکه‌های رنگی در آنها بوجود می‌آیند.
● نیازها :
▪ نور:
به نور شدید احتیاج دارد باید توجه داشت که نور مستقیم آفتاب به گلدانهای زیر دو سال صدمه وارد می‌نماید، سایه رنگها را از بین می‌برد، حتی‌الامکان از جابجایی گلدان خودداری گردد.
▪ دما:
سعی گردد درجه حرارت ثابت نگه داشته شود، در تابستان ۲۷ درجه و در زمستان ۱۵ درجه سانتیگراد و بطور معدل ۲۰ درجه سانتیگراد بهترین شرایط حرارتی برای آن است.
▪ آبیاری :
اجازه ندهید سطح گلدان شما خشک شود ۳-۲ بار در هفته در تابستان و هر ۴ روز یکبار در زمستان کافی است، در زمستان آبیاری با آب ولرم توصیه می‌گردد، جهت تامین رطوبت بهتر گلدان را درون گلدان بزرگتری قرار دهید و حدا فاصل بین دو گلدان با خزه ‌مرطوب پر کنید، قرار دادن تعددی قلوه سنگ بین گلدان و زیر گلدانی در جلوگیری از باتلاقی شدن خاک موثر است.
▪ رطوبت:
در تابش اشعه مستقیم آفتاب غبار پاشی نکنید.
در تابستان احتیاج به غبار پاشی روزانه دارد. ولی در زمستان هفته‌ای یکبار کافی است (بطریقه غبار پاشی و تامین رطوبت دائمی مصور مراه فرمائید)
▪ تغذیه:
در فصلهای رشد (بهار و تابستان) هر دو هفته یک بار از مواد غذایی محلول همراه با آب آبیاری استفاده گردد.
▪ خاک مناسب :
بهترین خاک مخلوطی از خاک برگ، خاک باغچه و ماسه شسته نرم است، کف گلدان باید دارای مقداری ماسه و ریگ باشد تا آب اضافی از گلدان خارج گردد.
▪ تعویض گلدان:
با توجه به مشکل بودن شرایط نگهداری حدود ۹۰ درصد از آنها قبل از اینکه احتیاج به تعویض گلدان داشته باشند از بین می‌روند ولی بر هر صورت حجم ریشه و سنگ گیاه معرف تعین اندازه گلدان و مناسب‌ترین زمان تعویض بهار است.
▪ تمیز نمودن برگها:
برگها را هر هفته با پارچه یا اسفنج مرطوب تمیز نمایید، مواد براق کننده شیمیایی روزنه‌ها را مسدود می‌نماید از آنها استفاده نکنید.
تکثیر :
انتخاب قلمه‌های جوان و کاشت در بستری از ماسه نرم و نگهداری در گلخانه گرم و مرطوب در بهار، خوابانیدن هوائی ساقه‌ها در بهار یا پائیز
تنوع در رنگ برگها وجود لکه‌های زرد و قرمز و قهوه‌ای در متن سبز و براق بودن آنها معرف سلامت گیاه است در هنگام خرید به این مشخصه‌ها توجه فرمائید.
▪ رطوبت:
جهت تامین رطوبت در تابستان هر روز غبار پاشی با آبفشان لازم است در زمستان هفته‌ای یکبار کافی است، رطوبت دایمی و پایدار با اضافه نمودن آب به زیر گلدانی سنگریزه‌دار تامین می‌گردد دقت نمایید که ته گلدان با آب در تماس نباشد.
ـ برگها کمرنگ و رنگ سبز روشن بخود گرفته‌اند:
محیط تاریک است گلدان را به محل روشن‌تری انتقال دهید.
برگها با لکه‌های قهوه‌ای سقوط می‌کند: هوای آلوده آشپزخانه یا گاز نفتی عامل آن است، علت را برطرف کنید.
ـ برگها زرد رنگ شده و سطح زیرین آنها مملو از تار عنکبو است:
کنه ریز قرمز عامل آن است، با سم کنه‌کش هر دو هفته یکبار گیاه را سمپاشی نمایید. غبار پاشی در کاهش آفت موثر است.
ـ ساقه پوشیده و برگها می‌ریزند:
آبیاری بیش از اندازه عامل آن است، ‌در فاصله بین دو آبیاری اجازه دهید سطح خاک خشک شود و سپس آبیاری کنید.
ـ برگها در تمام اندام گیاه می‌ریزند:
تغییرات شدید درجه حرارت باعث این عارضه است، درجه حرارت را ثابت نگهدارید.
ـ برگهای پایین بودته ریزش می‌نمایند:
هوا سرد و خشک است، گلدان را به محل گرمتر منتقل و با آبفشان غبار پاشی کنید.
ـ برگهای جوان خیلی ریز و کم رشد هستند :
به تغذیه مصنوعی احتیاج دارد طبق دستور عمل نمایید.
لکه‌های قهوه‌ای روی برگها ظاهر می‌شوند: غبار پاشی در آفتاب انجام شده این عمل را در سایه انجام دهید.
ـ برگها منقبض شده‌اند:
گیاه تشنه و هوا گرم است،‌گیاه را فوراً آبیاری و غبار پاشی و به محل خنک‌تری منتقل نمایید.
ـ زخمهای پنبه‌ای شکل سفید رنگ روی برگها و در قاعده آنها به چشم می‌خورد:
با پارچه آغشته به سم حشره‌کش آفت را از بین ببرید و یا هر ۱۴ روز یکبار طبق دستور با سم سمپاشی نمایید.
ـ برگها رنگ خود را از دست داده و روی آنها لکه‌هایی مشاهده می‌شوند:
آفت عامل آن است با سم حشره‌کش نفوذی موجود در باراز طبق دستور هر دو هفته یکبار سمپاشی نمایید تا علایم برطرف گردند.

  نظرات ()
همیشه بهار نویسنده: جواد اعتضادی جمع - ۱۳٩٠/٦/٢

 

نام علمی : "Calendula officinalis"

1003

اسم فارسی این گیاه "گل همیشه بهار" ویا"آذرگون" هست

اسم انگلیسی اون "Marigold" میباشد

این گل زیبا بصورت وحشی در بسیاری از مراتع و دشتها میروید ودارای واریته های گوناگونی هست

و در زمره گلهای باغچه ای و نیز گیاهان دارویی دسته بندی میشه؛گل ها و همچنین سرشاخه گل دار گیاه مصرف دارویی دارد

گیاهی است با برگ های تحتانی قاشقی شکل و برگ های فوقانی سرنیزه ای،. گل ها همواره زرد تا نارنجی رنگ بوده و میوه های فندقی آن خمیده و قلابی شکل می باشند.

گیاهی است علفی و یکساله و ساقه هایی به طول 70-40 سانتی متر دارد. برگهای ساده ، بیضوی دراز این گیاه پوشیده از کرک با کناره های موجدار به رنگ سبز مایل به قهوه ای روشن است و روی ساقه منشعب آن، گلهای درشت و زیبا ظاهر می شود.

این گیاه خاستگاه مدیترانه دارد ولی در ایران در نقاط مختلف کشور به عنوان یک گل زینتی کاشته می شود

از اثرات دارویی این گل میشه به اثر آن روی التهابات پوستی و درمان جوش و پینه وتصفیه کننده خون اشاره کرد.

بصورت صنعتی از این گیاه کرمهای مختلفی با عنوال" ماری گلد" یا "کالندولا" تهیه میشه.

گل هاى نارنجى، زرد و یا طلایى رنگ و پرگلبرگ آن از بهار تا پاییز پدیدار مى شوند. جنس همیشه بهار در ایران داراى شش گونه است که از این بین همیشه بهار شیرازى انحصارى ایران بوده اما نوع پرورشى آن بومى ایران نبوده و وارداتى است. این گیاه مکان آفتابى و هر نوع خاک به خوبى زهکشى شده را مى پسندد. نسبت به سرما مقاوم است از این رو نشاهاى آن را مى توان نیمه اول پاییز در باغچه کاشت. براى ازدیاد طول دوره گلدهى باید گل هاى پژمرده مرتباً چیده شوند. تکثیر آن از طریق کاشت بذر در اول پاییز و انتقال نشاها به باغچه پس از ۳ تا ۴ برگ شدن آنها امکان پذیر است. گیاه پس از گذراندن زمستان در بهار گل هاى شاداب و پرپشتى مى دهد. تکثیر همیشه بهار از طریق کاشت بذر در بهار یا قلمه در تابستان نیز شدنى است.

 

 

  نظرات ()
پاندانوس نویسنده: جواد اعتضادی جمع - ۱۳٩٠/٦/۱

نام علمی :  Pandanus veitchii 

این جنس از تیره (pandanaceae) است در انگلیسی به نام screw pine مشهور است از 600 گونه مختلف گیاهان استوایی درختچه ای همیشه سبز تشکیل یافته ا ست. گونه های این گیاه را به خاطر برگهای زیبایشان که شبیه برگهای آناناس است پرورش می دهند

این گیاه شامل بیش از پنج گونه است که سه گونه آن:

1- پاندانوس معمولی

2- پاندانوس ابلق

3- پاندانوس پا کوتاه

و مهمترین گونه زینتی آن که در منازل پرورش می دهند عبارتند است:

گونه P.veitchii بومی پلی‌نزی است ارتفاع و گسترش آن در حدود 60 سانتیمتر است . برگ های ششمشیری ، پهن ، ناوی شکل در کنار و روی برگهای مرکزی دارای دانه های ظریف خار مانند می باشد . طول آن به شصت سانتیمتر می رسد . رنگ آن سبز تیره با لبه سفید خالص یا نقره ای رنگ است. از خصوصیات این گیاه بوجود آوردن ریشه هوایی است که بصورت مستقیم از گیاه خارج شده و در محیط زیستگاه به طول یک متر میرسد . این وضعیت البته در اطاق بندرت مشاهده میگردد. با گذشت چند سال از عمر گیاه پاجوش هایی ظاهر میشود که میتوان آنها را از گیاه جدا نموده به عنوان گیاه مستقل کشت نمایید و دارای میوه ای شبیه میوه درخت کاج است.

مراقبت های لازم:

نور: گیاهان این جنس به نورفراوان احتیاج دارند و نور متوسط را نیز تحمل میکنند نور مستقیم خورشید برای آنان مضر است

حرارت: این جنس مخصوص گلخانه های گرم است ، حرارت مناسب برای آن 22-20درجه است . ولی باید آن را از منبع حرارتی مانند بخاری ، رادیاتور شوفاژ و همچنین جریان هوا دور نگه داشت و حرارت کمتر از پانزده درجه گیاه احتمالا" از بین خواهد رفت.

آبیاری: گیاه به آب زیادی احتیاج دارد ، بنابراین خاک گلدان باید همیشه مرطوب باشد ، ضمنا" گلدان باید دارای زه کشی خوب باشد تا آب آن در خاک باقی نماند زیرا آب زیاد مجب پوسیدگی ریشه می گردد.

رطوبت: گیاه به رطوبت متوسط هوا احتیاج دارد . پاشیدن آب برروی برگها مخصوصا در تابستان بسیار ضروری است . چنانچه درجه حرارت کم ولی رطوبت هوا زیاد باشد نوک برگها قهوه ای و خشک می شود و در هوای خشک مورد حمله تریپس و عنکبوت های قرمز و سایر حشرات مضر قرار میگیرند که بوسیله سمموم حشره کش می توان آنها را از بین برد

نوع خاک: خاک برگها مخصوصا" خاک حاصله از چمن یامخلوطی از ماسه ،خاک برگ وپیت مناسبترین خاک برای گیاهان است ph یعنی اسیدیته خاک باید قلیایی و در حدود 8-7 باشد.

کود: این گیاه احتیاج زیادی به کود ازته دارد و میتوان از کودی از که شامل 100گرم نیترات پتاسیم ،100گرم فسفات کلسیم ، و200گرم سولفات آمونیم است استفاده کرد و آن را به به مقدار 30 گرم در لیتر هر دو هفته یکبار از فروردین تا آبان ماه به گیاه داد. کشت و ازدیاد گیاه ازدیاد گیاه به این صورت است که پاجوش های ایجاد شده از گیاه را با قسمتی از ریشه گیاه در فصل بهار و تمام طول تابستان جدا کرده و محل برش را برای جلوگیری از پوسیدگی با ذغال چوب می پوشانیم و سپس به کاشت آن اقدام می نماییم.

علائم بیماری و نحوه درمان :

 

1- برگها چروکیده و قهوه ای میشوند.

-علت: هوای گرم و بی آبی.

-علاج: آبیاری کنید.

 

2- برگها در حال پوسیدگی است.

-علت: هنگام آبیاری بارانی قطرات آب بر روی برگها به جا مانده است.

-علاج: روی برگ آب نریزید.

 

3- لکه های قهوه ای در روی برگ طاهر میشود.

- علت: هوای محیط خشک است.

- علاج: با لا بردن زطوبت محیط.

 

4- برگها به حالت بی رنگی و نرم و آبکی در می آیند.

- علت: هوای خیلی سرد.

- علاج: رفع یخ زدگی.

 

5- برگها حالت ابلق بودن خود را از دست میدهند.

- علت: نبودن نور کافی.

علاج:انتقال به محل پر نور تر.

 

6- برگ رنگ پریده و چروکیده میشود.

- علت: نور زیاد.

- علاج: انتقال به محل پور نور تر.

 

7- برگ دارای نقاط زرد رنگ است.

-علت: وجود آفت کنه در زیز برگها.

علاج: سمپاشی با سموم کنه کش.

 

ازدیاد از راه پاجوش: جدا کردن پاجوش ها از اطراف گیاه مادری و کاشت آن در مخلوط خاکی مخصوص گیاه پاندانوس.

 

 

 

 

  نظرات ()
زیتون تلخ نویسنده: جواد اعتضادی جمع - ۱۳٩٠/٦/۱

نام علمی: Melia azedarach

 

زیتون تلخ بیشتر برای تهیۀ سایه استفاده می شود. این درخت به دلیل داشتن گل های زیبای بنفش و خوشبو و نیز میوه های زرد رنگ در کنار خیابان ها، پارک ها و ... به عنوان گیاهی زینتی کاشته می شود. زیتون تلخ همچنین برای ضدعفونی، سقط جنین، اسهال زایی و نیز به عنوان ادرارآور و دفع کنندۀ حشرات به کار رفته است. برگ های این درخت دارای ماده ای به ملیاسین بوده و این ماده می تواند استخراج شود. مادۀ مذکور در مقابل نوع اول ویروس تب خال (Herpes simplex type 1 = HSV-1) مؤثر واقع می شود.

زیتون تلخ معمولاً درختی خزان دار با ارتفاع حدود 12 متر بوده ولی در مناطق بومی حتی تا 30 متر ارتفاع دارد. در خوزستان در زمستان وارد خزان می شود. گل های ان خوشبو و ستاره ای شکل بوده و در گل آذین پانیکول آراسته شده اند. میوه های زیتون تلخ از نوع شفت بوده و برای بسیاری از پستانداران از جمله انسان سمی است، ولی پرندگان بدون اثر مسمومیت از آن ها تغذیه می کنند. طبق برخی از گزارش ها خوردن 6 تا 8 میوه از میوه های زیتون تلخ، برای از پای در آوردن انسان کافی است.

برگ های این درخت شبیه برگ های درخت زبان گنجشک بوده و به همین دلیل نام جنس زیتون تلخ Melia گذاشته شده است. ابوعلی سینا پزشک ایرانی نام azedarach را برای این گیاه سمی انتخاب کرده است.

این درخت بومی استرالیا و جنوب شرقی آسیا بوده و آفتاب کامل را ترجیح می دهد ولی قادر به رشد در مناطقی با سایۀ جزئی نیز می باشد. دورۀ خشکی طولانی را تحمل کرده و بسیاری از یخبندان ها را تحمل می کند. به شدت به گرما، خاک های فقیر و خشکی مقاوم است. با توجه به اینکه بذر زیادی تولید می کند، در بسیاری از نواحی به عنوان گیاهی مهاجم مطرح شده است. موادی با خاصیت دگرآسیبی از ریشه و برگ های زیتون تلخ ترشح می شود که رشد بسیاری از گونه های گیاهی را متأثر می کند.

تکثیر زیتون تلخ به سادگی از طریق بذر و قلمۀ ریشه صورت می گیرد. بذرهای زیتون تلخ چندرویانی (Polyembryonic) است. تبمار بذرهای این درخت جهت تندش لازم نمی باشد.

در دانشگاه رامین زیتون تلخ را می توان جلوی گروه صنایع غذایی و نیز محل کاشت سبزی و گل مربوط به گروه باغبانی یا باغ گیاه شناسی سابق (نزدیک خوابگاه زیتون) مشاهده کرد.

 

 

 

 

 

  نظرات ()
مطالب اخیر کاکتوس های متداول تکثیر ساکولنت ها از طریق برگ نیاز های رشدی کاکتوس ها و ساکولنت ها کاکتوس و ساکولنت چیست ؟ شامادورا گل رازقی بونسای و نحوه پرورش آن آشنایی با نحوه پرورش کاکتوس ها کوردیلین رنگارنگ یاس هلندی
کلمات کلیدی وبلاگ گیاهان آپارتمانی (۳۳) گیاهان باغچه ای (٢٥) گلهای فصلی (۱٦) دانستنیهای باغبانی (۱٥) درختچه های تزئینی (۱٠) آفات و بیماریهای گیاهی (٩) تغذیه گیاهی (۸) گیاهان دارویی (۸) هرس (٧) درختان مثمر (٧) درختان غیر مثمر (٥) کاکتوس ها (٥) گلخانه (۳) قارچ (٢) به زراعی (٢) مکانیزاسیون (۱) کشاورزی پایدار (۱)
دوستان من پرورش گل و گیاهان زینتی کاکتوس پلاس ویکی کاکتوس فروش و پرورش حرفه ای گل و گیاهان زینتی پایگاه اطلاع رسانی گل و گیاهان زینتی باغبان باشی شهر باغبانی مهندسی فضای سبز و پرورش گل شبنمک پایگاه تخصصی شناخت گیاهان دارویی و معطر تکنولوژی باغبانی باغ فرید گلستان علی ورزش ایرانی پرتال زیگور طراح قالب